Ένας χρόνος Ομπάμα: επιτεύγματα και απογοητεύσεις

Standard

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης ενός έτους διακυβέρνησης Ομπάμα, το περιοδικό «The Nation» απευθύνθηκε σε μια σειρά προσωπικότητες του προοδευτικού κυρίως χώρου των ΗΠΑ, με τo εξής ερώτημα: Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο επίτευγμα του Ομπάμα, στον πρώτο αυτό χρόνο και ποια η εντονότερη απογοήτευση; Δημοσιεύουμε αποσπασματικά ορισμένες χαρακτηριστικές απαντήσεις. Οι τίτλοι είναι των «Ενθεμάτων». Το σύνολο των απαντήσεων είναι προσιτό στο www.thenation.com/doc/20100201/forum

Ένα δύσκολο, αλλά καλό πρώτο έτος

Με αμιγώς πολιτικούς όρους η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του Ομπάμα. Σύμφωνοι, οι προσδοκίες ήταν πολύ μεγαλύτερες, και οι υποχωρήσεις επώδυνες, αλλά οι αλλαγές που επιφέρει αυτός ο νόμος ξεπερνούν όλες τις προηγούμενες προσπάθειες και των Κλίντον και του Αλ Γκορ και του Τζων Κέρρυ και του Χάουαρντ Ντην κ.ά. Είναι μια πάρα πολύ μεγάλη υπόθεση.

Οι πολιτικές ελευθερίες είναι το χειρότερο πεδίο για τον Ομπάμα. Σε αυτό οι ενέργειες του προέδρου απέχουν πάρα πολύ από τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Σε όλους τους άλλους τομείς, είτε μας αρέσει η πολιτική του είτε όχι, κάνει περίπου αυτό που είχε πει ότι θα κάνει (ναι, ακόμα και στο Αφγανιστάν).

Όσον αφορά το στυλ της διακυβέρνησης, ο Ομπάμα έχει μελετήσει υπερβολικά πολύ κάποια μαθήματα της Ιστορίας: ήταν καλό που δεν ήθελε να υπαγορεύσει ένα νομοσχέδιο για την υγεία στο Κογκρέσο, ωστόσο απαρνήθηκε πολύ μεγάλο μέρος της εξουσίας του· ήταν καλό το ότι δεν ήθελε να χαϊδέψει το Ισραήλ, αλλά αποξενώθηκε ακόμα και από ορισμένα φιλικά στοιχεία στο Καντίμα και τους Εργατικούς κ.ο.κ. Εκείνοι που δίνουν εξαιρετικά μεγάλη σημασία στην ιστορία είναι καταδικασμένοι να… αλλά ας μη συνεχίσω, θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Ένα δύσκολο, αλλά καλό πρώτο έτος. Η τύχη του Ομπάμα εξαρτάται κατά 80 τοις εκατό από την οικονομία. Αυτός είναι ο τομέας όπου πρέπει να επικεντρωθούν όλες οι προσπάθειές του.

Michael Tomasky

εκδότης τού Democracy: Α Journal of Ideas

Ο πιο ισχυρός φυλακισμένος του κόσμου

Tα πιο σημαντικά επιτεύγματα του Ομπάμα είναι ότι ο ίδιος αποτελεί την ενσάρκωση του αγώνα ενάντια στον ρατσισμό που εξακολουθεί να υφίσταται παρά τον μακροχρόνιο αγώνα για τις πολιτικές ελευθερίες, καθώς και το σχέδιο μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας.

Οι μεγαλύτερες απογοητεύσεις:

* Το Γκουαντάναμο, μια παγκόσμια ντροπή.

* Το Αφγανιστάν, ένα πικρό ποτήρι, το οποίο όχι μόνο αποδέχτηκε αλλά και το γιόρτασε.

* Η αύξηση των πολεμικών δαπανών που εξακολουθούν να ονομάζονται –γιατί άραγε;– αμυντικές δαπάνες.

* Η σιωπή του για το κλίμα σε συνδυασμό με την ενδοτική του στάση ως προς την Γουώλ Στρητ, μια αντίφαση που την αποδίδει θαυμάσια μια αφίσα έξω από τη Συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης: «Αν το κλίμα ήταν τράπεζα, θα είχε σωθεί».

* Το πράσινο φως που έδωσε στους πρωτεργάτες του στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Ονδούρα προδίδει της ελπίδες των Λατινοαμερικάνων για αλλαγή, έπειτα από ενάμιση αιώνα αμερικανοκίνητων πραξικοπημάτων κατά της δημοκρατίας, εν ονόματι της δημοκρατίας.

* Οι τελευταίες ομιλίες του Ομπάμα που εγκωμίαζαν τον πόλεμο, οι ύμνοι στο συνεχιζόμενο μακελειό για το πετρέλαιο, ο καθαγιασμός και η υποστήριξη κυβερνήσεων-γκάνγκστερ, σηματοδοτούν το οριστικό διαζύγιό του από τον εντυπωσιακό λόγο που τον οδήγησε στη θέση του προέδρου.

Δεν ξέρω. Ίσως ο Μπάρακ Ομπάμα είναι ένας δεσμώτης. Ο πιο ισχυρός φυλακισμένος σε όλο τον κόσμο. Ίσως δεν μπορεί να το αντιληφθεί αυτό. Τόσο πολλοί άνθρωποι είναι στη φυλακή.

Eduardo Galeano

συγγραφέας

"Ελπίδα": αφίσα του Ομπάμα

Η αυτοκαταστροφική κριτική της Αριστεράς στον Ομπάμα

Ο ολύμπιος Ομπάμα — τον θυμάστε; Θυμάστε το αξιοθαύμαστο ταμπεραμέντο, τη διορατικότητά του, την ψυχραιμία ενός έμπειρου παίκτη πόκερ; Την αίσθηση του σκακιστή που διακρίνει ποια τροπή θα πάρει, κάθε φορά, το παιχνίδι; Την πραγματιστική, προσγειωμένη πολιτική του διαίσθηση; Τη γαλήνη και την πλήρη αταραξία του μπροστά στη γενικευμένη υστερία των τηλεοράσεων, των ραδιοφώνων και του ίντερνετ στις 24 Ιουλίου; Αυτά τα γνωρίσματα του μυαλού και του χαρακτήρα, που θαύμαζα στον υποψήφιο Ομπάμα, εξακολουθώ να τα θαυμάζω στον πρόεδρο Ομπάμα. Υπήρξαν και «μεγάλα επιτεύγματα» και «έντονες απογοητεύσεις», αλλά το σημαντικότερο είναι ότι παραμένει πάνω στη γέφυρα του πλοίου, κρατώντας σταθερή πορεία μέσα σε μια σφοδρή θαλασσοταραχή, ενώ πολλοί από εμάς αρπαζόμαστε από τα κιγκλιδώματα ξερνώντας ολόγυρα.

Καθώς δεν χάνω ευκαιρία να στηλιτεύσω τα προβλήματα του ασθμαίνοντος, σκουριασμένου και δυσλειτουργικού, εκλογικού και κυβερνητικού μας μηχανισμού, δεν μου προκαλεί καμιά έκπληξη το πόσο δύσκολο απεδείχθη για τον Ομπάμα να περάσει το μετριοπαθές, ηπίως προοδευτικό πρόγραμμά του στο Κογκρέσο, ιδίως τη Γερουσία. Για τις δυσκολίες αυτές δεν ευθύνεται ο ίδιος. Το να τον κατηγορούμε –για δειλία, επειδή δεν έχει «αρχίδια», επειδή είναι τσάτσος των εταιρειών κ.ο.κ.– είναι παιδαριώδες. Όταν την αριστερή συνιστώσα της κεντροαριστεράς την κυριεύει ένα τέτοιο αυτοκαταστροφικό, σε λάθος κατεύθυνση, πάθος — λοιπόν, νομίζω ότι αυτή είναι η «εντονότερη απογοήτευσή» μου από το πρώτο έτος αυτού του προέδρου.

Hendrik Hertzberg

αρχισυντάκτης του Νew Yorker

Τα οικονομικά προβλήματα που πλήττουν τις ευάλωτες ομάδες παραμένουν

Στον πρώτο του χρόνο, ο Ομπάμα πηδαλιούχησε με επιτυχία το έθνος αποφεύγοντας μια δεύτερη Μεγάλη Ύφεση. Ωστόσο, η επιδίωξη της ριζικής αλλαγής δεν ανταποκρίνεται μέχρι σήμερα στην εμπνευσμένη προεκλογική του ρητορική. Η απροθυμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει ικανοποιητικά το κύμα κατασχέσεων (2,8 εκατομμύρια κατοικίες το 2009 και πιθανόν περισσότερα το 2010) είναι απογοητευτική. Το χειρότερο όμως είναι η απροθυμία της να αντιμετωπίσει αμέσως τα οικονομικά προβλήματα που πλήττουν τις πιο ευάλωτες ομάδες και να αναγνωρίσει την αδιαμφισβήτητη σχέση μεταξύ φυλής, αδικίας και οικονομικής κατάστασης. Τους Αφροαμερικανούς, τους Ισπανόφωνους, τους αυτόχθονες Αμερικανούς και άλλους έγχρωμους συμπολίτες μας τους πλήττουν οι κατασχέσεις και η ανεργία σε μεγάλα, και πολύ δυσανάλογα σε σχέση με τις άλλες ομάδες, ποσοστά. Όμως ο κόσμος των εγχρώμων θα αντιπροσωπεύει παραπάνω από το μισό του πληθυσμού των ΗΠΑ τα επόμενα τριάντα πέντε χρόνια. Το να κατευθύνεις στοχευμένα οικονομικούς πόρους στις ομάδες που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη δεν είμαι μόνο πράξη δικαιοσύνης και ανθρωπιάς· εκτός αυτού, έχει κρίσιμη σημασία για τη μελλοντική ανταγωνιστικότητα της Αμερικής.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι προσδοκίες μας από τον πρόεδρο είναι εξωπραγματικά μεγάλες. Αλλά ως υποψήφιος ο Ομπάμα έθεσε τον πήχυ ψηλά, και οι προσδοκίες αυτές εξασφάλισαν τη νίκη του.

James Carr

διευθύνων σύμβουλος του National Community Reinvestment Coalition

"Απατεών": αφίσα κατά του Ομπάμα

Το τέλος της ασύνετης εξωτερικής πολιτικής Μπους: μια ψευδαίσθηση

Ως συντηρητικός που ψήφισα Ομπάμα, ήλπιζα ότι η εκλογή του θα σηματοδοτήσει μια σαφή αποκήρυξη της απερίσκεπτης και ασύνετης προσέγγισης του προκατόχου του όσον αφορά την πολιτική εθνικής ασφάλειας. Μόνο μια ξεκάθαρη ρήξη με το παρελθόν θα μπορούσε να δημιουργήσει τον χώρο για μια ηθική συζήτηση σχετικά με τον σωστό προσανατολισμό της πολιτικής των ΗΠΑ μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, μετά την 9/11 και μετά την παρέλευση της νεοσυντηρητικής περιόδου. Η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να απογαλακτισθεί από την παθιασμένη προσκόλλησή της στον πόλεμο — αυτό πίστευα τουλάχιστον.

Δυστυχώς, η ελπίδα μου απεδείχθη μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Η απόφαση του Ομπάμα να κλιμακώσει τον πόλεμο στο Αφγανιστάν, υποδηλώνει ότι δεν θα έρθει σε ρήξη με το υπάρχον consensus όσον αφορά την εθνική ασφάλεια. Ο υποψήφιος ο οποίος υποσχέθηκε να «αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο δρα η Ουάσιγκτον» έχει καταστεί δέσμιος της Ουάσιγκτον. Η ορκωμοσία του Ομπάμα, στις 20 Ιανουαρίου 2009, ήταν πραγματικά μια μεγάλη ημέρα, για πάμπολλους λόγους. Από τότε όμως όλα ακολούθησαν μια φθίνουσα πορεία

Andrew Bacevich

καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης

Το τέλος του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας»: μια μεγαλειώδης στιγμή

Νομίζω ότι η πιο μεγαλειώδης στιγμή του Ομπάμα ήταν η ομιλία στην οποία απέρριψε τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» ως μια υπερβολική και επικίνδυνη μέθοδο αντιμετώπισης για το είδος της τρομοκρατίας που έχει ως στόχο τις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί, ολοένα και περισσότερο, φέρνει σε αντιπαράθεση τις ΗΠΑ με το σύνολο του ισλαμικού κόσμου. Πιστεύω ότι ήταν μια σοφή ενέργεια, μια σοφή ομιλία, και θεώρησα ότι πρόκειται για έναν σοφό επαναπροσδιορισμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Η απογοήτευση δεν εντοπίζεται σε μία μόνο στιγμή. Για μένα έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι έχει δαπανήσει εξαιρετικά πολύ χρόνο στις προσπάθειες προσαρμογής για να γίνει αποδεκτό το σχέδιο υγειονομικής περίθαλψης, πράγμα που έχει επιβραδύνει τις προσπάθειές του να αλλάξει την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Zbigniew Brzezinski

πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας

Πρέπει να ξαναγεννηθεί το μεγάλο προοδευτικό κίνημα που έφερε τον Ομπάμα στην εξουσία

Ο Μπάρακ Ομπάμα ήρθε στην Ουάσιγκτον χάρη σε ένα κύμα κινηματικής δράσης που οικοδομούνταν χρόνια. Χάρη στη δύναμη του κύματος αυτού, η χώρα μας προόδευσε σε πολλά μέτωπα: περιορίστηκαν τις μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας, οι γυναίκες πετυχαίνουν δικαιότερη μεταχείριση στους χώρους δουλειάς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ξανάγινε ικανό να προστατεύσει τα θεμελειώδη ατομικά δικαιώματα των Αμερικανών και προλειάνθηκε το έδαφος για την ψήφιση της σπουδαίας μεταρρύθμισης της υγειονομικής περίθαλψης. Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη νίκη του πρώτου έτους, συνέβη μήνες προτού ξεκινήσει. Σημειώθηκε όταν ο Ομπάμα αποφάσισε να ενώσει τα όνειρα πολλών Αμερικανών ιδεολόγων σε μια ισχυρή δύναμη αλλαγής.

Η μεγαλύτερη αποτυχία του πρώτου έτους οφείλεται σε όλους εμάς που αγωνιζόμαστε να πραγματώσουμε τα όνειρα του έθνους μας για ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις τους τελευταίους δώδεκα μήνες έχουμε σιωπήσει, έχουμε αποσυρθεί στις κερκίδες αφήνοντας ελεύθερο το τεραίν, παριστάνοντας τους σοφούς της πολυθρόνας αντί να πρωτοστατούμε στον αγώνα.

Όπως κάθε μεγάλο κύμα, αυτό που έφερε την αλλαγή στην Ουάσιγκτον είτε θα ξαναγεννηθεί είτε θα σβήσει. Η πραγματική αλλαγή ξεπηδάει από τη συλλογική δύναμη ενός ρωμαλέου και εμπνευσμένου κινήματος. Το 2010 είναι η χρονιά που πρέπει να να κλιμακώσουμε ξανά τον αγώνα.

Benjamin Jealous

πρόεδρος του National Association for the Advancement of Colored People

Η κυβέρνηση Ομπάμα ενσαρκώνει τις ατομικές και συλλογικές ελπίδες για ριζική αλλαγή

Εκείνο που με εκπλήσσει περισσότερο είναι οι ατομικές και συλλογικές ελπίδες που έχει εναποθέσει ο κόσμος στη νέα κυβέρνηση. Εκατομμύρια από εκείνους που μετέτρεψαν τις εκλογές του 2008 σε δημοψήφισμα για ολόκληρο το σύστημα διακυβέρνησης ζήτησαν από τους διευθύνοντες συμβούλους τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών να λογοδοτήσουν. Η ξαναγεννημένη αίσθηση ότι η κυβέρνηση πρέπει να προστατεύει τους πολίτες από την επιχειρηματική αυθαιρεσία ήταν κυρίαρχη· και, σε ένα βαθμό, και επιτυχής καθώς κατάφερε καίριο πλήγμα στις πολιτικές μηχανορραφίες.

To απογοητευτικό είναι ότι όλη αυτή η συλλογική προσπάθεια δεν μπόρεσε να αναιρέσει την ανεξέλεγκτη επιρροή των επιχειρήσεων που δυναστεύει τόσα χρόνια τη χώρα μας  τόσο μεγάλο διάστημα ή να ωθήσει τον νέο μας πρόεδρο μας να απορρίψει την οπτική των σταδιακών προσεκτικών βημάτων, προς όφελος πιο τολμηρών προοδευτικών αλλαγών. Το σύστημα που καθορίζει την πολιτική της Ουάσιγκτον έχει πολύ βαθιές ρίζες για να ανατραπεί μόνο από μια εκλογή, μόνο από έναν νέο πρόεδρο — ακόμα και κάποιον με μεγαλύτερη τάση προς τις ριζικές μεταρρυθμίσεις από ό,τι ο Ομπάμα. Παρά το παλιρροϊκό κύμα της ορμής, που απαιτεί λογοδοσία και αλλαγή, η πρόοδος ήταν συγκρατημένη και σταδιακή. Παρόλο που αυτό με απογοητεύει, μου επιτρέπει να θεωρώ ότι, καθώς οι άνθρωποι ξεκίνησαν να παίρνουν τις τύχες τους στα χέρια τους,  δεν έχουν σταματήσει να αγωνίζονται γι’ αυτό που πιστεύουν ότι είναι σωστό. Τα 5 εκατομμύρια μέλη μας είναι απόδειξη.

Ilyse G. Hogue

επικεφαλής της καμπάνιας της

οργάνωση ακτιβιστών MoveOn.org-Democracy in Action

μετάφραση: Στρ. Μπουλαλάκης


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s