«Παράπλευρες απώλειες» στη μάχη κατά του «εξτρεμισμού»;

Standard

 

Ρενέ Μαγκρίτ, «Κικέρων», 1947

Στις 5 Οκτωβρίου η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης ενέκρινε, με συντριπτική πλειοψηφία (98 υπέρ, 6 κατά, 4 αποχές), το ψήφισμα του ισπανού βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος Πέντρο Αγκραμούντ, με τίτλο «Μάχη κατά του εξτρεμισμού: επιτυχίες, ελλείψεις και αποτυχίες». Από τους έλληνες αντιπροσώπους, το καταψήφισε μόνο ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης. Οι βουλευτές της ΝΔ το υπερψήφισαν, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψήφισαν «Παρών», ενώ απουσίαζαν από την ψηφοφορία και τη σχετική συζήτηση οι βουλευτές του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ.

Το Ψήφισμα προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αντιδράσεις καθώς θεωρήθηκε ότι, στο όνομα της καταπολέμησης του εξτρεμισμού (που ορίζεται ως η «απόρριψη των βασικών αξιών και των κανόνων του παιχνιδιού σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου») ανοίγει ο δρόμος για τον περιορισμό θεμελιωδών αρχών όπως η ελευθερία της έκφρασης και του συνέρχεσθαι. Επίσης, η γενική ομπρέλα του «εξτρεμισμού» καλύπτει συλλήβδην την ακροδεξιά και τη ρατσιστική βία, τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό, δράσεις του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος και αντικατασταλτικές διαμαρτυρίες (υπάρχει μάλιστα ειδική αναφορά στις διαδηλώσεις της Αθήνας, τον Δεκέμβρη του 2008).

Ζητήσαμε λοιπόν από τον Νικόλα Σεβαστάκη (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) και τον Δημήτρη Χριστόπουλο (Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρόεδρο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) ένα σύντομο σχόλιο για το ζήτημα και τις προεκτάσεις του.

 

Δυο αμφιλεγόμενες παράγραφοι του Ψηφίσματος

7. Σε αυτό το πλαίσιο, η Κοινοβουλευτική Διάσκεψη υπενθυμίζει τα άρθρα 10 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), τα οποία αφορούν αντίστοιχα στην ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του συνέρχεσθαι. Παρότι οι ελευθερίες αυτές αποτελούν τους πυλώνες μιας πλουραλιστικής δημοκρατίας, η άσκησή τους μπορεί να περιοριστεί, ιδίως όταν ένας τέτοιος περιορισμός αντιστοιχεί σε μια πιεστική κοινωνική ανάγκη, όπως η πρόληψη αναταραχών, η προστασία των ηθών και η προστασία των δικαιωμάτων τρίτων και με την προϋπόθεση ότι ο περιορισμός συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας και προβλέπεται από το νόμο. Το άρθρο 17 της ΕΣΔΑ προσθέτει ότι κανένα κράτος, ομάδα ή άτομο δεν έχει το δικαίωμα να επιδοθεί σε δραστηριότητα ή να εκτελέσει πράξεις που σκοπεύουν στην καταστροφή των δικαιωμάτων ή των ελευθεριών που αναγνωρίζονται από την ΕΣΔΑ, ή σε περιορισμούς των δικαιωμάτων και των ελευθεριών αυτών μεγαλύτερους από των προβλεπόμενων στη Σύμβαση.

68. Η τρέχουσα οικονομική κρίση και οι συνέπειές της στη φτώχεια και την ανεργία στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, μπορεί να επιδεινώσουν την παρούσα τάση ανασυγκρότησης των εξτρεμιστικών κινημάτων. Από τη μία, οι εξτρεμιστικές ομάδες στις οποίες αναφέρεται το παρόν μνημόνιο θα βρίσκουν ολοένα και προσφορότερο έδαφος για να στρατολογήσουν νέα μέλη. Από την άλλη, άλλα ριζοσπαστικά κινήματα διαμαρτυρίας μπορεί να γίνουν περισσότερο επικίνδυνα και καλύτερα οργανωμένα. Αναφέρομαι, ιδίως, το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, ορισμένα μέλη του οποίου καταδικάστηκαν για βανδαλισμό εξαιτίας της συμπεριφοράς τους σε διαδηλώσεις ή τις πορείες και τα επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια πολλών εβδομάδων το 2009.

Οι παράγραφοι 7 και 68 είναι δύο από τα πλέον αμφιλεγόμενα κομμάτια του Ψηφίσματος (η μετάφραση, ανεπίσημη, από το σχετικό δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ). Το πλήρες κείμενο του Ψηφίσματος είναι προσιτό στο http://assembly.coe.int/Mainf.asp?link=/Documents/WorkingDocs/Doc10/EDOC12265.htm

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s