Δημοκρατία: μια έννοια ασύλληπτη για τον Α. Λίμπερμαν

Standard

Τις μέρες που ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών και αναπληρωτής πρωθυπουργός Άβιγκντορ Λίμπερμαν γινόταν δεκτός μετά βαΐων και κλάδων στην Αθήνα από την ελληνική κυβέρνηση, στο Ισραήλ εντεινόταν ο διωγμός ενάντια σε οργανώσεις και αγωνιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αριστερούς, αντιμιλιταριστές και εν γένει διαφωνούντες. Βασικός πρωτεργάτης του διωγμού, ο Α. Λίμπερμαν. Δημοσιεύουμε σήμερα τα άρθρα δύο ισραηλινών αγωνιστών και δημοσιογράφων, που περιγράφουν γλαφυρά τη ζοφερή κατάσταση: του Νeve Gordon («Israel’s Assault on Human Rights», The Nation, 11.1.2011) και του Gideon Levy («Democracy: a concept Lieberman has yet to grasp», Ηaaretz, 13.1.2011).

Μετάφραση: Στρ. Μπουλαλάκης

«ΕΝΘΕΜΑΤΑ»

Ο διωγμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ισραήλ

του Νέβε Γκόρντον

 

Φανταστείτε μια φοιτήτρια που επιστρέφει στο πανεπιστήμιό της, μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων που τις πέρασε με τους δικούς της. Στο αεροδρόμιο, δοκιμάζει να συνδεθεί στο ίντερνετ για να τσεκάρει ορισμένες από τις πηγές που χρησιμοποίησε στην εργασία της για το μάθημα «Εισαγωγή στα Ανθρώπινα Δικαιώματα». Συνδέεται και αρχίζει το σερφάρισμα, αλλά διαπιστώνει αμέσως ότι δεν μπορεί να μπει στις ιστοσελίδες της Διεθνούς Αμνηστίας και του Human Rights Watch. Καλεί την εταιρεία πάροχο, και πληροφορείται ότι όλες οι ιστοσελίδες οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι μπλοκαρισμένες: δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σ’ αυτές από το αεροδρόμιο.

Κάτι τέτοιο βέβαια, θα σκεφτείτε, δεν μπορεί να συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τέτοιες πρακτικές συνηθίζονται στην Κίνα, τη Βόρεια Κορέα και τη Συρία, αλλά όχι στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, που υπερηφανεύονται για το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.

Και όμως, στο Ισραήλ, γνωστό και ως η μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή, στο Μπεν Γκουριόν, το μόνο διεθνές αεροδρόμιο της χώρας, δεν έχετε πρόσβαση στις ιστοσελίδες οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και κάποιων ακροδεξιών οργανώσεων.

Αν αυτή η επίθεση κατά της ελευθερίας της έκφρασης ήταν μεμονωμένο περιστατικό, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι πρόκειται για λάθος. Ωστόσο, το μπλοκάρισμα των ιστοσελίδων των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελεί τμήμα μιας καλά ενορχηστρωμένης επίθεσης που πραγματοποιεί η σημερινή κυβέρνηση και Βουλή κατά των δημοκρατικών θεσμών, διαδικασιών και πρακτικών στο Ισραήλ. Ένα κύμα αντιδημοκρατικών νομοσχεδίων, που πρόκειται να ψηφιστούν από την Κνεσέτ, καθιστούν έγκλημα την υποστήριξη κάθε ιδεολογίας που δημιουργεί εναλλακτικές λύσεις σε συντηρητικές ερμηνείες του σιωνισμού, όπως λ.χ. η ιδέα ότι το Ισραήλ πρέπει να είναι μια δημοκρατία για όλους τους πολίτες της.

Στις αρχές Ιανουαρίου, σαράντα ένα μέλη (έναντι δεκαέξι) της Κνεσέτ ψήφισαν υπέρ της πρότασης για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο τη χρηματοδότηση των ισραηλινών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η βουλευτής Φάνια Κιρσενμπάουμ, η οποία υπέβαλε την πρόταση, κατηγόρησε τις οργανώσεις αυτές ότι έδωσαν υλικό στην επιτροπή Goldstone, η οποία διερεύνησε την επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα το 2008-2009.

Δεδομένου ότι η χρηματοδότηση όλων των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ισραήλ γίνεται δημόσια κάθε χρόνο και ελέγχεται από αρμόδια κρατικά όργανα, η ιδέα της δημιουργίας μιας κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα εξετάσει τους πόρους τους είναι απλώς ένα προπέτασμα καπνού. Ο πραγματικός στόχος της είναι να εκφοβίσει τις ομάδες που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους χορηγούς τους και, ως εκ τούτου, να περιορίσει την ελευθερία της έκφρασης,

Η Φ. Κιρσενμπάουμ ήταν εξαιρετικά εύγλωττη, όταν κατηγόρησε τις οργανώσεις δικαιωμάτων ότι κρύβονται «πίσω από τις μηνύσεις που κατατέθηκαν εναντίον ισραηλινών στρατιωτικών και αξιωματούχων σε όλο τον κόσμο». Η πλειοψηφία των μελών της Κνεσέτ, υποστηρίζοντας την πρόταση, επιθυμεί να εμποδίσει τις οργανώσεις αυτές να επικαλούνται το διεθνές δίκαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προσφεύγουν στα διεθνή δικαστήρια. Θέλουν, λοιπόν, να τις στερήσουν ένα απ’ τα βασικότερα εργαλεία τους, το οποίο χρησιμοποιούν για να επικρίνουν την πολιτικές που καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μπορεί να μην αντιτίθενται στις οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά σίγουρα θέλουν να μην εφαρμόζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στο κοντόθωρο βλέμμα τους, το πρόβλημα δεν είναι οι ανήθικες πρακτικές του Ισραήλ, αλλά οι οργανώσεις που τις αποκαλύπτουν.

Η συνεχιζόμενη απονομιμοποίηση αυτών των άγρυπνων φρουρών της δημοκρατίας –των ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, του Τύπου και των διανοουμένων– οδηγεί το Ισραήλ σε έναν επικίνδυνο και ολισθηρό δρόμο. Την επόμενη φορά που κάποιος ή κάποια πετάει από το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν, μπορεί να μην έχει πρόσβαση στις ιστοσελίδες ισραηλινών ομάδων για τα δικαιώματα, όπως οι Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ή το B’Tselem· όχι επειδή θα έχουν μπλοκαριστεί, αλλά επειδή οι οργανώσεις αυτές δεν θα υπάρχουν πια.

 

Χαρακτικό του Λώρενς Χάυντ, από το λεύκωμα «Σταυρός του Νότου», 1951

Το Ισραήλ του κ. Λίμπερμαν είναι μια χώρα ξένη για μας

του Γκιντεόν Λέβι

Καλημέρα σας, κ. υπουργέ των Εξωτερικών. Περιστοιχισμένος από 14 φοβισμένους άφωνους ανθρώπους, τους βουλευτές του κόμματός σας Yisrael Beiteinu, δώσατε άλλο ένα σόου τρομοκράτησης εναντίον της Αριστεράς αυτή την εβδομάδα.

Ένας ανυποψίαστος ξένος, που μόλις αφίχθηκε στη χώρα μας, θα μπορούσε να σκεφτεί ότι το Ισραήλ διαθέτει μια πανίσχυρη Αριστερά, που ασκεί τόσο μεγάλη επιρροή, ώστε ο υπουργός των Εξωτερικών έκρινε σκόπιμο να εξαπολύσει μια τέτοια ξέφρενη επίθεση εναντίον της. Αφήνω όμως κατά μέρος τον κυνισμό της επιλογής σας να θέσετε στο στόχαστρο της λαϊκίστικης επίθεσής σας ό,τι έχει απομείνει από την Αριστερά, για να ικανοποιήσετε τους ψηφοφόρους σας. Αντ’ αυτού, θα εγκύψω στην άγνοιά σας.

Ήρθατε στο Ισραήλ από μια διαφορετική χώρα, ένα διαφορετικό καθεστώς, τη χώρα όπου και σήμερα κάνετε τις διακοπές σας [ο Α. Λίμπερμαν γεννήθηκε και έζησε στη Λευκορωσία μέχρι το 1978]. Δεν είναι πολλοί οι πολιτικοί σ’ όλο τον κόσμο που διαλέγουν τη Λευκορωσία, μια από τις λίγες εναπομείνασες δικτατορίες της Ευρώπης, σαν τόπο διακοπών, αλλά ας μην επικεντρωθούμε στο ιδιόμορφο γούστο σας. Προφανώς, αισθάνεστε θαυμάσια στο πρώην σοβιετικό μπλοκ, καθώς εκεί δεν πρέπει να ασχοληθείτε με την B’Tselem, την Haaretz, τους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ή τη Yesh Din. Σ’ αυτά τα μέρη, υπάρχει μόνο μία γνώμη, μία φωνή, μια σχολή σκέψης και μία εφημερίδα, ακόμα και αν εμφανίζεται με ποικίλα ονόματα. […]

Οι οργανώσεις που συκοφαντείτε και θέλετε να φιμώσετε είναι η ζώσα ψυχή της ισραηλινής δημοκρατίας. Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς αυτές τις ομάδες. Δείξτε λίγο σεβασμό, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, πριν τις διασύρετε. Η ευαίσθητη και εκλεπτυσμένη γλώσσα που χρησιμοποιείτε για να περιγράψετε αυτές τις ομάδες είναι μια ακόμα απόδειξη της χυδαιότητάς σας. Ο Πωλ Κένταρ, ένας από τους ιδρυτές της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ, πρώην στέλεχος της Μοσάντ και πρέσβης επί τιμή, έγινε δραστήριο μέλος της οργάνωσης της Yesh Din, αφού παρήλθε η περίοδος του ηρωισμού του. Δεν έχει ανάγκη την έγκρισή σας ούτε του πρέπουν έρευνες, όπως αυτές που εξαγγείλατε. Είναι η πυξίδα και η συνείδηση μιας χαμένης κοινωνίας, όπως και οι δραστηριότητες των άλλων οργανώσεων εναντίον των οποίων στραφήκατε.

Μήπως «απέτρεψαν τον στρατό από την καταπολέμηση της τρομοκρατίας», όπως είπατε; Ασφαλώς, γιατί αυτή είναι η αποστολή τους. Αλήθεια, επιθυμείτε έναν στρατό που δρα χωρίς περιορισμούς, χωρίς εποπτεία και χωρίς να λογοδοτεί; Πώς αλλιώς θα ξέραμε, αν δεν υπήρχαν οι έρευνες της B’Tselem, ότι οι στρατιώτες πυροβόλησαν ανθρώπους που κρατούσαν λευκές σημαίες; Πώς θα γνωρίζαμε τη διαδικασία κατά την οποία οι στρατιώτες βάζουν «ανθρώπινες ασπίδες» μπροστά τους πριν μπουν σε ένα σπίτι χωρίς τις μαρτυρίες στρατιωτών που είναι μέλη της οργάνωσης «Σπάζοντας τη σιωπή»;

Πώς θα ξέραμε ότι το Ισραήλ αρνήθηκε την περίθαλψη σε έναν παλαιστίνιο καρκινοπαθή, αν δεν το κατέθεταν οι Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα; Ποιος θα μας έλεγε για τους εποίκους που πυρπολούν τα αμπέλια αν δεν υπήρχε το Yesh Din? Ποιος πλήττει περισσότερο την εικόνα του Ισραήλ; Ο στρατιώτης που πυροβολεί έναν γέροντα στο κρεβάτι του στη Χεβρώνα και τους νεαρούς που πηγαίνουν μπουκάλια νερό στον οικισμό των Beka’ot ή εκείνος που δημοσιοποιεί τα περιστατικά αυτά;

Θα προτιμούσατε ένα Ισραήλ χωρίς την εφημερίδα Haaretz, ένα Ισραήλ που ευχαρίστως θα πίστευε ότι ο διαδηλωτής στο Bil’in πέθανε από καρκίνο; Ή προτιμάτε ένα Ισραήλ με μια Haaretz που θα αμφισβητήσει αυτή την εκδοχή; Τι είδους κοινωνία θέλετε, Άβιγκντορ Λίμπερμαν; Το δικό σας Ισραήλ σίγουρα δεν είναι η χώρα μας.

Θέλετε να τα εξαλείψετε όλα αυτά. Θέλετε να έχετε μπροστά σας μόνο το Γραφείο Τύπου των Ενόπλων Δυνάμεων και τους δημοσιογράφους που θα παπαγαλίζουν τις στημένες ερωτήσεις για τις δηλώσεις σας. Και εγκαταλείπετε όλα τα υπόλοιπα στην τύχη τους. Αν όλα αυτά είναι «συνεργάτες των τρομοκρατών» τότε θα πρέπει να κινητοποιήσετε τις επίλεκτες μονάδες που, όπως ξέρετε, είναι απολύτως αποτελεσματικές στις εκκαθαρίσεις. […]

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s