Ήρθε η ώρα για έναν τηλεοπτικό σταθμό της Αριστεράς

Standard

του Τάκη Μαστρογιαννόπουλου

Σοβιετική αφίσα για το βιβλίο, 1925

Τελικά, δεν υπήρξαν μόνον οι «υπόγειες», μυστικές προεκλογικές συνεννοήσεις του Γ. Παπανδρέου με τον περιβόητο Στρως-Καν για την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ. Ο έγκριτος σχολιαστής και ανταποκριτής της Ελευθεροτυπίας στην Ουάσιγκτον Δ.Π. Δήμας αποκάλυψε πρόσφατα ότι οι «φίλοι του κ. Παπανδρέου από το δημοκρατικό κατεστημένο» της αμερικανικής πρωτεύουσας ανέλαβαν να προετοιμάσουν την ελληνική γνώμη, με τις γνωστές αμερικανικές επικοινωνιακές μεθόδους, για την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και για την επιβολή της σημερινής καταστροφικής πολιτικής. Στόχος αυτής της καμπάνιας, «η έξυπνη προετοιμασία της κοινής γνώμης για την καλύτερη αποδοχή του “μοιραίου” και, υπό μορφή της “εσχάτης ανάγκης”, να καταπιούν όλοι το “χάπι” του ΔΝΤ ως ένα “αναγκαίο κακό”. Επρόκειτο περί μεθοδολογίας βγαλμένης από την Οδό των Διαφημιστών της Μάντισον Άβενιου… Η κατά πολλούς σκόπιμη και πολύμηνη διαπόμπευση της χώρας από τον πρωθυπουργό της, κατά τρόπο που δεν άφηνε ούτε επιεικώς να πει κανείς ότι ίσως επρόκειτο περί εγκληματικής απειρίας, προετοίμασε το έδαφος για όσα έμελλε να ακολουθήσουν». (Ελευθεροτυπία, 2.5.2011.) Είναι πλέον φανερό: επρόκειτο περί σχεδίου, τόσο πριν όσο και αμέσως μετά τις εκλογές, ενός διαρκώς και ασυστόλως ψευδόμενου πρωθυπουργού η πολιτική του οποίου οδηγεί την ελληνική κοινωνία σε ένα εφιαλτικό μέλλον.

Τα ελληνικά μέσα του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου, ελεγχόμενα από το μεγάλο και καθόλου τυχαία διαπλεκόμενο κεφάλαιο, υιοθέτησαν, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αμέσως αυτή την εκστρατεία φόβου και τρόμου. Τα μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα, του Λαμπράκη, του Αλαφούζου, του Μπόμπολα κλπ., τρομοκρατούν καθημερινά την κοινωνία. Ενσταλάζουν τον φόβο στους ανθρώπους. Δολοφονούν κάθε βράδυ τις ψυχές εκατομμυρίων ανθρώπων. Δυσφημούν τους εργαζόμενους. Αμαυρώνουν τους κοινωνικούς αγώνες. Κατηγορούν ανερυθρίαστα την Αριστερά όλων των τάσεων και ειρωνεύονται τους ηγέτες της. Απεχθάνονται ό,τι δεν εξυπηρετεί τους μεγάλες επιχειρηματικούς, τραπεζικούς και ναυτιλιακούς ομίλους. Υποστηρίζουν με φανατισμό τους νεοφιλελεύθερους «μονόδρομους». Είναι σκληροί υποστηρικτές των πιο συντηρητικών τάσεων των δύο μεγάλων κομμάτων. Προωθούν τον Πάγκαλο και το alter ego του, τον Καρατζαφέρη, ενώ παρουσιάζουν «αντικειμενικά» ακόμα και την διαβόητη ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Ορισμένοι από αυτούς –πρώην αριστεροί, συνήθως– προτείνουν με φανατισμό αντιδημοκρατικά μέτρα, ακόμα και αναστολή άρθρων του Συντάγματος (!).

Οι ίδιοι αμείβονται και διαβιούν πλουσιοπάροχα, αλλά δεν ντρέπονται να απαιτούν, για να «σωθεί» η οικονομία, να μειωθούν οι συντάξεις των 600 ευρώ, να απολύονται κατά χιλιάδες οι εργαζόμενοι και να μειωθούν οι δαπάνες για την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση… Είναι θλιβεροί απολογητές ενός συστήματος, που όχι μόνο καταστρέφει τους ανθρώπους και τη φύση αλλά και οδηγεί την ανθρωπότητα στο Μεσαίωνα, τη δυστυχία και τη βαρβαρότητα. Ο μεγάλος δημοσιογράφος Λούντοβικ Κένεντυ, αναφερόμενος κάποτε σε δημοσιογράφους αυτού του τύπου, έλεγε: «Κάνετε τους εξυπνάκηδες, φλυαρείτε ασύστολα, δεν ξέρετε να ακούτε, είστε αγενείς και επιθετικοί και στο τέλος δεν βγάζετε και καμία είδηση ή κάτι ενδιαφέρον από τον συνομιλητή σας». Όλοι αυτοί –εξυπνάκηδες, αγενείς και επιθετικοί– κακοποιούν τη δημοσιογραφία. Την κατάντησαν διατεταγμένη υπηρεσία.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι: Τι νόημα έχει η συμμετοχή των εκπροσώπων της Αριστεράς στα γνωστά τηλεοπτικά παράθυρα και στις λεγόμενες εκπομπές «διαλόγου», όπου γνωστοί παρουσιαστές αντιμετωπίζουν όσους διαφωνούν με τους καταστροφικούς μονόδρομους του νεοφιλελευθερισμού ως από καθέδρας ανακριτές, ενώ οι ερωτώμενοι καλούνται κατά κανόνα μέσα σε ασφυκτικούς χρόνους και διακοπτόμενοι συνεχώς να υποστηρίξουν τις απόψεις τους;

Πριν από εκατόν δέκα περίπου χρόνια ο Λένιν υποστήριζε ότι, για να συγκροτηθεί εκείνη την περίοδο ένα ισχυρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ήταν αναγκαία, και μάλιστα μέσα στις δύσκολες συνθήκες της τσαρικής αυταρχίας, η έκδοση μιας εθνικού επιπέδου ρωσικής εφημερίδας. Το πρώτο πρακτικό βήμα για τη δημιουργία της οργάνωσης που επιθυμούμε», ανέφερε τότε ο Λένιν, «πρέπει να είναι η έκδοση μιας πανρωσικής πολιτικής εφημερίδας». Και, πράγματι, το πρώτο φύλλο της περίφημης εφημερίδας Ίσκρα τυπώθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1900 στη Λειψία της Γερμανίας.

Από τότε, βέβαια, έχουν συμβεί κοσμοϊστορικές αλλαγές. Οι αλλαγές στην επικοινωνία, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του διαδικτύου, είναι τρομακτικές. Η εφημερίδα, ιδιαίτερα η εφημερίδα της Αριστεράς, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση, την παρουσίαση των ιδεών, τον διάλογο κλπ., εντούτοις, με την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, διαθέτει πλέον μικρά περιθώρια επηρεασμού μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας.

Όσο αναγκαία ήταν για την Αριστερά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα η έκδοση μιας ημερήσιας εφημερίδας τόσο αναγκαία είναι σήμερα η δημιουργία ενός, εθνικής εμβέλειας, τηλεοπτικού σταθμού. Ορισμένοι επικαλούνται το μεγάλος μέγεθος της δαπάνης για να δικαιολογήσουν την αδυναμία της δικής μας Αριστεράς να δημιουργήσει ένα τηλεοπτικό σταθμό. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν γνωρίζω το πραγματικό κόστος. Είμαι σίγουρος όμως ότι το ζήτημα δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό. Τηρουμένων των αναλογιών, η δημιουργία ενός τηλεοπτικού σταθμού το 2010 δεν πρόκειται να κοστίζει περισσότερο από ό,τι κόστιζε η έκδοση της Ίσκρα στο μακρινό 1900.

Ο χώρος της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς πρέπει, και κατα τη γνώμη μου μπορεί, να δημιουργήσει –με μια αναδιάταξη των δυνάμεων και των προτεραιοτήτων της, πολιτικών, οργανωτικών και κυρίως οικονομικών– έναν τηλεοπτικό σταθμό που να βρίσκεται στον αντίποδα των σημερινών τηλεοπτικών σταθμών που, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, υπηρετούν τις πιο αντικοινωνικές πολιτικές. Είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s