Η ευρωπαϊκή συμφωνία του «κουρέματος»: μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό

Standard

του Γιάνη Βαρουφάκη

Φωτογραφία του Χέρμπετ Λιστ, Ρώμη, 1951

Καθώς ο βόμβος της συζήτησης σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνει η νέα «συμφωνία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της κρίσης αντηχεί ακόμα στ’ αυτιά μας, έπειτα από μια μακρά νύχτα κατά την οποία παρακολουθούσαμε γεμάτοι ανησυχία τις διαπραγματεύσεις των ηγετών μας, είναι εξαιρετικά εύκολο να χάσουμε από τα μάτια μας τη μοναδική αλήθεια για τη νέα αυτή εξέλιξη στο σήριαλ της κρίσης του ευρώ: δεν υπήρξε καμιά συμφωνία.

Η Ευρώπη είχε δεσμευτεί να δώσει μια μακρόπνοη λύση σε τρία αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα: τον τραπεζικό της κλάδο που καταρρέει, το πρόβλημα του ιταλικού και του ισπανικού δημόσιου χρέους (με τις εν δυνάμει καταστροφικές επιπτώσεις του στη βαθμολογία της Γαλλίας με ΑΑΑ), καθώς και τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία. Κανένα από τα τρία αυτά προβλήματα δεν αντιμετωπίστηκε, έστω και σε μικρό βαθμό, το βράδυ της Τετάρτης.

Ο τραπεζικός κλάδος θα χρειαζόταν μια επιθετική, υποχρεωτική αύξηση κεφαλαίου, σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί. (Όχι μόνο επειδή το ποσό που προορίζεται γι’ αυτό τον σκοπό είναι ισχνό, αλλά κυρίως επειδή θα δοθούν πάμπολλες ευκαιρίες στους τραπεζίτες να μη χάσουν τον έλεγχο των χρεοκοπημένων τραπεζών τους, με ποικίλα μέσα που θα καταστήσουν την ανακεφαλαιοποίηση νεκρό γράμμα.)

Ο ντοπαρισμένος (διότι έτσι θα καταλήξουν τα ιδιωτικά κεφάλαια, κατόπιν της μόχλευσης) Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθεροποίησης (EFSF) που έχει ανακοινωθεί δεν πρόκειται να ελαφρύνει το φορτίο της Ιταλίας, ούτε να απομακρύνει τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται πάνω από τη Γαλλία.

Τέλος, το ελληνικό «κούρεμα» είναι απλώς το άδειο κέλυφος ενός αριθμού (50% είναι το «στρογγυλό νούμερο» που συμφωνήθηκε τις πρωινές ώρες της Πέμπτης, μόνο και μόνο για να υπάρχει ένα νούμερο), καθώς στηρίζεται σε μια σειρά γελοίες υποθέσεις και συμφωνίες, συμφωνίες με τραπεζίτες που οι πολιτικοί δεν θα καταφέρουν ποτέ να ολοκληρώσουν.

Και έτσι η Κρίση θα συνεχίσει ακάθεκτη τη διαδρομή της: ξεπερνώντας και τα τελευταία αναχώματα της ευρωζώνης, θα βαδίσει προς τη διάλυση της τελευταίας. Με λίγα λόγια, το μόνο που καταφέραμε όσοι ξενυχάγαμε μπροστά στις οθόνες και τους δέκτες μας, με όλες τις κεραίες μας στραμμένες στο Βέλγιο, είναι να χάσουμε τον ύπνο μας.

Ο Γιάννης Βαρουφάκης διδάσκει οικονομική θεωρία και πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το σχόλιο «Another emblematic EU non-event: A first reaction to the latest EU “agreement”» γράφτηκε στα αγγλικά. Το μετέφρασε στα ελληνικά, για τα «Ενθέματα», ο Στρ. Μπουλαλάκης

12 σκέψεις σχετικά με το “Η ευρωπαϊκή συμφωνία του «κουρέματος»: μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό

  1. Πίνγκμπακ: Γιάνη Βαρουφάκη-Η ευρωπαϊκή συμφωνία του “κουρέματος”: μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό « Vanessa111's Weblog

  2. OI μισές αλήθειες του Βαρουφάκη.
    Για να μην πει αυτό που είναι όλη η αλήθεια. Όσο το χρήμα θα είναι υπό την εξουσία και ιδιοκτησία των χρηματοπιστωτικών αγορών, δεν υπάρχει μέλλον, παρόν, ζωή και λύση.
    Οι καθεστωτικές λογικές των επαϊόντων.
    Πώς το είπε ο Ηράκλειτος;
    «δοκέοντα γαρ ο δοκιμώτατος γιγνώσκει, φυλάσσει».
    (Ο πιο διάσημος γνωρίζει και συντηρεί ασύστατες δοξασίες).

  3. Πίνγκμπακ: Η ευρωπαϊκή συμφωνία του “κουρέματος”: μια α&kap

  4. Πίνγκμπακ: Γ.Βαρουφάκης: Μια ακόμα μεγαλειώδης τρύπα στο νερό « EcoLeft

  5. Ο Βαρουφάκης είναι ίσως από τους λίγους Έλληνες πανεπιστημιακούς που διαθέτει επιστημονικό και ταυτόχρονα κατανοητό λόγο για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι χαρισματικός δάσκαλος (τυχερά τα παιδιά που μαθαίνουν δίπλα σε ένα δάσκαλο), ευγενής, με χαμηλό προφίλ και στις μέχρι τώρα προβλέψεις του έχει δικαιωθεί απολύτως.
    Ένα καλά οργανωμένο Συνέδριο για τα θέματα της Ελληνικής Οικονομίας με προτάσεις εξόδου από την κρίση την μετά ΠΑΣΟΚ εποχή (η οποία φαίνεται να πλησιάζει) στην οποία θα συμμετείχαν επιστήμονες όπως Βαρουφάκης – Δραγασάκης – Βεργόπουλος αλλά και άλλοι κοινονιολόγοι και οικονομολόγοι (με διαφορετικές ίσως απόψεις προς χάρην του γονιμότερου διαλόγου), θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη για όλους. Τα συμπεράσματα μιας τέτοιας διοργάνωσης θα μπορούσαν να αποτελέσουν και ως εργαλείο στην περίπτωση που η επόμενη κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να προχωρήσει με εθνικό βηματισμό και να επαναπροσδιορίσει τις θέσεις της χώρας απέναντι στην Ε.Ε., στους δανειστές μας, στο Ευρώ.

  6. Κανείς δεν αμφισβήτησε τις γνώσεις, το ήθος και τις ικανότητες του κ.Γιάνη Βαρουφάκη. Αντίθετα, όπως και άλλοι διδάσκουν, με το λόγο τους και τα γραπτά τους και έξω από το πανεπιστήμιο.
    Το θέμα που έθεσα είναι καθαρά πολιτικό (με την ευρεία έννοια).
    Όπως ο κ. Βεργόπουλος ή ο κ. Δραγασάκης (επιλέγω μόνο τα ονόματα που αναφέρονται στο σχόλιο) κρύβουν μια μεγάλη αλήθεια.Ή την υποτιμούν. Στην ίδια λογική κινείται και το σύνολο των ολιγαρχικών και καθεστωτικών κομμάτων και αποκομμάτων, εντός και εκτός κοινοβουλίου:
    Όλοι οι λαοί του κόσμου χρωστούν. Όλα τα κράτη, όλος ο πλανήτης. ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;
    Μα, σε αυτούς που είναι οι ιδιοκτήτες του χρήματος. Ο κ.Βαρουφάκης κανι οι λοιποί καθηγητές, πολιτικοί και κόμματα αφήνουν στο απυρόλητο το θέμα αυτό. Για δύο λόγους, κατά την ταπεινή μου άποψη:
    1. Είναι υπέρ της διατήρησης του σημερινού παγκόσμιου status.
    2. Επιθυμούν στη θέση των τραπεζιτών, μια κρατικίστικη, δηλ. ολιγαρχική διαχείριση του χρήματος.
    Οι πλέον «ριζοσπάστες», λοιπόν, εξ αυτών αρκούνται στο σύνθημα «στάση πληρωμών και κρατικοποίηση των τραπεζών», χωρίς να θέτουν το θέμα ποιος πρέπει να διαχειρίζεται το κράτος και το χρήμα.

    Είναι πάρα πολύ απλό, λοιπόν, και λογικά εξηγείται , γιατί λέγω πως οι χρήσιμες μισές αλήθειες του κ.Βαρουφάκη καταλήγουν σε μια «διαχειριστική λογική» της υπάρχουσας ολιγαρχικής και για λίγο ακόμα φιλελεύθερης αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας».

    Η λύση του προβλήματος δεν είναι οικονομική. Η οικονομία δεν είναι επιστήμη (Το λέει και ο κ.Βαρουφάκης αυτό).
    Δεν μπορεί να υπάρξει «λύση», έξω από τη λαϊκή βούληση, έξω από ένα θεσμοθετημένο και καθαρό σύστημα , όπου ο λαός θα ψηφίζει τους νόμους του και θα διαχειρίζεται τη ζωή του (και προφανώς το χρήμα).

    Αλλά , για την πλειοψηφία της «διανόησης», ο λαός είναι ανώριμος.
    Ας ερωτηθεί, πολιτικά, και ας απαντήσει ο ίδιος ο λαός.
    Είναι πολλοί αυτοί που μιλούν εξ ονόματος της αυτο-νομίας, αλλά όχι σε όλα και όχι σήμερα. Και συχνά, κατηγορούν τον κοιμισμένο λαό, πολίτη, άνθρωπο, και την επομένη, μένουν έκπληκτοι, από τη στάση του. Όλα αυτά, γιατί δεν θεωρούν τον εαυτό τους μέρος αυτού.

    Το τι λένε οι σοφοί , λίγο – πολύ το ξέρουμε. Αυτό που δεν ξέρουμε , είναι τι λέει ο λαός, μια και δεν τον αφήνουν να μιλήσει, να σκεφτεί, να μάθει και καλά κάνει και εξαντλείται στη βίαιη περιφρόνηση.
    Στατιστικώς, ζούμε σε συνθήκες εξέγερσης. Και θα βρει το δρόμο του. Και όποιος μπορεί να σκέφτεται καταθέτει προτάσεις. Ενώπιον της εκκλησίας του δήμου, όλοι κρίνονται.

    ΥΓ. Ο κ. Βαρουφάκης έχει πρόσβαση στα καθεστωτικά ΜΜΕ, καθ’ ότι ανώδυνος για το ολιγαρχικό καθεστώς… Οι φορείς της άποψης που περιέγραψα, δεν έχουν ακουστεί ποτέ. Και όλοι «καθαρίζουν» το θέμα , με την κατηγορία της «συνομωσιολογίας».
    Προκαλούμε. Έχουμε προκαλέσει, έχουμε αντιμετωπίσει όλες αυτές τις απόψεις …και η απάντηση ήταν «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», προκαλώντας γέλωτες στην κυρά Μαρία και τον κυρ Νίκο των ανοιχτών συνελεύσεων. Καθόλου σεβασμός προς τους σοφούς, από αυτόν τον επικίνδυνο, αμόρφωτο και άξεστο λαό, που τόσα χρόνια «τα έτρωγε μαζί». Μόνο, που μόνο αυτός πληρώνει.
    Αν τους λέμε καθεστωτικούς , δεν έχουμε άδικο. Το τεκμηριώνουμε και δημόσια, ενώπιος ενωπίω. (Εμείς με μάσκα και κουκούλα, όμως. Δε γουστάρουμε να μας πει «σοφούς» κάποιος και να μας καλέσει σε Συνέδρια για το μέλλον της Ελληνικής Οικονομίας και «για την μετά ΠΑΣΟΚ εποχή». Αγωνιζόμαστε , σε συνθήκες κατοχής, ολιγαρχίας και εν εξελίξει δικτατορίας, για την «μετά τον κοινοβουλευτισμό, δημοκρατία»).
    ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ

  7. Πιστεύω ότι το πρωτογεννές πλεόνασμα της κάθε χώρας είναι
    1- Οι Πολίτες της Χώρας
    2- Οι Φυσικές Πηγές της Χώρας
    3- Τα Φυσικά Γεωστρατηγικά Περάσματα
    4- Η Επαναδόμηση της Παραγωγικής Παιδείας σε όλους τους τομείς
    5- Η Ευεληξία της Δημόσιας Διοίκησης
    6- Η Προσαρμογή των οποιωνδήποτε αποφάσεων της Πολιτείας σε ψηφιακή ταχύτητα και Αποτέλεσμα προσαρμοσμένη με τον χρόνο που λειτουργούν οι Αγορές…(αν λάβουμε υπόψιν μας ότι στην Οικονομία ο Χρόνος είναι απο τις πιό βασικές παραμέτρους που είναι θετική αν υπάρχει συγχρονισμός και αρνητική σε αργοπορία και αδράνεια)
    7- Η Επαναπροσαρμογή των συνιστωσών απο τις εσωτερικές δυνάμεις της χώρας που παράγουν προσφορά και ζήτηση σε όλους τους τομείς ώστε να επαναφέρουμε την μεγάλη Οικονομική Σταθερά που λέγεται Εσωτερική Προβλεψημότητα….
    Αν εκμεταλευτούμε τα παραπάνω αμέσως θα δημιουργηθεί και αγοραστικό ρεύμα κι ταυτόχρονα θα ακολουθήσει το επενδυτικό ρεύμα….Φυσικά πρέπει να δούμε κάποιες ανοιχτές πληγές όπως
    – των Συνόρων που διαρρέουν ημερησίως τεράστια κεφάλαια λόγω των φτηνών τιμών ε αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η χρηματική ροή και οι Αγορές ειδικά της Β. Ελλάδας και των νήσων
    – η επανεξέταση του νόμου του Διεθνους Εμπορίου που έθαψε κυριλεκτικά την Ελληνική Γεωργία σαν μοχλό Ανάπτυξης και κατακερμάτισε το πρεστίς των Μεσογειακών Προιόντων που θεωρούνται διαπιστευμένα το φυσικό φαρμακείο της φύσης…κατα την γνώμη μου είναι ένα μεγάλο πλήγμα σε ότι αφορά την Εθνική Παραγωγή αλλά και την Προώθηση….
    – και φυσικά αναθεώρηση της Κρατικής Μηχανής ώστε να εφαρμόζεται το σύστημα και η συμμετοχικότητα των ευπόρων τομέων στο κτίσιμο της νέας μας οικονομικής βάσης με εξέταση των εξαγομένων κεφαλαίων απο την Τράπεζα Ελλάδος ώστε να ξαναεπιτευχθεί η Ροϊκή Ανκύκλωση του Χρήματος…

  8. Σε απάντηση στο σχόλιο του Odyssey 30-10-2011.
    Είναι γεγονός ότι βιώνουμε πολιτικά και οικονομικά γεγονότα και καταστάσεις χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού αγανακτεί με τα όσα συμβαίνουν, είναι υποχρεωμένη να υποβαθμίσει την ποιότητα της ζωής της, να μείνει σε μακροχρόνια ανεργία και να αποχωριστεί τα παιδιά της που σπεύδουν να εργαστούν στο εξωτερικό. Υπάρχει έλλειμα ενημέρωσης μιάς και η ενημέρωση είναι μονομερής, προερχόμενη κυρίως από την ιδιωτική τηλεόραση η οποία ως μέρος του συστήματος παραπληροφορεί, σπεκουλάρει, καλύπτει τους υπαίτιους της κατάστασης αυτής, περνά στον κόσμο ότι «μαζί τα φάγαμε» και πατριωτικό καθήκον είναι να βάλει πλάτη ο εργαζόμενος , ο άνεργος, η νεολαία (με το ζοφερό της μέλλον), ωστε να σωθεί η ΠΑΤΡΙΔΑ.
    Δεν ακούστηκε όμως αρκετά ότι όλα αυτά τα χρόνια οι δανειστές μας ήξεραν που δάνειζαν και γιατί δάνειζαν. Τα χρόνια της «ευημερίας στην Ελλάδα» η Γαλλία και Γερμανία μας πούλαγαν φρεγάτες πού έγερναν, τρένα που δεν ήταν συμβατά με τις σιδηροδρομικές γραμμές του δικτύου μας, αυτοκίνητα πολυτελείας προς χάριν της της ευημερίας των χωρών τους.
    Είναι γεγονός επίσης ότι η παγκόσμια αριστερά εξακολουθεί να προχωρά με μετέωρο βηματισμό, με ριξηκέλευθο και ως ένα βαθμό αμφιλεγόμενο πειραματισμό στις χώρες με «λαϊκή εξουσία».
    Γιατί συνεπώς δεν είναι σκόπιμο να διερευνηθεί παραδείγματος χάριν η περίπτωση του απεχθούς χρέους, η ευθύνη των δανειστών σε χώρα που έχει καταρακώσει τον παραγωγικό της ιστό, η άποψη του δεν πληρώνουμε όλο αυτό το απεχθές χρέος;
    Γιατί η επόμενη κυβέρνηση να είναι εκ των προτέρων βέβαιο ότι θα θα συνεχίσει την ίδια εξευτελιστική, δουλοπρεπή και καταστροφική πολιτική με αυτή του ΠΑΣΟΚ ή αυτή που από μισόλογα διαφαίνεται ότι θα ακολουθήσει η ΝΔ ;
    Γιατί κατ’ ανάγκην η επόμενη κυβέρνηση να αφορά σε μια από τα ίδια και όχι σε μια ανατροπή; Πότε θα έρθει η ώρα της αριστεράς στην Ελλάδα; Όταν δεν θα έχει απομείνει τίποτα όρθιο στη χώρα αυτή;
    Θεωρώ ότι από εμάς και τους αγώνες μας εξαρτάται η τύχη της χώρας αυτής και εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει να πιέσουμε και να υποχρεώσουμε όλες τις συνιστώσες της αριστεράς να σταματήσουν επιτέλους να παίζουν με τη μοναδική αλήθεια που η κάθε μια από αυτές κατέχει, και να δουλέψουν συλλογικά για την έξοδο της χώρας από την βαρβαρότητα την οποία βιώνουμε.

  9. 1. O πολίτης να ψηφίζει τους νόμους . (συνταχτική εθνοσυνέλευση και αλαλγή του συντάγματος προς αυτή την κατεύθυνση.
    2. Οι φυσικές πηγές είναι κοινωνική ιδιοκτησία και διαχειρίζονται από τη θεσμική έκφραση της βούλησης του λαού, που ονομάζεται δημοκρατία. Με τον τρόπο που ο πολίτης θα επιλέξει.
    3. Τα «γεωφυσικά» περάσματα να γίνουν δρόμος, τον οποίο θα ανοίγει ο λαός, καθώς θα πορεύεται.
    4. Ελεύθερη, αυτοδιαχειριζόμενη Παιδεία,ώστε να προσφέρει τα αναγκαία εφόδια που χρειάζεται ένας πολίτης, που πρέπει να κυβερνά και να κυβερνιέται, εκ περιτροπής.
    5. Η δημόσια διοίκηση να είναι αυτο-διοίκηση.
    6. Όλη η τεχνολογία (παλιά, σημερινή και υπό ανακάλυψη) επινοείται, παράγεται και ανήκει στο λαό.
    7. – Η προσφορά, η ζήτηση, η παραγωγή, η κατανάλωση καθορίζονται από αυτό που λέμε δημο-κρατία. Στο χέρι της (τους) είναι να βρουν το πώς και το τι, καθώς και τον τρόπο διανομής της ευτυχίας, αρκεί να μπορούν και να τους αφήσουν κάποιοι να το κάνουν.
    – Το χρήμα (κεφάλαιο) δημιουργείται και διαχειρίζεται από το λαό και όχι από τραπεζίτες και τους φίλους τους.
    – Η «ανάσταση» της γης είναι μέρος μιας γενικότερης δημιουργικής διαδικασίας, που ξεκινά από τη γη και καταλήγει στα ερευνητικά εργαστήρια των πανεπιστημίων, που εργάζονται για λογαριασμό του πολίτη και της συλλογικότητας που λέγεται Ελλάδα και, γιατί όχι, ανθρωπότητα. Οι νόμοι του Διεθνούς Εμπορίου, διαλύονται, όταν φύγει το χρήμα από τη διαχείριση της ολιγαρχίας και επιτραπεί στους λαούς να συνεννοούνται.
    – Η «κρατική μηχανή», η ΤτΕ, η αγορά, οι θεσμοί, η «επένδυση» και η «κατανάλωση» , η πατρίδα, το χρήμα, η τηλεόραση, ανήκουν στο λαό και στις συλλογικότητες που αυτός θα φτιάξει και με τον τρόπο που ο ίδιος θα επινοήσει. Αυτός ξέρει. Κι αν δεν ξέρει, θα μάθει , κάνοντας λάθη.
    «Εμείς» θα γίνουμε κάποτε, μέρος των «από κάτω», αρνούμενοι το ρόλο του «πεφωτισμένου». Θα μάθουμε να χαιρόμαστε και να απολαμβάνουμε τη συλλογική μας οντότητα και ικανότητα;

    – Καταργούμε τους νόμους, το κράτος, τις αγορές και εγκαθιδρύουμε δημοκρατία.
    – Αποκαθιστούμε τις λέξεις και τα νοήματα.
    – Η «οικονομική» δεν είναι επιστήμη.
    -Αναδιάρθρωση της ζωής και όχι μόνο του χρέους ή του κρατους ή των οικονομικών.
    – Το χρήμα να γίνει αυτοδιαχειριζόμενο δημόσιο εργαλείο. Μια μετοχή, μη μεταβιβάσιμη, της Τράπεζας της Ελλάδας και γιατί όχι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και σε κάθε περίπτωση της Τράπεζας που δημιουργεί το χρήμα, σε κάθε ενήλικο πολίτη, έλληνα ή ευρωπαίο και κάθε άλλης φυλής του κόσμου, ο οποίος θα έχει διαδαχθεί, ανάμεσα σε πολλά άλλα χρήσιμα πράγματα, το μάθημα ΧΡΗΜΑ-ΠΙΣΤΗ- ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

    Για μια κοινωνία και οικονομία του δώρου και του αντίδωρου και όχι «της ψευδοπροσφοράς και της ψευδοζήτησης».
    Για μια Κατάσταση Διαρκούς Ευτυχίας και Ελευθερίας.

    ΥΓ.
    Το «πιστωτικό γεγονός» της ελληνικής στάσης πληρωμών, επειδή το χρέος (ελληνικό και όλων των ανθρώπων και των κρατών) είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας πολιτικών και χρηματοπιστωτικών αγορών, θα προκαλέσει κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού και πολιτικού ολιγαρχικού συστήματος.
    Ας προετοιμαστούμε για αυτό, ξεκινώντας από την ανάσταση της γης. Για να θρέψουμε, με εργασία και χαρά, τα παιδιά και να προετοιμαστούμε για αυτό που έρχεται, από οπουδήποτε προέρχεται. Καλό θα είναι να προέλθει από το λαό.
    «Εμείς» πού θα είμαστε; Οργώνουμε, σπέρνουμε, θερίζουμε, μοιράζουμε. Σκάβοντας και όχι μιλώντας.

  10. Aγαπητή Ελένη,
    Θα προβώ σε μερικά σχόλια, επιλεκτικά. Κατ, αρχήν, χαίρομαι που μου δίνεις την δυνατότητα να υπερασπιστώ πολιτικές θέσεις μιας πλατείας και άλλων ανοιχτών λαϊκών συνελεύσεων (έξι στον αριθμό), πάνω στο ίδιο μοτίβο, όπως το εκθέτει η ταπεινότητα μου, και με ποσοστά που άγγιζαν, κάθε φορά, το 100 και σίγουρα υπερέβαιναν το 90%.
    Ρωτάς:
    «Γιατί συνεπώς δεν είναι σκόπιμο να διερευνηθεί παραδείγματος χάριν η περίπτωση του απεχθούς χρέους, η ευθύνη των δανειστών σε χώρα που έχει καταρακώσει τον παραγωγικό της ιστό, η άποψη του δεν πληρώνουμε όλο αυτό το απεχθές χρέος;»

    Και η απάντηση, αν και υπάρχει στα προηγούμενα δύο σχόλια, θα είναι με ερωτήσεις, που πρέπει να θέτει ο καθένας στον εαυτό του:
    – Γιατί υπάρχουν «δανειστές»;
    – Τίνος είναι το χρήμα που «δανείζουν»;
    – Γιατί η ΕΚΤ δεν δίνει χρήμα (ευρώ) αφού είναι αυτή που παράγει το χρήμα, και πρέπει τα κράτη, δια νόμου, να το αναζητούν στις «αγορές»;
    – Τίνος είναι η ΕΚΤ και οι λοιπές Κεντρικές τράπεζες της Ευρώπης;
    – Γιατί η ΕΚΤ «δανείζει» το χρήμα στις «αγορές», με 1% και αυτές το δίνουν στα κράτη της ευρωζώνης, με πολύ μεγαλύτερο επιτόκιο; Προς τι και ποιον εξυπηρετεί αυτή η σκοπιμότητα;
    – Αν αυτή τη στιγμή τα «κουρεία» των Βρυξελλών μιλάνε για ποσοστό διαγραφής χρέους από 40-60%, ποιο είναι το «δικό μας» ποσοστό «απεχθούς» χρέους; Το «κούρεμα» των Βρυξελλών, στην πραγματικότητα είναι ασήμαντο, αλλά θα μπορούσε να είναι , άνετα, 100%. Η ζωή μας στα χέρια τους θα είναι ένα αέναο κούρεμα, γιατί γνωρίζουν πως τα «χρέη» των κρατών δεν θα εξοφληθούν ποτέ. Το «επαχθές» χρέος διαγράφουν οι Βρυξέλλες, σα να είναι μέλη και οπαδοί των «αντιμνημονιακών» φληναφημάτων.
    – Γιατί ασχολούνται με το ασήμαντο χρέος των 360 δις της Ελλάδας των 11 εκ. κατοίκων και δεν ασχολούνται με το χρέος π.χ. του Λουξεμβούργου, που είναι 2 τρισεκατομμύρια και ο πληθυσμός του είναι 500.000;

    Θα μπορούσαν να υπάρξουν 100 ακόμα ερωτήσεις, που οι απαντήσεις, που θα δώσει ο καθένας, θα οδηγούσαν σε «εύκολα» συμπεράσματα.

    Το δεύτερο θέμα του σχολίου μου είναι η «αριστερά», ελληνική και άλλη.
    Βαυκαλιζόμαστε με μύθους.
    Χτες ο Τσίπρας εξέδωσε μια ανακοίνωση καταδίκης της λέξης «προδότης» , που εκτοξεύτηκε μαζικά προς τον πρόεδρο και τους λοιπούς «επίσημους», δηλώνοντας παράλληλα , πως ο πρόεδρος είναι ο «εγγυητής της συνταγματικής νομιμότητας». Σήμερα, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, για τη νομιμοφροσύνη του, επισκέφτηκε τον πρόεδρο, για να δηλώσει πίστη στον ίδιο και στο ολιγαρχικό πολίτευμα, το οποίο αυτός «εγγυάται».
    Καμμιά εικοσαριά άρθρα του συντάγματος έχουν παραβιαστεί, με το μνημόνιο , το μεσοπρόθεσμο και το πολυνομοσχέδιο και έχουμε σημερινή δήλωση των βρυξελλών, πως η Ελλάδα, να το πάρει απόφαση , έχει εκχωρήσει μέρος της κυριαρχίας της. Ανάλογες δηλώσεις ελλήνων πολιτικών, έχουν ξεκινήσει, με την περίφημη δήλωση της κ. Ψαρούδα-Μπενάκη, κατά την υποδοχή του σημερινού προέδρου.
    Ποια αριστερά; Η «άλλη»; Η «καινούργια»; Οι «αντιμνημονιακοί»;

    Είναι μέρη του πολύχρωμου ολιγαρχικού μορφώματος, που συνιστά το ολιγαρχικό καθεστώς. Εϊναι συνιστώσες του καθεστώτος, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να έχουν ένα ΣΥΜΦΩΝΗΜΕΝΟ μικρό ποσοστό στη νομή της εξουσίας.

    Ως πότε θα πιστεύουμε πως η αριστερά είναι αντικαθεστωτική;
    Πού ήταν , όταν οι πολίτες, το Μάη και τον Ιούνη, βγήκαν στους δρόμους , ζητώντας (άμεση) δημοκρατία; ΠΟΥΘΕΝΑ.
    Οι μέν, προσπερνούσαν αδιάφφοροι, κάνοντας κομματικές παρελάσεις. Οι δε, περίμεναν να φύγει ο πολύς κόσμος , για να μετονομάσουν τις τοπικές τους οργανώσεις σε «λαϊκές συνελεύσεις» και σε «πρωτοβουλίες πολιτών». Ούτε το όνομα τους δεν θέλει να ακούει ο λαός και το ΞΕΡΟΥΝ. Γι’ αυτό αλλάζουν όνομα και ετοιμάζουν το «αντιμνημονιακό μέτωπο», για λίγα ποσοστά, παραπάνω και όχι για να αμφισβητήσουν την οικονομική και πολιτική ολιγαρχία και το πολίτευμα.

    ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, όντας γαλουχημένοι στις λογικές της θεόσταλτης «πρωτοπορίας», την οποία και εκπροσωπούν, επί της γης.

    Άλλο να διαχειρίζεσαι το καθεστώς και άλλο να το αμφισβητείς.
    Μισούν το λαό, τον θεωρούν ανίκανο και ασχολούνται μόνο με τις εκλογές και τα ποσοστά που θα λάβουν.

    Το αδιέξοδο θα αρθεί, όταν οι «αποκάτω» θα βρουν τον τρόπο να κάμουν πράξη τη διαμαρτυρία τους και το αίτημα τους:
    ΣΥΝΤΑΧΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, για ένα πολίτευμα, όπου ο λαός θα ψηφίζει τους νόμους του.

    Τα υπόλοιπα είναι για να περνά η ώρα, παριστάνοντας την αντιπολίτευση.
    Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με αυτούς.
    Το δίλημα δεν είναι «αριστερά ή δεξιά» , όψεις του ίδιου κάλπικου νομίσματος, είτε αυτό είναι δραχμή είτε ευρώ.
    Το δίλημμα είναι «Ολιγαρχία ή Δημοκρατία»; και η αριστερά έχει τοποθετηθεί στο πλευρό της Ολιγαρχίας.
    Εμείς;
    Αναπαράγοντας τις καθεστωτικές λογικές τους και τις ψεύτικες «φιλολαϊκές» πολιτικές τους, αναπαράγουμε το σύστημα. Αυτό υπηρετούν οι «σοφοί», οι πολιτικοί και τα πάσης φύσεως κόμματα.

    Είμαστε σε διαδικασία εξέγερσης, που θα γίνει επανάσταση. Δεν το βλέπετε;
    Αν καθυστερεί και δεν έχει βρει όλο το βηματισμό της, είναι που η αριστερά στηρίζει το καθεστώς και συντηρεί τις ψεύτικες διαιρέσεις μέσα στην κοινωνία.
    .
    Είμαστε με το αίτημα των πλατειών:
    ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

  11. Σχετικό με τα τρεχοντα μέτα τη συμφωνία για «κούρεμα»…

    Και γιατί όχι τελικά δημοψήφισμα;

    Η ελληνική αστική τάξη και τα επιτελεία της έπαθαν αμόκ στην προοπτική του δημοψηφίσματος και ενός αποτελέσματος που θα έχει ένα πιθανό αποτέλεσμα να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ και το ευρώ. Τα κανάλια αφήνιασαν: Ούτε ο Ανδρέας δεν τόλμησε κάτι τέτοιο, πως είναι δυνατόν να αποφασίσει ο λαός για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, κλπ, κλπ.
    Ο ΓΑΠ, σε αντιδιαστολή με τους μειωτικούς χλευασμούς που ακούγονταν για τις ικανότητές του, απέδειξε ότι είναι ένας αστός πολιτικός μεγάλου διαμετρήματος. Ξαναθύμισε ότι πολιτικός δεν είναι μόνο ένας καλός λογιστής – διαχειριστής, αλλά ένας που δεν διστάζει σε πολιτικές πρωτοβουλίες. Continue reading →

    Περί δημοψηφίσματος και άλλων δαιμονίων
    Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές «αγορές» και ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κινούνται στους ρυθμούς της όξυνσης της κρίσης που πυροδοτήθηκαν από την προαναγγελία δημοψηφίσματος του Παπανδρέου, ενώ το Πασοκ μετρά προς το παρόν 152 βουλευτές.
    Ο ΓΑΠ γνώριζε σαφώς εξαρχής πως η πρόταση του θα προκαλούσε εκ νέου πολιτική κρίση σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και πως είναι μάλλον αδύνατο να διεξαχθεί σε 2,5 μήνες (πολύ-πολύ μακριά) ή και νωρίτερα το παραμικρό δημοψήφισμα γύρω από τη νέα δανειακή σύμβαση, δηλαδή την παραμονή στην Ευρωζώνη (και την ΕΕ). Continue reading →

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s