Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα

Standard

ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η καινούργια μας στήλη με τον γενικό τίτλο «Εγχειρηματικότητα», σε άτακτα αλλά πυκνά διαστήματα, προτίθεται να παρουσιάζει εγχειρήματα από τον χώρο των ιδεών, της κοινωνίας, του πολιτισμού. Εγχειρήματα νέα αλλά και παλιότερα, με ουσιαστική συμβολή το καθένα στον τομέα του, που πραγματοποιούνται χάρη στο περίσσευμα καρδίας των ανθρώπων που τα κινούν. Κάνουμε σήμερα την αρχή με το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας, για το οποίο μας γράφει η παιδοψυχίατρος Καλλιόπη Μιχελάκου, μέλος της επιστημονικής ομάδας του ιατρείου. Στον αντίποδα της εμπορευματικότητας, της συμβατικότητας και της επιχειρηματικότητας, τέτοιες προσπάθειες, ακόμα και αν δεν αυτοχαρακτηρίζονται στενά «πολιτικές» ή «αριστερές», βρίσκονται στην καρδιά της αριστερής πολιτικής του σήμερα, πραγματώνοντας μια αντίληψη αλληλεγγύης και συλλογικότητας, εξαιρετικά πολύτιμης και κρίσιμης, ειδικά στις μέρες μας.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ

 Το Ιατρείο Κοινωνικής  Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα

της Καλλιόπης Μιχελάκου

Φρανσίσκο Γκόγια, "Ο τραυματισμένος οικοδόμος"

Το Ιατρείο Κοινωνικής  Αλληλεγγύης Πρέβεζας ξεκίνησε σαν μια πρωτοβουλία της δημοτική παράταξης «Δημόσιος Χώρος»,  μετά τις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, αλλά εξελίχθηκε σε μια αυτόνομη συλλογικότητα, χωρίς κάποια νομική μορφή, με αυτοοργάνωση και άμεση δημοκρατία.  Μέχρι σήμερα πλαισιώνεται από ένα δίκτυο δεκάδων λειτουργών υγείας (γιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, λογοθεραπευτές) και άλλων πολιτών.

Το ιατρείο απευθύνεται  σε όλους όσους βιώνουν, για διάφορους λόγους, αποκλεισμό από την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και δεν μπορούν να έχουν καμία πρόσβαση σε δωρεάν υγεία και φάρμακα.

Οι βασικοί στόχοι μας είναι αφενός η δημιουργία ενός δικτύου αλληλεγγύης και προστασίας των πιο ευάλωτων στην κρίση κοινωνικών ομάδων, που στερούνται του στοιχειώδους κοινωνικού αγαθού της υγείας, αφετέρου η δημιουργία μιας συγκροτημένης και βασισμένης σε επιστημονικά στοιχεία δράσης και πάλης για ένα δημόσιο, δωρεάν για όλους σύστημα υγείας.

Έχει την ενεργό υποστήριξη συλλογικοτήτων (Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Πρέβεζας, Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Περιβαλλοντική Εταιρεία), πολιτιστικών φορέων (Ανθρώπολις), επιστημονικών φορέων (Φαρμακευτικός Σύλλογος, Δικηγορικός Σύλλογος),  δημοτικών παρατάξεων (Δημόσιος Χώρος, Αγωνιστική Παρέμβαση) και του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας.

Τον Απρίλιο του 2011 ξεκίνησε τη λειτουργία του και στεγάζεται σε χώρο που παραχώρησε δωρεάν, ο δημοτικός σύμβουλος του «Δημόσιου Χώρου», Γιάννης Ρέντζος.

Σε καθημερινή βάση, τα πρωινά λειτουργεί γραμματεία και τα απογεύματα υπάρχει στο πρόγραμμα ένα από τα πέντε ιατρεία (παιδιατρικό, παθολογικό, καρδιολογικό, ψυχολογικής υποστήριξης παιδιών και εφήβων και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης ενηλίκων). Στο χώρο του ιατρείου λειτουργεί φαρμακείο, με φάρμακα από προσφορές ανθρώπων, κέντρων υγείας της περιοχής και φορέων, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις για συλλογή φαρμάκων. Η λειτουργία του κοινωνικού  ιατρείου υποστηρίζεται ακόμα  από ένα δίκτυο ειδικών ιατρών και  οδοντίατρων οι οποίοι προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους στα ιατρεία τους.

Η πλειοψηφία των ασθενών που έχουμε περιθάλψει μέχρι σήμερα είναι μετανάστες και πρόσφυγες. Τον τελευταίο μήνα έχουν αυξηθεί σημαντικά τα αιτήματα και ελλήνων για ιατρικές υπηρεσίες και φάρμακα, καθώς το φαινόμενο των ανασφάλιστων φαίνεται να αποκτάει πλέον μεγάλες διαστάσεις.

Η πιο συγκλονιστική στιγμή του ιατρείου, τους πρώτους μήνες λειτουργίας του, ήταν η συμμετοχή του, μαζί με άλλους φορείς, στην περίθαλψη και την ψυχοκοινωνική υποστήριξη των προσφύγων, κυρίως ανηλίκων, του τραγικού ναυαγίου στα παράλια της Πρέβεζας, όπου είχαμε τον θάνατο δύο ναυαγών, με δύο ακόμη αγνοούμενους.

Εκτός όμως από την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας, συναντήσαμε ακόμη τη δυσπιστία έως και τις ανοιχτές παραινέσεις –και μέσω του Τύπου– για μη συμμετοχή γιατρών και άλλων ειδικών στο κοινωνικό ιατρείο. Απόψεις για «κομματικό χρωματισμό του εγχειρήματος», για «εγχείρημα το οποίο δεν μπορεί να είναι αυτόνομο, έξω από την ομπρέλα κάποιου θεσμικού φορέα και να προσφέρει ταυτόχρονα και ποιοτικές υπηρεσίες», αλλά και απόψεις πιο «πολιτικοποιημένες», οι οποίες μας κατηγορούσαν για ρόλο ΜΚΟ και «υπονόμευση του αγώνα για δωρεάν υγεία».

Έχουμε μια άλλη θεώρηση που στηρίζει την πράξη μας: Όταν χτίζονται συλλογικότητες με κοινωνική προσφορά, όταν οι άνθρωποι «βγάζουν» στο δημόσιο-κοινωνικό χώρο, τον καλύτερο εαυτό τους, όταν σπάει η απομόνωση, η καταθλιπτική μοναξιά, όταν οι πολίτες χτίζουν ασπίδα προστασίας απέναντι στη λαίλαπα της κοινωνικής ισοπέδωσης, αυτό δεν αντιστρατεύεται τον οργανωμένο κοινωνικό και πολιτικό αγώνα, το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει, καμιά καλύτερη κοινωνία δεν μπορεί να προκύψει όταν τα ατομικά υποκείμενα κινούνται στο χώρο της προσωπικής σφαίρας, χωρίς λόγο για τα δημόσια πράγματα, χωρίς ο οποιοσδήποτε λόγος να κοστίζει τίποτε περισσότερο από γενικές καταγγελίες, ακόμη κι όταν αυτές είναι ορθές.

Καλλιόπη Μιχελάκου

6 σκέψεις σχετικά με το “Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα

  1. Κατάσταση εξαίρεσης και κατάσταση πολιορκίας. Δύο συνθήκες μπήκαν στη ζωή μας με τη μέθοδο της αυτοκατάργησης του «μαζί τα φάγαμε» και της σταδιακής προσωπικής και συλλογικής αποδόμησης, Και απο την φάση του προσωρινού μεταξελίχθηκαν σε χρόνια και μόνιμη κατάσταση και ρίζωσαν για τα καλά, την επαύριο κιόλας της συγκατοίκησης. Και οι συνεχείς καθημερινές προσωπικές παραιτήσεις; Αυτές πού τις βάζεις; Δεν μπορώ να συνεχίζω να χάσκω μπροστά στη Δύση, πηθικίζοντας την δήθεν συλλογικότητα ενώ γύρω τριγύρω σωριάζονται τα κουφάρια των έμψυχων και άψυχων αποκλεισμένων από την περιθωριοποίηση του καθωσπρεπισμού αυτών που έστησα κάποτε στους μικρούς τους θρόνους, για να απολαμβάνουν ελέω της ψήφου μου, μα και χωρίς αυτήν, επί πτωμάτων. Προσπαθούν λυσσαλέα να μου αφαιρέσουν την ελευθερία του λόγου, την αξιοπρέπεια της εργασίας, την ηθική της αλληλεγγύης και να με ντύσουν με την συνταγή της δήθεν συλλογικότητας σε μια κοινωνία που σπαράσσεται καθημερινά από τον άκρατο ατομικισμό της και τον στρατό των χειροκροτητών και των πραιτωριανών του φιλόπτωχου της ενορίας. Και η Καρυωτάκεια κραυγή εξακολουθεί να πλανιέται στους λερούς από την αδιαφορία και την σκληροκαρδία δρόμους των δήθεν. Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης. Την Κυριακή θ’ ακούσουμε τη μπάντα. Περπατώντας αργά στην προκυμαία. «υπάρχω;» λες, κι ύστερα «δεν υπάρχεις!» Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία. Ίσως έρχεται ο κύριος Νομάρχης. Πάντα θα έρχεται ο κύριος νομάρχης να συναντήσει την πελατεία περιπαίζοντας τους γέροντες και τρομοκρατόντας τους έχοντες ανάγκη και τους εμπερίστατους…

  2. Πίνγκμπακ: Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα | solidaridays

  3. Πίνγκμπακ: Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  4. Πίνγκμπακ: Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  5. Πίνγκμπακ: Το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην Πρέβεζα « μέρες αλληλεγγύης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s