Η κρίση στα μάτια των αλβανών γειτόνων μας

Standard

 του Niko Ago

Μετά την πτώση της δικτατορίας στην Αλβανία, η οποία συνοδεύτηκε με την κατάρρευση της, έτσι κι αλλιώς σε τραγική κατάσταση, οικονομίας της, μεγάλο μέρος του ενεργού πληθυσμού της χώρας ξεχύθηκε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Δημοφιλέστεροι προορισμοί κυρίως η Ελλάδα και η Ιταλία. Οι πιο θαρραλέοι ή και πιο τυχεροί προχώρησαν βαθύτερα στην Ευρώπη ή και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Λόγω και της γεωγραφικής εγγύτητας, η Ελλάδα απορρόφησε το μεγαλύτερο μέρος αυτού του μεταναστευτικού κύματος. Κατά χιλιάδες οι αλβανοί μετανάστες κατέκλυσαν απ’ άκρη σ’ άκρη την ελληνική επικράτεια, δημιουργώντας μια νέα πραγματικότητα. Και για την Ελλάδα, αλλά και για την Αλβανία και για την Ευρώπη γενικότερα. Η Ελλάδα, πέρα από την «κοινωνική έκπληξη» και την κρατική ανετοιμότητα να διαχειριστεί σωστά, οργανωμένα και νηφάλια ένα τόσο μεγάλο μεταναστευτικό πληθυσμό, με το πέρασμα των ετών θα «έδρεπε» τα φυσιολογικά οφέλη. Καθώς στη συντριπτική πλειονότητά τους οι νεοεισερχόμενοι μετανάστες βρίσκονταν σε παραγωγική ηλικία, το εργατικό δυναμικό της χώρας αναζωογονήθηκε απρόσμενα. Στα περισσότερα «δεύτερα» επαγγέλματα και τους «υποδεέστερους» κλάδους της οικονομίας, η παρουσία των μεταναστών και μεταναστριών αποδείχτηκε σωτήρια. Στο τέλος της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000, όταν και η χώρα βρέθηκε να διαχειρίζεται τεράστια κονδύλια, χάριν των μεγάλων έργων και της Ολυμπιάδας, οι μετανάστες αποτέλεσαν την ραχοκοκαλιά της ανοικοδόμησης. Ωφελήθηκαν φυσικά και οι ίδιοι, αποκτώντας σπίτι, αυτοκίνητο, κομπόδεμα και βοηθώντας τους δικούς τους πίσω στην πατρίδα.

Και μετά ήρθε η κρίση. Ο ανεμοστρόβιλος αυτός δεν κάνει εξαιρέσεις στο πέρασμά του. Και, ως γνωστόν, ό,τι δεν είναι πολύ στέρεο ξεκολλάει ευκολότερα. Οι ευρισκόμενοι «και εδώ και εκεί» μετανάστες, αυτοί που παράλληλα με τη ζωή τους στην Ελλάδα είχαν και τον νου τους πίσω, να κάνουν κάτι στην πατρίδα, ήταν οι πρώτοι υποψήφιοι προς αναχώρησιν μόλις έχασαν τις δουλειές τους. Με την οικοδομική δραστηριότητα στο ναδίρ, η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών αυτού του κλάδου ένιωσαν άμεσα την κρίση. Μαζί με αυτούς, σε πολύ μεγάλη κλίμακα επηρεάστηκαν και οι γυναίκες μετανάστριες απασχολούμενες ως οικιακοί βοηθοί. Κόπηκαν από πολλές μεσαίες οικογένειες τα «περιττά έξοδα» της κυρίας που συγύριζε το σπίτι, κρατούσε το μικρό παιδί ή έκανε παρέα στους ηλικιωμένους γονείς. Οι Έλληνες ανακάλυψαν ξανά τη χαρά της συγκατοίκησης με τους γονείς, οι Ελληνίδες στρώθηκαν ξανά στη λάντζα και την μπουγάδα, τα μικρά παιδιά έχασαν τις νταντάδες και μεγαλώνουν ξανά με τις μητέρες τους. Μιλάμε φυσικά για τις περιπτώσεις που αυτό γινόταν για επίδειξη νεοπλουτισμού, και όχι από πραγματική ανάγκη. Συνέχεια ανάγνωσης

Πρόταση για προβολή ταινίας: Whore’s Glory του Μ. Γκλαβόγκερ

Standard

Αυτή την Τρίτη, 20/3, στις 8, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερά οδός 48, Κεραμεικός)

προβάλλει την ταινία του Μίχαελ Γκλαβόγκερ

Whore’s Glory

Για τον σκηνοθέτη και την ταινία του Workingman’s Death τα Ενθέματα είχαν δημοσιεύσει ένα άρθρο, στη στήλη Αντικλίμακα, τον Ιούλιο. Στο καινούργιο του ντοκιμαντέρ ο Γκλαβόγκερ ασχολείται με την πορνεία και τις πόρνες, και μάλιστα ανά τον κόσμο – κατά τον προσφιλή τρόπο του.

Επειδή οι ταινίες αυτού του σπουδαίου ντοκιμαντερίστα, που έχει ένα ιδιαίτερο βλέμμα στα θέματά του, δεν έχουν βρει ως τώρα διανομή στην Ελλάδα, ενδεχομένως να μην έχετε πολλές ευκαιρίες να ξαναδείτε τούτη την τελευταία του.

Διαβάστε περισσότερα για το ντοκιμαντέρ εδώ.

Τα Ενθέματα σάς συνιστούν ενθέρμως να παρακολουθήσετε την προβολή. Ελπίζουμε να σας συναντήσουμε εκεί!