Τα Κρίση-μα Σεμινάρια

Standard

(στο τέλος του άρθρου, το αναλυτικό πρόγραμμα των σεμιναρίων)

Αυτή την Τρίτη, στις 7 το απόγευμα, ξεκινάνε τα «Κρίση-μα Σεμινάρια», μια σειρά σεμιναρίων με θέμα την κρίση που οργανώνει η πρωτοβουλία «Για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της δημοκρατίας». Ζητήσαμε από τον Αντώνη Λιάκο, που είναι και ο πρώτος εισηγητής, να μας εξηγήσει τους στόχους και τη λογική τους.

«Ε»

Σεμινάρια για την κρίση; Δεν ακούγεται παράδοξο;

του Αντώνη Λιάκου

 Κλειδί για την αποδοχή των πολιτικών που επιβάλλονται υπήρξε μια ορισμένη εκφορά του τρόπου που φτάσαμε στην κρίση, ενός «αφηγήματος της κρίσης». Αυτό συγκροτήθηκε, όχι χωρίς τη βοήθεια διανοουμένων, κυριάρχησε στον δημόσιο λόγο και έγινε τόσο ισχυρό ώστε να αποκτήσει σχεδόν χαρακτηριστικά ταυτότητας: «Αυτοί είμαστε, η διεφθαρμένη πελατειακή κοινωνία της μεταπολίτευσης». Με τον τρόπο αυτό δικαιολογείται και περνάει κάθε καταστροφική πολιτική. Πρόκειται για ένα αφήγημα αυτοενοχοποιητικό που αντικαθιστά την πολιτική ανάλυση με την ηθική. Έχει διεισδύσει βαθιά στους πόρους της κοινωνίας, ώστε αρνείται να δει τι συμβαίνει στον κόσμο, κι αν το βλέπει σου λέει «εδώ είναι διαφορετικά».

Έργο του Τζων Πίπερ, 1983

Η κρίση λειτούργησε σαν μια βαλβίδα που απελευθέρωσε την κοινωνική κριτική σε ό,τι υπήρχε στην Ελλάδα. Αυτή την κριτική την ενσωμάτωσε η κυβέρνηση και το ηγεμονικό μπλοκ, κάνοντάς την αποκλειστική αιτία της κρίσης. Επομένως, η κριτική που οδηγούσε στην αυτομαστίγωση έχει μια δυναμική λαϊκή, ευρεία, γιατί ανταποκρίνεται επίσης στις πικρές εμπειρίες που ο καθένας έχει συσσωρεύσει από τη διαφθορά και την ανικανότητα των θεσμών. Τα κρίση-μα σεμινάρια λοιπόν έχουν στόχο την αποδόμηση αυτού του αφηγήματος της κρίσης. Η πολιτική τους σημασία προκύπτει από αυτό, και δεν είναι δευτερεύουσα. Από εκεί και πέρα, να κατανοήσουμε την κρίση στους ευρείς ιστορικούς της ορίζοντες, αλλά και στο πολιτικό και κοινωνικό της βάθος. Ζούμε σε μια ατμόσφαιρα έκρηξης της ημιμάθειας, και γι’ αυτό έχουμε ζητήσει από ανθρώπους ειδικούς και καταξιωμένους στους επιστημονικούς τους χώρους να προσεγγίσουν την κρίση ο καθένας από την πλευρά του. Ζητήσαμε επίσης από έμπειρους δημοσιογράφους, που σέβονται το κοινό τους, να λειτουργήσουν ως «ενδιάμεσοι», ανάμεσα στον επιστημονικό λόγο και στα ερωτήματα που θέτει το κοινό. Συνέχεια ανάγνωσης