Πού βρίσκονται τα άκρα;

Standard

 του Αντώνη Λιάκου

Έργο του Αλεξάντερ Ροτσένκο

Η πολιτική γεωγραφία δεν εντοπίζει απλώς πολιτικές συμπεριφορές, αλλά τις επηρεάζει και τις προκαλεί. Στην Ελλάδα, πριν από τη δικτατορία είχαμε Δεξιά-Κέντρο-Αριστερά, ενώ στη μεταπολίτευση ο ιδεολογικός χάρτης προσαρμόστηκε στο σχήμα Δεξιά-Αριστερά, με πολιτικές αποχρώσεις σε Δεξιά-Κεντροδεξιά-Κεντροαριστερά-Αριστερά, από τότε που επινοήθηκε η έννοια του «μεσαίου χώρου». Αυτή η γεωγραφία, της οποίας η τομή συνέχιζε να είναι Δεξιά/Αριστερά, αντικαταστάθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσης από μιαν άλλη, η οποία κατανέμει τον πολιτικό χώρο σε κόμματα των άκρων, έναντι των κομμάτων του μεσαίου χώρου: τα μεν ταυτίζονται με τη δημοκρατία, τα δε την ανταγωνίζονται και αποτελούν κίνδυνο για αυτήν· τα μεν υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική, τα δε εύχονται την έξοδο της χώρας από την Ευρώπη και την επάνοδο στη δραχμή. Πρόκειται για ένα μανιχαϊκό σχήμα που συμπληρώνει το αφήγημα της κρίσης, το οποίο εμπεδώθηκε από την αρχή της και πάνω στο οποίο βασίζονται οι πολιτικές της κρίσης — δηλαδή ότι η κρίση οφείλεται στη στρεβλή πορεία της χώρας και στην έλλειψη μεταρρυθμίσεων. Το σχήμα αυτό προβάλλεται και αναδρομικά με μια θεαματική ιδεολογική κατάχρηση της ιστορίας της δημοκρατίας της Βαϊμάρης, η οποία, σύμφωνα με τους θιασώτες του σχήματος, καταλύθηκε όχι από τον Χίτλερ, αλλά από την άνοδο των «άκρων»! Το σχήμα αυτό δηλαδή τείνει να εξελιχθεί σε μια γεωγραφία η οποία αφορά συνολικά την εποχή της δημοκρατίας.

Δεν θα προσθέταμε τίποτε καινούργιο, αν λέγαμε ότι το σχήμα των άκρων εναντίον του μέσου εξαφανίζει τις αποχρώσεις. Αυτή η βία των κατηγοριοποιήσεων, «με την Ευρώπη ή εναντίον της», με τη «σωτηρία της Ελλάδας ή με την καταστροφή της» είναι σαφής από την έναρξη της παρούσας κρίσης. Αλλά τo σχήμα αυτό, βάζοντας την Αριστερά μαζί με το ΛΑΟΣ ή ακόμη και τη Χρυσή Αυγή, σκοπεύει αφενός να νομιμοποιήσει κόμματα με εγκληματικές πρακτικές, και αφετέρου να απονομιμοποιήσει την Αριστερά συνολικά, υποβάλλοντας σε διαλυτική πίεση και τη ΔΗΜΑΡ. Διαφορετικές ιστορικές καταβολές, διαφορετικά προτάγματα και κουλτούρες διαγράφονται χάριν ευκαιριακών, ανιστόρητων και επιπόλαιων επινοήσεων.

Το κυρίως ζήτημα όμως, και το οποίο συνιστά τον κατεξοχήν κίνδυνο, είναι ότι ο πολιτικός εξτρεμισμός δεν βρίσκεται πλέον στα περιθώρια, εκτός του πολιτικού συστήματος, αλλά στο κέντρο του. Δεν αναφέρομαι μόνο στη συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση Παπαδήμου, ούτε στην απρόσκοπτη μεταγραφή των Βορίδη και Γεωργιάδη στη ΝΔ. Αλλά τι συνιστά ο λόγος των Λοβέρδου και Χρυσοχοΐδη για τους «λαθρομετανάστες» και την «υγειονομική βόμβα» που συνιστούν; Πρόκειται για ένα λόγο παρόμοιο με τον λόγο των ναζί εναντίον των Εβραίων. Τι είναι η επαναφορά της ιδέας στρατοπέδων συγκέντρωσης σαράντα τόσα χρόνια μετά το κλείσιμο της Γυάρου; Τι είναι ο λόγος του Σαμαρά, για «ανακατάληψη των πόλεων» από τους «λαθρομετανάστες»; Ποιος έφερε τα ζητήματα αυτά από τις εξτρεμιστικές άκρες στο κέντρο, για να δημιουργήσει αποδιοπομπαίους τράγους για την κρίση, με παρόμοιο τρόπο με τον οποίο οι μειονότητες στοχοποιούνται συχνά, σε συνθήκες κρίσεων;

Αλλά ο εξτρεμισμός που βρίσκεται στο κέντρο της πολιτικής ζωής δεν περιορίζεται μόνο στο ζήτημα της αντιμετώπισης ενός μεγάλου προβλήματος, του μεταναστευτικού, στο οποίο θυσιάζονται οι αρχές του Διαφωτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που το «Κέντρο» επικαλείται συχνά-πυκνά. Αφορά τη συνολική πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα. Η φιλοσοφία των μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζονται για την αναμόρφωση της χώρας και την υποτιθέμενη έξοδό της από την κρίση, είναι φιλοσοφία των άκρων ή του Κέντρου; Διαλύθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μαζί με το σύνολο της νομοθεσίας που ρύθμιζε τις οικονομικές σχέσεις εκμίσθωσης της εργασίας. Ακολουθείται μια πολιτική στην οποία τα βάρη της κρίσης τα επωμίζονται οι αδύναμοι, με τη μετατόπιση της φορολογίας από την άμεση στην έμμεση και την καθιέρωση ενιαίου ΦΠΑ, την καθιέρωση flat φόρου. Δεν ανήκαν αυτά, έως πριν λίγα χρόνια, σε μια ακραία αναρχοφιλελεύθερη πολιτική φιλοσοφία, που εγκαταστάθηκε στο κέντρο της πολιτικής ζωής;

Το σχήμα επομένως των άκρων που υπονομεύουν τη δημοκρατία θέλει να αποκρύψει ότι η δημοκρατία κινδυνεύει, έχοντας δεχτεί ισχυρά πλήγματα από την επικράτηση του εξτρεμισμού στο κέντρο. Θέλει να αποκρύψει την επικράτηση ενός διπλού εξτρεμισμού, που φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίζει ζητήματα συγκατοίκησης: ενός εξτρεμισμού αναρχο-φιλελεύθερου που διαλύει τους κοινωνικούς θεσμούς, και ενός εξτρεμισμού άκρας καταστολής και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκεί βρισκόμαστε. Αυτή τη νέα πολιτική γεωγραφία πρέπει να αναδείξουμε. Γιατί η θεωρία των άκρων που υπονομεύουν τη δημοκρατία θα χρησιμοποιηθεί και στις εκλογές εκβιαστικά, και μετά τις εκλογές για να δείξει τον κίνδυνο της ακυβερνησίας. Πρόκειται για έναν ισχυρό εκβιασμό, ακριβώς γιατί παρουσιάζεται ως προφανές δίλημμα.Αντί όμως να βλέπουμε τη γεωμετρική αναπαράσταση των πραγμάτων, καλύτερα να κοιτάμε τα ίδια. Υπάρχουν τρία βασικά ζητήματα που απασχολούν τόσο την ελληνική όσο και τις περισσότερες ευρωπαϊκές κοινωνίες σήμερα: Πρώτον, τα δημοσιονομικά και η τύχη του ευρώ­· δεύτερον, το μεταναστευτικό και η ανασφάλεια· τρίτον, η κοινωνική συρρίκνωση (ανεργία, περικοπές, φτώχεια). Το βασικό χαρακτηριστικό είναι πως τα ζητήματα αυτά δεν ιεραρχούνται από το κοινωνικό σώμα με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που κατατρύχονται από το μεταναστατευτικό, μερικές που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για το δημοσιονομικό, ενώ άλλες τις απασχολεί η κοινωνική εκπτώχευση. Λειτουργούν βεβαίως και τα τρία ζητήματα ως επίκοινος παρονομαστής, αλλά εκείνοι που ανησυχούν για το ευρώ και συνηγορούν υπέρ της λιτότητας αδιαφορούν σχεδόν για το ζήτημα της κοινωνικής εκπτώχευσης, ενώ όσοι αισθάνονται την πίεση του μεταναστευτικού αδιαφορούν για τη διευθέτηση του δημοσιονομικού ζητήματος κ.ο.κ. Δεν υπάρχουν απόλυτες διαχωριστικές γραμμές, αλλά διαφορετικές κοινωνικές πυκνώσεις γύρω από καθένα απ’ αυτά τα τρία ζητήματα. Το δημοσιονομικό απασχολεί τα ανώτερα μεσαία στρώματα και τα κόμματα εξουσίας, τα οποία έχουν και οργανικότερες σχέσεις με τις οικονομικές κορυφές. Η ανασφάλεια από το μεταναστευτικό κατατρέχει τα πιο φτωχά στρώματα, γιατί συμβιώνουν με τους μετανάστες και μοιράζονται πόρους. Πριμοδοτεί τα κόμματα της Δεξιάς (εξημερωμένης ή ακραίας) γιατί, με τη διάλυση της παλιάς βιομηχανικής εργατικής τάξης και του συνδικαλισμού, η Αριστερά έχει χάσει πολλούς από τους παραδοσιακούς της δεσμούς με τα στρώματα αυτά. Τέλος, στο κοινωνικό προσπαθούν να βασιστούν τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά δεν εκφράζουν τους πιο φτωχούς, μα εκείνα τα μεσαία στρώματα που σχετίζονται με την πολιτισμική στροφή των τελευταίων δεκαετιών και την επέκταση του κράτους πρόνοιας, όπως εκπαιδευτικοί, υγειονομικό προσωπικό, άνθρωποι στον χώρο των τεχνών, ευρύτερος δημόσιος τομέας. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η διαχείριση αυτών των ζητημάτων είναι συνισταμένη λογικών υπολογισμών, θυμού και φόβου, καθώς και φαντασιακών προβολών.

Στον Μεσοπόλεμο, η φασιστική άκρα Δεξιά δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τα κέντρα εξουσίας μέσα από την αντιπαράθεση με την Αριστερά. Επρόκειτο για παρατεταμένο ευρωπαϊκό εμφύλιο. Η σημερινή άκρα Δεξιά στην Ευρώπη αναδεικνύεται ως η μείζων αντίπαλος των κομμάτων και του πλέγματος εξουσίας, αλλά η αιχμή της είναι η ανασφάλεια των φτωχών από τους μετανάστες και την παγκοσμιοποίηση, στα οποία απαντά με ρατσισμό, εθνικισμό και αντιπολιτική ρητορεία. Η ατζέντα της άκρας Δεξιάς έρχεται στο κέντρο της πολιτικής ζωής όταν τα κόμματα εξουσίας προσπαθούν να οικοδομήσουν την ηγεμονία τους ανάμεσα σε δύο από τα τρία ζητήματα. Γι’ αυτό άλλωστε και ο ανταγωνισμός γύρω από το μεταναστευτικό σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Το ζήτημα για την ευρεία Αριστερά, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι πώς θα χτίσει μια ηγεμονία πάνω και στα τρία προβλήματα, τα οποία απασχολούν με διαφορετικό τρόπο διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Δύσκολο. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι μεγάλες στροφές στην πολιτική σημαίνουν μεγάλες συμμαχίες, και μεγάλες συμμαχίες σημαίνουν τολμηρές απαντήσεις που αναδιατυπώνουν και τα μεγάλα προβλήματα.

Ο Αντώνης Λιάκος διδάσκει Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

5 σκέψεις σχετικά με το “Πού βρίσκονται τα άκρα;

  1. Εξαιρετικό άρθρο. Κρατώ αυτό: Το σχήμα των «άκρων» που τάχα υπονομεύουν τη δημοκρατία, θέλει να αποκρύψει ότι η δημοκρατία κινδυνεύει από τα ισχυρά πλήγματα της επικράτησης του εξτρεμισμού στο κέντρο. Θέλει να αποκρύψει την επικράτηση ενός διπλού εξτρεμισμού, που φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίζει ζητήματα συγκατοίκησης: ενός εξτρεμισμού αναρχο-φιλελεύθερου που διαλύει τους κοινωνικούς θεσμούς, και ενός εξτρεμισμού άκρας καταστολής και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων… Η θεωρία των άκρων που τάχα υπονομεύουν τη δημοκρατία θα χρησιμοποιηθεί και στις εκλογές εκβιαστικά, και μετά τις εκλογές για να δείξει τον κίνδυνο της ακυβερνησίας. Πρόκειται για έναν ισχυρό εκβιασμό, ακριβώς γιατί παρουσιάζεται ως προφανές δίλημμα.

  2. Δώδεκα παρά πέντε. Μια λαϊκή ματια…των άκρων.
    Εποίησε ο Πάνος Γλυκοφρίδης, μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής και τραγούδησε η Βούλα Σαββίδη :
    Κουράστηκε ο χρόνος
    οι ώρες σταθήκαν
    στον ήλιο που πάγωσε
    πουλιά σταυρωθήκαν

    Και άξαφνα οι έλληνες πολίτες, μετά από μια τριακονταετή ραστώνη, βρίσκονται κυκλωμένοι από κατολισθήσεις. Πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, οικογενειακές προσωπικές κατολισθήσεις. Κατολισθήσεις που οδηγούν στα άκρα. Το Face book και τα social media, τo tweeter (Sign up for Twitter to follow Tweeter) δεν απάλυναν τους φριχτούς πόνους της κοινωνίας, δεν έφεραν πιο κοντά, δεν πρόσφεραν λύσεις. Μόνο μετέφεραν τα μηνύματα της αποδόμησης, νωρίτερα και γρηγορώτερα. Για να βρίσκεται ο πολίτης στα άκρα. Εκεί που τον θέλουν. Της αγχόνης, της ταράτσας, της πλατείας, του μπαλκονιού, της χλωρίνης και του φυτοφάρμακου και τυο αυτοπυροβολισμού… Ο κρυφός πόνος μετατράπηκε σε κρυφό τρόμο του αδύναμου και εξαθλιωμένου πολίτη, που εγκλωβισμένος στις βίαιες καθεστωτικές πρακτικές προσπαθεί να αντιδράσει, μα αδυνατεί. Είναι ο κρυφός πόνος και τρόμος που σαρώνει (σκανάρει) τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Ανθρώπου πολίτη, όχι του Ζώου πολίτη. Και τον κάνει να φαίνεται από είκοσι μέτρα μακρυά, ότι όπου νάναι πέφτει κι αυτός. Γιατί δεν θα καθίσει να φυλακιστεί στα άκρα, ούτε από τα άκρα, στο χρόνο και στις ιδιομορφίες του τροϊκανού και μνημονικού «ελληνικού» καθεστώτος. Θα τα σπάσει τα άκρα και θα πετάξει, παρέα με τον Τυφλό Θεατρίνο, στη γειτονιά των αγγέλων.
    Και στο ζεϊμπέκικο της εξουσίας: Στίχοι: Χρήστος Κωνσταντίνου,Μουσική: Χρήστος Κωνσταντίνου,Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Κωνσταντίνου
    Οι μεν σού τάζουνε στη γη οι άλλοι στα ουράνια
    και της ελπίδας τίμημα περίσσια περηφάνια
    Κι οι μάγκες εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει
    γιατί δε γύρισε κανείς ρέστα να τούς γυρέψει
    Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
    κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι
    σαν την αρκούδα με τριχιά
    στου κόσμου το παζάρι…

    Και όμως. Την Κυριακή, 29 του Απρίλη 2012, μια βδομάδα πριν τις εκλογές. τόλμησαν οι τσιφλικάδες της πολιτικής που νομίζουν πως ορίζουν τις ζωές και τη ζήση μας να εμφανιστούν «προς εκκλησιασμό». Το ρεσιτάλ της υποκρισίας που συνεχίζεται και που αξίζει να υπογραμμισθεί. Ο ιερέας ανακοινώνει ότι «σήμερα, εκκλησιάζονται στον ιερό ναό μας (Άγιο Παντελεήμονα, Αχαρνών), οι κ.κ. υποψήφιοι βουλευτές Βουλγαράκης και Ψυχάρης. Η ενημέρωση, προς το εκκλησιαστικό συμβούλιο, για την πρόθεση υποψηφίων βουλευτών της υποκρισίας να εκκλησιαστούν δεν περιέλαβε –ίσως από ελλιπή πληροφόρηση –ότι και η υποψήφια βουλευτίνα κ. Πιπιλή θα εκκλησιάζονταν στον ίδιο Ναό. Η αγαστή συνεργασία των δύο καθεστώτων. Το ένα μέσα στο άλλο. Το ανάλγητο κράτος και η διοικούσα καθεστωτική εκκλησία.
    Οι φερέλπιδες υποψήφιοι βουλευτές της ΝΔ, κυρία Πιπιλή, με πανάκριβη κυριακάτικη τουαλέτα και τσάντα πολλών εκατοντάδων ευρώ, ο κ. Βουλγαράκης «το νόμιμον είναι άραγε και ηθικόν», εγκατέλειψε την ενορία του, στην Γλυφάδα των πολυτελών κατοικιών με εξαιρετική τοποθεσία, θέα, βουνό και θάλασσα [Γλυφάδα Αίγλη, πολυτελής μονοκατοικία 240τμ, νεόδμητη, minimal, 3 υπνοδωμάτια, το ένα master bedroom, μπάνιο, 2 wc, guest room, playroom, συναγερμός, …Ακριβώς ίδιες περιγραφές. Όπως και για τα διαμερίσματα στον Άγιο Παντελεήμονα.], για να εκκλησιαστεί στην συνοικία-αποικία γκέτο του ζόφου, στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών.-«Η σκοπιμότης είναι και η νομιμότης. Η δευτέρα είναι τέκνον της πρώτης…» [Επίτροπος Μπουφίδης «από τη δίκη των καταχραστών του δημοσίου, που άρχισε στις 16-10-1925 στο Α΄Διαρκές Στρατοδικείο». Μόνο που ο εμπλεκόμενος μεγαλέμπορος Α. Αϊδινλής, τη «γλύτωσε» την κρεμάλα. [sarantakos.wordpress.com/2012/04/29/agxoni].
    Κάθε ομοιότης και σχέση με πρόσωπα πράγματα και γεγονότα είναι τυχαία και συμπτωματική…
    Όμοια, έπραξε και ο τρίτος φέρελπις υποψήφιος βουλευτής κ. Α. Ψυχάρης. Το εκκλησίασμα δυσανασχέτησε, προκλήθηκαν μικροφασαρίες και προπηλακισμοί στους απτόητους υποψήφιους εθνοπατέρες και εθνομητέρα, που ξαφνικά θυμήθηκαν ότι υπάρχει το γκέτο στην καρδιά της Αθήνας.
    Άλλο θέμα, ότι οι σημερινοί επισκέπτες είναι αυριανοί υποψήφιοι σωτήρες που η μόνη επαφή που έχουν με αλλοδαπούς και έλληνες δεύτερης κατηγορίας, είναι οι υπηρέτες και οι κηπουροί τους. Άλλωστε οι Αλφαμίτες και οι μπάρες…είναι καθ’ οδόν. Ο χορός των κολασμένων άρχισε με την Αμυγδαλέζα.

    Άλλο δε βρίσκει ο άνεμος, ταράζει
    μόνο τ’ αγκάθια στην πεδιάδα όλη,
    μόνο κάποιο χαρτί σ’ όλη τη φύση.
    Μα το χαριτωμένο περιβόλι
    αίμα και δάκρυα το’ χουνε ποτίσει.
    Αδιάκοπα τα δέντρα ξεκινούνε,
    κι οι πέτρινοι σταυροί σκίζουν σα χέρια
    τον ουρανό που σύννεφα περνούνε,
    τον ουρανό που είναι χωρίς αστέρια.
    (Ωραίο, φρικτό και απέριττο τοπίον!
    Ελαιογραφία μεγάλου διδασκάλου.
    Αλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων
    κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου.)
    [Κώστας Καρυωτάκης : «η πεδιάς και το νεκροταφείον», από τη συλλογή «Ελεγεία και Σάτιρες».]

    Τα άκρα βρίσκονται εκεί όπου η προσωπική αξιοπρέπεια και η ατομική αυτοδιάθεση και ελευθερία ξεσκίζονται, ματώνουν και απαλλοτριώνουν τις ανθρώπινες ζωές σε πρόχειρες αγχόνες, σε αποθήκες, με αυτοπυροβολισμούς ή σάλτα μορτάλε από τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών, σε όλη την Ελλάδα. «Τη Δευτέρα, ένας 38χρονος λέκτορας γεωλογίας κρεμάστηκε στην Αθήνα και την ίδια μέρα, ένας 35χρονος ιερέας πήδηξε από το μπαλκόνι του, στη Βόρεια Ελλάδα. Την Τετάρτη, ένας 23χρονος φοιτητής αυτοπυροβολήθηκε στο… κεφάλι» αναφέρει το Reuters. Προ ημερών, δάσκαλος, επιστρέφοντας για το Πάσχα στη γενέτειρά του πόλη, στη Σταυρούπολη Ξάνθης «Ένας ακόμη άνθρωπος προστέθηκε στη λίστα των αυτοκτονιών. Πρόκειται για έναν 45χρονο δάσκαλο που έβαλε τέλος στη ζωή του ως πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας προκαλώντας σοκ με την πράξη του στην κοινωνία της Ξάνθης. Ο αυτόχειρας, παντρεμένος με παιδιά, απαγχονίστηκε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα σε αποθήκη της πατρικής κατοικίας του στη Σταυρούπολη». Όπως αναφέρει το xanthipress, «πρόκειται για ένα δάσκαλο, ο οποίος υπηρετούσε στην Αθήνα και βρέθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του για το Πάσχα, απαγχονίστηκε στην αποθήκη της πατρικής αγροικίας, αφήνοντας, μήνυμα, παρόμοιο με εκείνο του Δημήτρη Χριστούλα.
    [«Η κραυγή ενός Έλληνα πολίτη για τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια» http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=680773%5D.

    Τα άκρα βρίσκονται, εκεί όπου τέμνονται η εθνική σχιζοφρένεια της κ. Κατερίνας Μουτσάτου με την ιαχή της «I am Helene» [http://www.youtube.com/watch?v=ngH5KDTPlmE], στην αντιγραμμένη εκδοχή του «I am a Canadian, The Molson Canadian commercial» [http://www.youtube.com/watch?v=BRI-A3vakVg]
    και στην προσπάθειά της να με επαναπροσδιορίσει, και να με επανασημασιοδοτήσει, μέσα στα Hellinika μου όρια, και να με κάνει να ξαναθυμηθώ «τι είναι η πατρίδα μας;»
    Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
    Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
    Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
    Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;

    […] [Ιωάννης Πολέμης, «Τι είναι η πατρίδα μας;»]

    Να με φέρνει αντιμέτωπο με τα υπαρξιακά και βιοποριστικά καθημερινά μου προβλήματα, να σκέφτομαι τι έχει το όνομά μου, «My name is Spyros and I am a M@L@KAS! [http://www.youtube.com/watch?v=EiMqH0V46FU]

    Και ενώ βρίσκομαι μαζί με χιλιάδες έλληνες πολίτες, να ακροβατώ πάνω σε τεντωμένο σχοινί, ο αυριανός υποψήφιος βουλευτής της πράσινης μπάρας, ή της Σα(χλα)μαρικής λογοδιάρροιας, να με κοροϊδεύει και να με λοιδωρεί. Να με προσβάλλει κάθε μέρα, σε κάθε ευκαιρία, ποντάροντας στην κοντοπόδαρη μνήμη μου ή στην επιλεκτική αμνησία μου. Ίσως και στην καθολική αψιλία μου.

    Τα άκρα βρίσκονται εκεί όπου άξαφνα με νέες έννοιες, δύσκολες και δυσνόητες οικονομικές έννοιες, χρεώνονται οι πολίτες, εκόντες άκοντες, στην άγνοιά τους για τον ανεκμετάλλευτο υπόγειο πλούτο της χώρας, τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο, το χρυσό, τον βωξίτη και το νικέλιο και άλλα κωμικοτραγικά που μέχρι πριν μερικούς μήνες τα μάθαιναν μόνο μέσα από δευτεροκλασάτα κανάλια, όπως το Τηλεάστυ και από «ζωντανές» εκπομπές, τύπου Βελόπουλου -στα τρία βιβλία το τέταρτο δώρο, για τον κρυμένο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας. Και ότι μια σπιθαμή απέχει από τα άκρα η αυριανή μου ευημερία, να πίνω πετρέλαιο, να μαγειρεύω νικέλιο, να καλλιεργώ φωτοβολταϊκά σ’ ενα κομμάτι γης του παππού μου. Δεν πειράζει που δεν έχω πεδιάδα, ούτε πολλά στρέματα. Θα φυτέψω περιστρεφόμενα φωτοβολταϊκά.

    Τα άκρα βρίσκονται εκεί όπου παραπονιούνται οι πολίτες γιατί χάθηκε το προνόμιο της αξιοπρεπούς φτώχιας τους και τους περιμένει ο δημόσιος-ιδιωτικός δήμιος στο πάγκο του χασάπη. Οι φτωχοί είναι περισσότεροι. Που είναι χιλίαδες. Σε αυτούς που έχουν προστεθεί οι νεόπτωχοι και προστίθενται, καθημερινά όλο και περισσότεροι. Αλλά και οι πλούσιοι έλλληνες πολίτες είναι πολύ στενοχωρημένοι γιατί αυτή η κρίση τους έχει πλήξει και τους έχει κάνει λιγότερο πλούσιους.
    Πώς λοιπόν, το σύστημα απαιτεί από όλους τους παραπάνω να γνωρίζουν τι σημαίνει «η εκτεταμένη ιστορία των οικονομικών διασώσεων» και πώς να μην φτάσουν στα άκρα; Ούτε ουρανιδείς είναι, ούτε κινέζοι μανδαρίνοι.

  3. Πίνγκμπακ: Πού βρίσκονται τα άκρα; | ΑΡιστερή ΕΝότητα Νομικής Αθήνας

  4. Πίνγκμπακ: Πού βρίσκονται τα άκρα; | ΑΡιστερή ΕΝότητα Νομικής Αθήνας

  5. Πίνγκμπακ: Πού βρίσκονται τα άκρα; Του Αντώνη Λιάκου | Real-Politics

Γράψτε απάντηση στο ο δείμος του πολίτη Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s