Το μέλλον της Ευρώπης κρίνεται στην Ελλάδα

Standard

της Ελένης Βαρίκα, του Μικαέλ Λεβύ και του Ετιέν Μπαλιμπάρ

μετάφραση: Ελένη Καλαφάτη

István Huber Dési, «Διαδήλωση», 1928

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση πρωτοφανη, τουλάχιστον απο το τέλος της γερμανικής Κατοχής το 1944: αποτομη μείωση των μισθών και των συντάξεων, 50% ανεργία των νέων,   xρεοκοπημένες επιχειρήσεις, εμπορικά καταστήματα, εφημερίδες, εκδοτικοί οίκοι. Χιλιάδες  επαίτες και άστεγοι στους δρόμους. υπερβολικοί και αυθαίρετοι φόροι, αλλεπαλληλες περικοπές μισθών και συντάξεων, μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση) και της κοινωνικής ασφάλισης. Οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται. Και ο κατάλογος των δεινών του «Μνημονίου» δεν έχει τελειωμό.

Αντίθετα, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές και η Εκκλησία (ο πιο σημαντικος γαικτημονας), αυτοί, δεν φορολογούνται. Αποφασίζεται δια ουκαζιου η μείωση όλων των κοινωνικών δαπανών αλλά κανείς δεν τολμα να αγγιξει τις  υπέρογκες  «αμυντικές» δαπάνες: Η Ελλάδα εξαναγκαζεται να συνεχίσει να αγοράζει στρατιωτικό υλικό εκατομμυρίων ευρώ από  τους ιδιους ευρωπαίους προμηθευτές οι οποίοι – καθαρή σύμπτωση- ειναι αυτοιπου απαιτούν την πληρωμή του χρέους (Γερμανία, Γαλλία).

 Η Ελλάδα έχει γίνει ένα εργαστήριο για την Ευρώπη. Εκεί δοκιμάζονται πάνω σε ανθρώπινα πειραματόζωα οι μέθοδοι που στη συνέχεια θα εφαρμοστούν στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ιταλία και ούτω καθ’ εξής.  Οι υπεύθυνοι αυτού του πειράματος, η τρόικα (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ) και οι συνεταίροι τους των ελληνικών κυβερνήσεων, δεν ανησυχούσαν: ειδε  κανείς ποτέ ινδικά χοιρίδια, ποντίκια εργαστηρίου, να αντιτίθενται σε ένα επιστημονικό πείραμα; Ω του θαύματος! Τα ανθρώπινα πειραματόζωα εξεγέρθηκαν: παρά την άγρια καταστολή που ασκείται από μια αστυνομία σε μεγάλο βαθμό διαβρωμένη από τους νεοναζί, οι οποίοι στρατολογήθηκαν τα τελευταία χρόνια, οι γενικές απεργίες, οι καταλήψεις των πλατειών, οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες δεν έχουν σταματήσει εδώ κι ένα χρόνο. Και τώρα, αποκορύφωμα του θράσους, οι Έλληνες ψήφισαν κατα της συνέχισης του «πειράματος», μειώνοντας στο μισό την εκλογική δύναμη  των κυβερνητικών κομμάτων  και τετραπλασιάζοντας  τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ.

 Δεν χρειάζεται να ανήκει κανείς στην ριζοσπαστική Αριστερά για να δει πόσο καταστροφικές είναι οι νεοφιλελεύθερες συνταγές της τρόικας. Ο Πωλ Κρούγκμαν, βραβείο Νόμπελ Οικονομίας, δεν παύει να το λεει:πως ειναι δυνατόν να   «εξυγιανθουν τα δημοσιονομικά» της Ελλάδας αν γονατίσε η χώρα, αν  επιταθεί η ύφεση, η οποία, προφανώς, δεν μπορεί παρά να μειώσει τα έσοδα και να προκαλέσει ελλείμματα στον προϋπολογισμό; Σε τι χρησίμευσαν, άραγε, τα «γενναιόδωρα» δάνεια της Ευρώπης και του ΔΝΤ;  Μα, για να πληρωθεί… το χρέος προς τις τράπεζες, έστω και αν η χώρα φορτώνεται με καινούριο χρέος. Οι «ειδικοί» της τρόικας έχουν τον καπιταλισμό για θρησκεία (Β. Μπένγιαμιν, 1921): μια θρησκεία της οποίας οι θεότητες –οι χρηματιστικές αγορές με τα απρόβλεπτα, αυθαίρετα και παράλογα θεσπίσματά τους– απαιτούν θυσίες (ανθρώπινες).

Μετατρέποντας την αυθαιρεσία, την αδιαφάνεια και τον φόβο σε τρόπο διακυβέρνησης, μια τέτοια πολιτική βίαιης καθυποταξης ενός λαού δεν μπορούσε παρά να προκαλέσει αντιδράσεις οργής, σύγχυσης, θυμού. Ένα τμήμα αυτού του θυμού διοχετευτηκε προς μια αποτρόπαιη  ρατσιστική, αντισημιτική και ξενόφοβη δύναμη, την Χρυσή Αυγή. Αλλα οι «αγανακτισμένοι», στην μεγάλη πλειοψηφία τους, στήριξαν, για πρώτη φορά μετά το 1958, στην ριζοσπαστική Αριστερά. Αυτή η Αριστερά είναι βαθιά ευρωπαϊκή. Δεν έχει καμιά πρόθεση να εγκαταλείψει το ευρώ, αλλά αρνείται κατηγορηματικά το Μνημόνιο που επέβαλε η τρόικα και αποδέχτηκαν οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων: το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια η κυβερνηση της «εθνικής ενότητας», με τη Νέα Δημοκρατία και την άκρα Δεξιά.

 Η αριστερά αυτή  προτείνει  συγκεκριμένη εναλλακτική  πολιτική, ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη:  μορατόριουμ για το χρέος,   που θα συνοδεύεται από διεθνή λογιστικό έλεγχο που θα εξακριβώσει τη νομιμότητά του, κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών, κατάργηση των αντικοινωνικών μέτρων τα οποία πήραν οι κυβερνήσεις που υπέγραψαν το Μνημόνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη στήριξη ενός ευρέος φάσματος δυνάμεων που εντάσσονται στο ρεύμα της δημοκρατικής Αριστεράς,  των κοινωνικών κινημάτων, των αγανακτισμένων, των εργαζομένων που αγωνίζονται, των δικτύων υποστήριξης των μεταναστών, των φεμινιστικών  ομάδων, των ομάδων queer, των οικολογικών κινημάτων,  πέτυχε να γίνει η δεύτερη πολιτική δύναμη της χώρας.

 «Δεν ήξεραν ότι ήταν αδύνατο, και γι’αυτο το έκαναν», θα έλεγε ο Μαρκ Τουαίν.

Μια νεα εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί τον Ιούνιο. Ορισμένες δημοσκοπήσεις δείχνουν τη ριζοσπαστική Αριστερά στην πρώτη θέση. Για εμάς, είναι σαφές ότι το μέλλον της Ευρώπης   κρινεται στην Ελλάδα. Οι εκπρόσωποι του χρηματιστικού κεφαλαίου, ο Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο ή ο Βόλφγκανγκ  Σόιμπλε το έχουν καταλάβει και γι’αυτό απειλούν τους Έλληνες με κάθε είδους αντίποινα, αν τολμήσουν να μην ψηφίσουν τους υποψήφιους που εγκρίνουν οι τράπεζες και το ΔΝΤ.  Η νέα γαλλική κυβέρνηση, που οχυρώνεται πίσω από μια  συνετή σιωπή, θα έπρεπε να δηλωσει δυνατά και ξεκάθαρα , ότι θα σεβαστεί τις αποφάσεις του ελληνικού λαού, και ότι θα απορρίψει κάθε πρόταση απομάκρυνσης  της Ελλάδας από την Ευρώπη ή την Ευρωζώνη.

 Είναι επείγον να υποστηρίξουμε την ελληνική ριζοσπαστική Αριστερά, να ενισχύσουμε τη δημοκρατική, αντιφασιστική και ενωτική ορμή που την ωθεί. Βρίσκεται, αυτή την στιγμή, στην εμπροσθοφυλακή του αγώνα για την απαλλαγή της Ελλάδας και κατά συνέπεια τηs Ευρώπηs, από τον εφιάλτη της νεοφιλελεύθερης λιτότητας.

Το μέλλον της Ευρώπης κρίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.των Etienne Balibar, Michaël Löwy και  Ελένης Βαρίκα είναι προσιτό στο http://blogs.mediapart.fr/edition/les-invites-de-mediapart/article/230512/l-avenir-de-l-europe-se-joue-en-grece, στις 23.5.2012.

István Huber Dési, «Διαδήλωση», 1928

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το μέλλον της Ευρώπης κρίνεται στην Ελλάδα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s