Καλύτερα δεύτερος;

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Παιδιά που φεύγουν για διακοπές, Παρίσι, Ιούλιος 1936 (λεπτομέρεια). Πρακτορείο Keystone

Άκουγα, πριν από μέρες, σε μια ωραία εκδήλωση του «Κοινωνία-Δημοκρατία» για τη φτώχεια, τον Σάββα Ρομπόλη να εξηγεί με στοιχεία την απελπιστική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων, καταλήγοντας στο ότι το ΙΚΑ χρεοκοπεί τον Σεπτέμβρη. H σκέψη ξεπήδησε σχεδόν αντανακλαστικά στο μυαλό μου: Μήπως τελικά είναι καλύτερα να έρθει δεύτερος ο ΣΥΡΙΖΑ;

Λίγο πολύ, φαντάζομαι, το έχουμε σκεφτεί όλοι μας. Όχι από ηττοπάθεια, αποφυγή των δύσκολων, φόβο μπροστά στο άγνωστο, αντιεξουσιασμό ή για τη βολή μας. Αλλά με τον εξής απλό συλλογισμό: αφού κάθε μέρα σκάει κι από μια καινούργια βόμβα (τα φάρμακα που πληρώνουν απ’ την τσέπη τους οι ασφαλισμένοι, το χαρτί που δεν υπάρχει για να τυπωθούν τα σχολικά βιβλία, τα μαγαζιά που κλείνουν καθημερινά, οι ακάλυπτες επιταγές που αποτελούν πλέον τον κανόνα), και τέτοιες βόμβες θα σκάνε συνεχώς και μετά τις 17 του Ιούνη, δεν είναι κρίμα κι άδικο να κληθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διαχειριστεί το χάος, για το οποίο μάλιστα δεν ευθύνεται; Ας τα λουστεί όλα αυτά η ΝΔ (ή το ΝουδουΠασόκ), συνεχίζει ο ίδιος συλλογισμός, να απαξιωθεί εντελώς, κι αφού φτάσουμε, αργά ή γρήγορα, στο «κατώτερο σκαλί στου κακού τη σκάλα», τότε, μετά την καταστροφή, θα έρθει ένας πανίσχυρος ΣΥΡΙΖΑ, πιο ετοιμασμένος και δικαιωμένος, να σαρώσει τα πάντα.

Ο συλλογισμός δεν είναι αβάσιμος, προσκρούει όμως σε μερικά σοβαρά εμπόδια:

Πρώτον, παραγνωρίζει τη σημασία της συγκυρίας· τώρα είναι η στιγμή: την ατομική και συλλογική ελπίδα, την προσδοκία, τον αναβρασμό του κόσμου δεν μπορείς να τα βάλεις στον πάγο, και να τα ανασύρεις, ως φρεσκοκατεψυγμένα είδη, σε μερικούς μήνες, όταν θα είναι «κατάλληλες οι συνθήκες». Δεν λέω ότι θα έχουν κατ’ ανάγκην σκορπίσει· μπορεί και να έχουν γιγαντωθεί. Λέω όμως ότι τα σημερινά δεδομένα δεν μπορείς να τα θεωρείς ως δεδομένα και έπειτα από κάποια –άγνωστο πόσα– τέρμινα.

Δεύτερον, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ασφαλώς δεν θα λύσει αυτομάτως τα προβλήματα. Ας μην υποτιμάμε όμως την αλλαγή του κλίματος, το τι μπορεί να σηματοδοτήσουν, για έναν ολόκληρο λαό, μερικά στοιχειώδη που έχουν ξεχαστεί εδώ και χρόνια: η αξιοπρέπεια, η δικαιοσύνη, η διαφάνεια, η δημοκρατία, η λογοδοσία, η αλληλεγγύη και η κοινωνική φροντίδα για όσους έχουν ανάγκη, αν εφαρμοστούν· πώς όλα αυτά, μέσα στις πολύ σκληρές συνθήκες, μπορούν να σημάνουν ότι πνέει ένας άνεμος αλλαγής και προοπτικής, για την κοινωνία μας και για την Ευρώπη.

Τρίτον, ας σκεφτούμε τι σημαίνει η πρωτιά της ΝΔ και μια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Οι προσχωρήσαντες στη ΝΔ Βορίδης-Άδωνης κ.τ.ό., ο συνδυασμός Μπακογιάννη-Σαμαρά-Λοβέρδου, υπό τη βαριά σκιά Χριστοφοράκου, η διαπόμπευση των οροθετικών, οι «εναγκαλισμοί» Ψωμιάδη με τη Χρυσή Αυγή, οι υποσχέσεις Σαμαρά για εκδίωξη των μεταναστών, η αλαζονεία Βενιζέλου,η παραμονή στην εξουσία ενός θιάσου που τον ενώνει η εξουσία και ο φόβος της τιμωρίας, συνθέτουν ένα ζοφερό σύμπλεγμα. Βέβαια, το πιθανότερο είναι ότι το σύμπλεγμα θα καταρρεύσει γρήγορα, μέσα στη γενική κατακραυγή. Και πάλι, όμως, ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω με το πάτημα ενός κουμπιού: η βλάβη μπορεί να αποδειχθεί ανήκεστος. Ας σκεφτούμε όχι μόνο την εκποίηση του εθνικού πλούτου και τους ανθρώπους που μένουν στο δρόμο, αλλά και την καλλιέργεια του φόβου, του μίσους, του ρατσισμού και του αγριανθρωπισμού. Όλα αυτά, όταν ριζώσουν, δεν αναστρέφονται εύκολα. Άλλωστε, το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων», η επένδυση στο κάρβουνο δεν ταιριάζει στη λογική της Αριστεράς.

Τέταρτον, ίσως για τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα να μην είναι ωφέλιμο να αναλάβει την κυβέρνηση στη χειρότερη στιγμή· είναι ωφέλιμο όμως για τον τόπο, για μεγάλα στρώματα των εργαζόμενων, τους φτωχούς, τους άνεργους, τους νέους. Ακόμα και αν η καταστροφή είναι αναπόφευκτη, είναι προτιμότερο, καθώς αυτή επέρχεται, τα ηνία να τα κρατά μια αριστερή κυβέρνηση, και όχι μια πασοκοακροδεξιά, βουτηγμένη στη διαπλοκή. Για το καλό, ξαναλέω όχι του ΣΥΡΙΖΑ, που θα καταβάλει πιθανότατα βαρύ τίμημα, αλλά για το καλό όλων μας. Ειδικά αν τα πράγματα είναι δραματικά, πολλοί, εντός και εκτός Αριστεράς, μάλλον θα νιώθουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη λ.χ., με τον Δραγασάκη υπουργό Οικονομίας και τον Δρίτσα Άμυνας, παρά με κάποιον όπως ο Σαχινίδης, ο Παπακωνσταντίνου, ο Αβραμόπουλος, ο Βορίδης ή ο Μεϊμαράκης. Είναι θέμα προσώπων, ήθους, αξιοσύνης αλλά και πολιτικής. Όπως έγραφε σε ένα παλιό του άρθρο ο οικονομολόγος Γιώργος Σταμάτης, η πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης είναι σαν την ομπρέλα: δεν σταματάει τη βροχή, αλλά προστατεύει όποιον βρίσκεται από κάτω. Το θέμα, λοιπόν, είναι για ποιους ανοίγει, κάθε φορά, η κυβέρνηση τις ομπρέλες που διαθέτει.

***

Τέλος, ακόμα κι αν, παρά ταύτα, εξακολουθεί κανείς να θεωρεί προτιμότερο να μην κυβερνήσει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά λίγο αργότερα, είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να κάνει και πολλά γι’ αυτό. Δεν μπορεί, υποθέτω, να ψηφίσει Σαμαρά (όπως θρυλείται ότι έκαναν κάποιοι παλιοί μουλούδες: ψήφιζαν Δεξιά για να ενταθούν τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, η καταπίεση, άρα και η ταξική πάλη). Εμπρός λοιπόν, όλοι και όλες, στον αγώνα, ούτε ψήφος χαμένη!

 

11 σκέψεις σχετικά με το “Καλύτερα δεύτερος;

  1. Απαράδεκτος ο τίτλος του άρθρου. Ευτυχώς που δε διαβαζει πολύς κόσμος την ΑΥΓΗ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανηκει πλεον στα μέλη του. Ανηκει στο λαο. Και ο λαός προχωράει. Μεχρι εκεί που τον εμπνει ο πολιτικός φορέας που ο ίδιος ενδυνάμωσε. Η σχέση είναι αμφιδρομη.

    • Εκτός από τον τίτλο, καλό είναι να διαβάζουμε και το ίδιο το άρθρο προτού σχολιάσουμε. Άλλωστε ο τίτλος είναι ερώτηση, και όχι κατάφαση… Πραγματικά δεν κατανοώ το σχόλιο (το οποίο πάντως είναι, όπως όλα τα σχόλια, σεβαστό).

  2. Συμφωνώ στο απαράδεκτο του τίτλου ακριβώς την ημέρα των εκλογών… Η συλλογιστική του άρθρου είναι βέβαια άξια επεξεργασίας που θα έπρεπε βέβαια να έχει αποτελέσει αντικείμενο προβληματισμού και χάραξης μελλοντικήςπολιτικής που συμπεριλαμβάνει όλα τα πιθανά μελλοντικά ενδεχόμενα. Ας μείνουμε ωστόσο σήμερα -και μέχρι να κλείσουν οι κάλπες- αυστηρά προσηλωμένοι στην με κάθε τρόπο κινητοποίησή μας για το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου τύπου τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη. Οι αναποφάσιστοι θα κρίνουν την τελική έκβαση…

  3. σοβαροτης μηδεν . δεν πιστευω να τον πληρωνουμε κιολας τον κ Μπουρναζο για αυτα που γραφει; ο ΣΥΝ θα πρεπει να ξαναδει συνολικα το θεμα της Αυγης μεσα στις νεες συνθηκες που δημιουργηθηκαν .

  4. Απαράδεκτα εντελώς είναι τα σχόλια, όχι το άρθρο! Και δείχνουν ότι οι σχολιαστές διάβασαν με προσοχή μόνο… τον τίτλο. Όπως έγραψε και η κ. Μοσχονά, ας διαβάσουμε και το κείμενο. Το κείμενο είναι θαυμάσιο, από τα πιο καλά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ που έχω διαβάσει… «Όλοι και όλες στον αγώνα, ούτε μία ψήφος χαμένη», όπως κλείνει. Κρίμα να δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις.
    Λένα Γκριμιώτη

  5. Συγχαρητήρια, Στρατή! Το άρθρο είναι εξαιρετικό, ό,τι καλύτερο τη μέρα των εκλογών και εξαιρετικά χρήσιμο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Προτιμώ να μη σχολιάσω τους «επικριτές», είναι θλιβεροί…
    Ν. Μπακόπουλος

  6. Οι «επικριτές» δεν χαρακτηρισαν ως «θλιβερο» το περιεχόμενο του άρθρου. Και πολυ περισσοτερο τον συγγραφεα. Αναγνωρίζουμε πιστευω όλοι ότι ήταν η συνταξη ενός προβληματισμού που και πολλοι απο εμας έχουν ήδη εκφράσει εδώ και πολύ καιρό, ειμαστε σιγουροι γι αυτο. Αλλα όλοι γνωριζουμε πώς λειτουργούν οι τίτλοι όχι για όσους διαβαζουν το περιεχόμενο αλλά τους ίδιους τους τίτλους. Το να ξεκινάς από μια αρνητική βάση για να υποστηρίξεις την αντίθετη θεση αυτές τις μέρες της αναγκαιότητας διάλυσης του νεφους της τρομολαγνείας και του ατταβιστικού φόβου που επιβάλλεται στην κοινωνία, αποτελεί σφάλμα. Η κριτική δεν γίνεται όμως γιατί πιστεύουμε ότι ένα άρθρο ή ένας τίτλος μπορεί να κρίνει το αποτέλεσμα αυτής της μάχης αλλά γιατί ο τίτλος αποπνέει δευτερες σκέψεις την ώρα που ένα μεγάλο κομματι της κοινωνίας αμφιταλαντεύεται αλλά προχωράει μπροστα. Ως τεχνική απόδειξης θέσης ενός δικανικού λόγου είναι απολύτως κατανοητό και αποδεκτό. Μόνο που δεν απευθυνόμαστε σε δικαστικό σώμα σε μια αίθουσα δικαστηρίου. Απευθυνόμαστε στο λαό. Και οσοι δίνουμε τη μαχη μέσα από τις λαϊκές συνελεύσεις τουλάχιστον, δεν τη δίνουμε δημοσιοποιώντας προϋποθέσεις ή πιθανότητες τακτικών επιλογών. Τη δίνουμε αυτή τη μαχη άνευ όρων συμβιβασμού. Εν κατακλείδι και επειδή ξεκίνησα αυτή τη συζήτηση, αναλαμβάνω την ευθύνη να πω ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν βγαλμένη από το 4% του ΣΥΡΙΖΑ και οχι από το 17%. Στην εποχή που μπαίνουμε δεν θα δεχτούμε κανένα συμβιβασμό από τα πάνω. Και να λάβουμε επίσης υπόψη ότι ο ιστορικός και πολιτικός χρόνος έχει κονιορτοποιηθεί.

  7. Αξίζουν συγχαρητήρια στην Αυγή και στον συγγραφέα για το άρθρο. Για μένα ήταν η καλύτερη υποστήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί υποστήριξη ουσιαστική είναι να απαντάμε στις αμφιβολίες, όχι να τις κρύβουμε κάτω από το χαλάκι.
    Ντέμη Παπαμαλέκου, Χανιά

  8. Η κουτοπονηριά τών τρωκτικών καί μερικών άλλων θηλαστικών όπως οί ύαινες.» Ας πολεμήσουν τά λιοντάρια , καί μετά εμείς θά γλειψουμε τά απομεινάρια».Τυπική , τυπικότατη , κλασσική μεταπολεμική αριστερά.Δειλή , γλοιώδης , καί εσαεί κουτοπόνηρη.
    Μερικοί λόγοι πού ή εξουσία γιά σάς θά είναι πάντα άπιαστο όνειρο.
    1)ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ
    ΤΣΙΠΡΑΣ: ή εντολή δέν ήταν ΣΑΦΗ
    ΔΟΥΡΟΥ:ή πόλη δέν είναι ΑΣΦΑΛΗ
    ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ :(μερικούς μήνες πρίν σέ συνέντευξη μέ τόν Αμυρά): «Πρέπει τό γρηγορότερο νά τυπώσουμε εθνικό χαρτονόμισμα»
    Θυμίζετε επαρχιακούς αργόσχολους σέ περιθωρειακά καφενεία μέ τήν παροιμιώδη πιά φράση:»Ας ήμουνα πρωθυπουργός γιά μιά μέρα καί θά έβλεπες»
    12-13 συνιστώσες ανεγκέφαλων αρπακτικών πού θέλουν μερίδιο από τή λεία (αυτή είναι ή μορφή τής Ελλάδας γιά σάς) μέ επικεφαλής ένα ανύπαρκτο RES μέ ζελέ στό μαλλί.
    Αλλά δέν πειράζει , συνεχίστε νά τό συζητάτε ,ίσως σ’αυτούς τούς θλιβερούς καιρούς τό μόνο χρήσιμο είναι ή γελοιότητα σας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s