Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων

Standard

της Έλλης Σιαπκίδου

 Στην πρόσφατη ομιλία του στη Βουλή, κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων, ο νυν υπουργός Οικονομικών και πρώην σύμβουλος του Κ. Σημίτη, Γιάννης Στουρνάρας, ανακοίνωσε έναν μακρύ κατάλογο αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της περιουσίας του δημοσίου. Όπως ανέφερε, υπάρχουν εννέα αποκρατικοποιήσεις (sales leaseback 28 ακινήτων, ΕΥΑΘ, ΕΛΠΕ, ΕΓΝΑΤΙΑ, ΕΛΤΑ, ΟΠΑΠ, ΛΑΡΚΟ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ) που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας και δεκατρείς ακόμη (λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, ΤΡΑΙΝΟΣΕ κ.ά.) που διαμορφώνονται τώρα.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο όρος «αποκρατικοποίηση» είναι συνώνυμος του όρου «ιδιωτικοποίηση», αλλά ακούγεται καλύτερα. Είναι δε ελληνική πατέντα, καθώς στις περισσότερες γλώσσες η μετάφραση της «αποκρατικοποίησης» είναι παραλλαγές του privatisation, που σημαίνει ιδιωτικοποίηση. Όσον αφορά την «αξιοποίηση», είναι μια εύηχη λέξη, που μέσα στην όμορφη αοριστία της μπορεί να συμπεριλαμβάνει από το ενοίκιο που εισπράττει ο Δήμος από τις καφετέριες για τα τραπεζάκια τους στο πεζοδρόμιο μέχρι την πώληση ακινήτων και επιχειρήσεων του δημοσίου.Οι λόγοι που το κράτος παραδοσιακά διατηρεί στον έλεγχό του κάποιες υπηρεσίες είναι κοινωνικοί, οικονομικοί αλλά και στρατηγικοί. Πολλές δημόσιες επιχειρήσεις ελέγχονται από το κράτος γιατί αποτελούν φυσικά μονοπώλια, αγορές δηλαδή στις οποίες δεν είναι κερδοφόρο να υπάρχουν παραπάνω από μία εταιρείες, λόγω του μεγάλου αρχικού επενδυτικού κόστους. Τέτοια παραδείγματα είναι ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, όπου το αρχικό κόστος εγκατάστασης και λειτουργίας του δικτύου είναι τόσο μεγάλο που δεν υπάρχει κίνητρο να επενδύσει δεύτερη εταιρεία. Ένας δεύτερος λόγος που το κράτος διατηρεί τον έλεγχο πολλών δημοσίων επιχειρήσεων είναι γιατί αφορούν υπηρεσίες στις οποίες θεωρεί ότι θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι ή οι περισσότεροι πολίτες. Ως εκ τούτου, το κράτος αναλαμβάνει τη διαχείριση, για να εγγυηθεί την παροχή της υπηρεσίας (π.χ. την ύπαρξη σιδηροδρομικής γραμμής σε απομακρυσμένα χωριά) ή να την προσφέρει σε χαμηλές τιμές (π.χ. ύδρεση). Γι’ αυτό και ονομάζονται Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας. Τέλος, το κράτος μπορεί να διατηρεί στον έλεγχό του τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τους δρόμους και γενικότερα όλα τα έργα υποδομών στον τομέα των μεταφορών, προκειμένου να ελέγχει τα δίκτυα μεταφοράς, για οικονομικούς αλλά και στρατηγικούς λόγους.

Η επιχειρηματολογία υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων στις αναπτυγμένες χώρες βασίστηκε αφενός στο γεγονός ότι κάποιες από τις ΔΕΚΟ είχαν την τάση να είναι ελλειμματικές και, ως εκ τούτου, να βασίζονται σε επιδοτήσεις από το κράτος, και αφετέρου στην αντίληψη ότι αν τις λειτουργούν ιδιώτες όχι μόνο δεν θα είναι ζημιογόνες (γιατί ο ιδιώτης θέλει να μεγιστοποιήσει το κέρδος του), αλλά και θα επενδύσουν σε αυτές.[1] (Στις αναπτυσσόμενες χώρες, πολλές ιδιωτικοποιήσεις συνέβησαν γιατί τις επέβαλε το ΔΝΤ ως μέρος των όρων της εκάστοτε δανειακής σύμβασης).

Ας δούμε το παράδειγμα των ιδιωτικοποιήσεων των σιδηροδρόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πριν από την ιδιωτικοποίηση, οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι χρειάζονταν επιδοτήσεις ύψους £431 εκ. Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε το 1993 από τη συντηρητική κυβέρνηση του Τζων Μέιτζορ, και το πρώτο ιδιωτικό τρένο λειτούργησε τον Φεβρουάριο του 1996.[2] Η κυβέρνηση, για να μπορέσει να βρει αγοραστές, εγγυήθηκε ότι για κάποιο διάστημα θα κάλυπτε τυχόν απώλειες των σιδηροδρομικών εταιρειών που θα αγόραζαν και θα λειτουργούσαν τους συρμούς. Παράλληλα, διέγραψε το χρέος της κρατικής εταιρείας που λειτουργούσε και συντηρούσε το δίκτυο, προκειμένου να την ιδιωτικοποιήσει.[3] Ακολούθησε μια σειρά θανατηφόρων ατυχημάτων που οφείλονταν σε κακή συντήρηση του δικτύου από τη νέα εταιρία (Railtrack), το πιο γνωστό εκ των οποίων ήταν στο Χάτφηλντ το 2000. Η Railtrack επανεθνικοποιήθηκε το 2002 και πλέον λέγεται Network Rail.[4] Το 2006, και αφού τα δίκτυα είχαν επιστρέψει στο βρετανικό κράτος, οι απαιτούμενες επιδοτήσεις ήταν 6 δισ.

Σήμερα, οι βρετανικοί σιδηρόδρομοι εξακολουθούν και λαμβάνουν επιχορήγηση, ύψους £5,2 δισ. (στοιχεία 2008-2009), ενώ το Ην. Βασίλειο έχει τα πιο ακριβά τρένα στην Ευρώπη. Η διαδρομή Λίβερπουλ-Λονδίνο κοστίζει £54.39 (δεύτερη θέση), ενώ αντίστοιχη διαδρομή στη Γερμανία (την αμέσως επόμενη χώρα σε κατάταξη, με βάση το κόστος ζωής) κοστίζει £40.41. Τα εισιτήρια των τρένων στη Γαλλία και την Ιταλία κοστίζουν περίπου το μισό σε σχέση με αυτά της Βρετανίας. Σε πολλές περιπτώσεις ολόκληρα κομμάτια του δικτύου τα λειτουργεί ένας πάροχος, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται μονοπωλιακές τάσεις — δηλαδή θέτει όποια τιμή θέλει, χωρίς να πιέζεται από τον ανταγωνισμό. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί κάποιος να βρει φτηνό εισιτήριο, αλλά μόνο αν το κλείσει πολύ νωρίτερα — κάτι που σημαίνει συνεχή σχεδιασμό για τους πολίτες/επιβάτες. Αλλά και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν περισσότεροι από έναν πάροχο για μια διαδρομή, η εύρεση της χαμηλότερης τιμής απαιτεί πολύ χρόνο. Το τρένα του Ην. Βασιλείου είναι από τα πιο συνωστισμένα τρένα στην Ευρώπη –ειδικά τις ώρες αιχμής– καθώς οι εταιρείες προσπαθούν να μειώσουν το κόστος και αποφεύγουν να προσθέσουν επιπλέον βαγόνια. Σύμφωνα με έρευνα του 2009, το 51% των Βρετανών θα ήθελαν τα τρένα να εθνικοποιηθούν, ενώ το 18% θα επιθυμούσαν μεγαλύτερη παρέμβαση του κράτους.

Όταν σε μια χώρα με ισχυρούς κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς η ιδιωτικοποίηση ουσιαστικά απέτυχε, είναι εύλογο το ερώτημα πώς άραγε θα πετύχει σε μια χώρα με εξαιρετικά αδύναμους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όπως η Ελλάδα. Δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε ότι, ειδικά στην παρούσα οικονομική συγκυρία, με την Ελλάδα γονατισμένη από το χρέος, θα πρόκειται, απλώς, για εκποίηση.[5]

 Η Έλλη Σιαπκίδου είναι οικονομολόγος, διδάκτωρ Ευρωπαϊκής Ενοποίησης και διεθνών σχέσεων, και εργάζεται ως οικονομική και πολιτική αναλύτρια στο Λονδίνο.


[1] Δεν θίγω, για λόγους χώρου, ένα μεγάλο κεφάλαιο: την υιοθέτηση στρατηγικών του ιδιωτικού τομέα, που οδηγούν στην αύξηση της παραγωγικότητας και τη μείωση του κόστους των δημόσιων επιχειρήσεων. Στην περίπτωση αυτή, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μπορούν να υιοθετηθούν, χωρίς ενοικίαση δικτύων, χρήση από ιδιώτες ή πώληση δημόσιων επιχειρήσεων.

35 σκέψεις σχετικά με το “Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων

  1. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  2. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  3. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  4. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  5. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  6. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

    • https://enthemata.wordpress.com/2012/07/15/elli-2/

      Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων

      Το θέμα ΔΕΝ είναι ιδιωτικό ή κοινό,
      το ζητούμενο είναι πως διαμορφώνουμε το…
      ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΥΡΟΣ
      φίλε Σύστεμ.
      Έχει αποδειχθεί περίτρανα ό,τι το σύστημα της ευθείας ή της πλάγιας εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο καταρρακώνει ακριβώς αυτό που λέμε
      –το ΚΥΡΟΣ μας.

      Ανέκαθεν υπήρχαν ευνοούμενοι και Μη σκλάβοι.
      Κι αυτό οφειλόταν στο γεγονός ό,τι
      ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα καλλιεργούσε,
      και επιμένει να καλλιεργεί [μεθοδικά] αυτές τις διακρίσεις.

      Ξέρεις τι είναι να σε σχολάν απ’ την επιχείρηση που έχεις δώσει τα πάντα,
      να σε σχολάν από δάσκαλο –γιατρό κι ότι άλλο, για να σε προσλάβουν με τα μισά λεφτά αλλού;
      Αν αυτό το σύστημα δεν καταστρέφει παντελώς το ανθρώπινο κύρος,
      τότε τι άλλο είναι ΚΥΡΟΣ;

      Αυτό που έχει σημασία είναι ό,τι,
      ενώ το σκλαβοπάζαρο που κυριαρχούσε στην αρχαιότητα
      το κατηγορούν όλοι [δόγματα πολιτικοί και ιδιώτες],
      σήμερα ολόκληρο το σύστημα, είτε αυτό λέγετε καπιταλιστικό είτε κομμουνιστικό ή ελεύθερα οικονομικό, βασίζεται πάνω στη φαραωνική λογική –εγώ το αφεντικό εσείς οι…
      σκλάβοι
      δούλοι
      υπηρέτες
      εργάτες
      υπάλληλοι
      υπήκοοι
      υποτακτικοί
      …….

      Αυτές είναι οι μορφές σκλαβιάς, κοινώς
      –της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
      Αυτή είναι η ριζική μας διαφορά με πολλούς λόγιους,
      και ειδικά με τους θεολόγους που,
      στην ουσία αναισθητοποιούν τον άνθρωπο.
      Ακριβώς διότι ο θεός θέλει δούλους.
      Και ειδικά ο Ιουδαϊκός θεός με τις τέσσερεις μορφές του
      –ως
      Ιεχωβάς
      Θεός
      Γκοττ
      Αλλάχ.

      Περί δούλου του θεού μας πιπιλίζουν οι ρασοφόροι.
      Είμαστε λέει, δούλοι του θεού…

      ένας θεός,
      δηλαδή,
      ένα ανώτατο ον`
      εφόσον όλοι αυτοί οι… θεομπαίχτες θεολόγοι και καλά…
      μας λένε πως αυτό το θεϊκό ον είναι ανώτατο όλων των άλλων,
      σημαίνει ότι ΔΕΝ έχει ανάγκη κανενός υπηρέτη,
      αλλιώς πως
      –δεν είναι ανώτατο ον.
      Σε ποιους και για ποιους μας ετοιμάζουν ως δούλους λοιπόν οι ρασοφόροι μαζί με τους θεολόγους τους;

      Στην και για την ολιγαρχία, επομένως, μας ετοιμάζουν, με πρώτους ασφαλώς, τους χαμηλόβαθμους ρασοφόρους –που είναι απόλυτα σκλάβοι των δεσποτάδων, ενώ ο Πατριάρχης δεν χαίρει τόσης εξουσίας όπως οι δεσποτάδες, μας ετοιμάζουν ως δούλους των μεγάλων τζακιών.
      το δεσποταριό λοιπόν είναι η αρχή του κακού της διαμόρφωσης των ανθρώπινων τάξεων.
      Δεν μιλάμε φυσικά για διαφορετικά δόγματα
      –Εβραίοι –Χριστιανοί Ο –χριστιανοί Κ – Μουσουλμάνοι –Βουδιστές,
      το δόγμα είναι ένα και το αυτό το… Ιουδαϊκό –το δόγμα δηλαδή της φυγής απ’ την κοινή ανθρώπινη λογική –το δόγμα της απόλυτης ψευτιάς
      –το δόγμα της απολύτου υποταγής στο μεγάλο αφεντικό. –

      Και μη μας πει κάποιος απ’ αυτούς τους… ρασοφόρους –θεολόγους
      πως τάχα το μεγάλο αφεντικό είναι κάποιος θεός
      γιατί θα του ρθει ροχάλα…

      με αυτές τις αρχές –της φυγής και της απολύτου ψευτιάς
      τα ράσα ετοιμάζουν τις γενεές σε σκλάβους των μεγάλων τους αφεντικών,
      αυτών του κλουπ των G7 –G8 –G20
      με καμιά δεκαριά χιλιάδες υποτακτικά τζάκια αυτών των μεγάλων απατεώνων. –

      Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος αναίσθητα μετατρέπετε σε [σκλάβο -δούλο]
      Και γενικά η ταξική διαστρωμάτωση των ανθρώπων είναι το αποτέλεσμα της ιουδαϊκής παιδείας.

      Εμείς ως νέο κίνημα (Ε-Π-Πο-Κ-ΟΥ), είμαστε βέβαιοι ότι η ανθρωπότητα έχει τα εχέγγυα να καταργήσει τις τάξεις.

      …………

      Τι να πούμε επομένως για τις ιδιωτικοποιήσεις που οι πολιτικοί ανόητοι προσπαθούν με όλα τα μέσα να μετατρέψουν τα πάντα σε μονοπώλια και τους ανθρώπους πειθήνια όργανα μιας χούφτας μαφιόζων;

      Είναι το ζήτημα άραγε αν η χ υπηρεσία κοινής ωφελείας λειτουργεί πιο αποδοτικά με ένα μεγάλο αφεντικό, ή με αιρετές διοικήσεις;

      Όταν λέμε [απόδοση] φυσικά και εννοούμε το κέρδος,
      και έστω έχει και η κοινωνία κέρδος,
      απ’ το κέρδος του μεγάλου αδελφού, και έχει χωρίς αμφιβολία, ωστόσο,
      δεν διαμορφώνει το ανθρώπινο ΚΥΡΟΣ –την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
      Δεν καταργεί τη ζήλια το μίσος το φθόνο και τελικά –τον πόλεμο. –
      και τα τέσσερα αυτά κακά, το μόνο που καλλιεργούν είναι την κτηνωδία. –

      Εμείς είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι
      –με την ανάλογη παιδεία –χωρίς πολέμιους και μέσα απ’ την προσεγμένη παιδεία
      –οι αιρετές διοικήσεις λειτουργούν άψογα. – είναι ακριβώς αυτή η μέθοδο που αποδίδει το κύρος και την αξιοπρέπεια στον καθένα μας,
      αρκεί σύσσωμοι να σπουδάσουμε ότι, ο [άλλος] κατά 60% [μπορεί] να είναι καλύτερός μας,
      και άρα οφείλουμε να εκτιμήσουμε την ανωτερότητά του
      και φυσικά για το χρόνο που τον εκλέγουμε
      –το μάξιμουμ τέσσερα χρόνια. – δεν σημαίνει δηλαδή πως… επειδή θα είμαστε πολλοί οι άριστοι θα τρωγόμαστε ποιος θα πάρει τη θέση του διευθυντή, σήμερα ο γηραιότερος [καλός] για τέσσερα χρόνια, μετά τα τέσσερα χρόνια –της απολύτου συνεργασίας με τους πάντες, εκλέγουμε τον άλλο γηραιότερο [καλό] και πάει λέγοντας. Το ζήτημα επομένως είναι η αποδοχή της αξίας του συναδέλφου.
      Θέλει ασφαλώς παιδεία,
      για να δείτε πως λειτουργούν άψογα συνεταιρισμοί και ΕΛΒ.

      Τι είναι επομένως αυτό που εμποδίζει να παιδευτούμε σε συνεργάτες κι όχι εγωιστές ανταγωνιστές;
      ο εγωισμός της εξουσίας. –
      επομένως το σαμποτάζ που κάνουν όλοι αυτοί απ’ τα μεγάλα σαλόνια φταίει που δεν διαμορφώνουμε συλλογική σκέψη χωρίς μόνιμα αφεντικά.
      αλλά και γιατί να μην το κάνουν οι μεγάλοι
      εφόσον οι υποτακτικοί τους, όλοι αυτοί οι γλύφτες…

      δεν καταφέρνουν να μονιάσουν ώστε,
      αφενός να καταργήσουμε τα μεγάλα και μάλιστα μόνιμα αφεντικά,
      αφετέρου να διαμορφωθεί η συλλογική σκέψη.

      Πάντως
      Αν τα μεγάλα αφεντικά είναι σε θέση να καταργήσουν τη μέθοδο του σκλαβοπάζαρου,
      να μην υπάρχει δηλαδή κανένας απολύτως άνεργος
      παρακαλούμε, παιδάκια…
      περάστε να μας αποδείξετε το ύψιστο της ανθρωπιάς σας.
      ……………………….

      Αυτά φίλε Σύστεμ να πεις στους κυρίους της TrackBack URI

      Κατά τα άλλα,

      Όπως είπαμε,

      Καλούμε τον κόσμο της γνώσεις και του Ιδρώτα
      να πλαισιώσει το νέο Κίνημα της Ε-Π-Πο-Κ-ΟΥ

      για να επανακτήσουμε το κύρος μας.

      Μετά τιμής
      κ. ε. της Ε-Π-Πο-Κ-ΟΥ

      Σ.Ρ.

  7. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  8. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  9. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  10. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  11. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Το Μεγαλύτερο blog της πόλης

  12. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  13. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  14. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  15. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  16. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  17. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  18. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  19. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  20. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  21. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  22. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων | ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  23. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  24. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  25. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  26. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  27. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  28. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  29. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  30. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  31. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  32. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

  33. Πίνγκμπακ: Περί «αξιοποιήσεων», «αποκρατικοποιήσεων» και άλλων δαιμονίων « Ένας Έλληνας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s