Mε αφορμή τις δηλώσεις Παναγιώταρου για τον Σχορτσιανίτη: Η μπάλα στην εξέδρα

Standard

WEB ONLY: μόνο στο μπλογκ των «Ενθεμάτων» και την ιστοσελίδα της «Αυγής»

του Χρήστου Τριανταφύλλου

 

Σοφοκλής Σχορτσιανίτης

Πριν λίγες μέρες, ένα από τα πλέον σημαίνοντα στελέχη της Χρυσής Αυγής, ο Ηλίας Παναγιώταρος, φαίνεται να υπέπεσε σε ένα ασυγχώρητο, για τη (δυστυχώς μεγάλη) δυναμική του κόμματός του, τακτικό λάθος. Στις 26 Οκτωβρίου, στην ιστοσελίδα της γνωστής για τα φιλοακροδεξιά αισθήματά της εφημερίδας Πρώτο Θέμα του Θέμου Αναστασιάδη (μας είχε απασχολήσει και πριν από κάποιον καιρό· βλ. rednotebook.gr/details.php?id=6729) αναρτήθηκε ένα απόσπασμα από την συνέντευξη του προαναφερθέντος βουλευτή στην εκπομπή «Μακελειό» του Στέφανου Χίου.[1] Ενώ αυτό θα φαινόταν φυσιολογικό, δεδομένης της προώθησης του ακροδεξιού λόγου εκ μέρους της συγκεκριμένης εφημερίδας, συναντούμε ένα φαινόμενο παράδοξο εκ πρώτης όψεως: η άποψη Παναγιώταρου χαρακτηρίζεται «ρατσιστική» και «φυλετική», καθώς στην εν λόγω συνέντευξη ο απρόσεκτος (;) βουλευτής χαρακτήρισε τον διεθνή μπασκετμπολίστα Σοφοκλή Σχορτσιανίτη «μη Έλληνα», λόγω του χρώματος του δέρματός του.  Επιπλέον, τα σχόλια κάτω από το άρθρο, που συνήθως αποτελούν μνημεία ακροδεξιού λόγου, ψέγουν σε έντονο ύφος τον Παναγιώταρο για τον «φασισμό» του, με τους αναγνώστες που τον υπερασπίζονται να αποτελούν φανερά μειοψηφία.

Η σημασία του γεγονότος θεωρώ πως είναι πολύ μεγάλη, όχι όμως επειδή αποδεικνύει πως «ο ελληνικός λαός δεν είναι ρατσιστής», κατά το γνωστό στερεότυπο. Αντίθετα, το σφάλμα του Παναγιώταρου έγκειται στο γεγονός πως άγγιξε ένα προνομιακό πεδίο της επικρατούσας κουλτούρας: την εθνική υπερηφάνεια. Σε μια κοινωνία όπου η επίκληση του Περικλή και του Μεγαλέξανδρου βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη με κάθε πιθανή ή απίθανη αφορμή,  μια κοινωνία όπου οι επιτυχίες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου το 2004 και της αντίστοιχης του μπάσκετ το 2005 (στην περίφημη «περίοδο των παχειών αγελάδων», στοιχείο που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο) θεωρούνται περίπου ως η «ανακατάληψη» της Κωνσταντινούπολης, η αμφισβήτηση του γνησίου της «ελληνικότητας» ενός βασικού στελέχους του μηχανισμού επιβεβαίωσης της μεγαλοσύνης του ελληνικού αθλητισμού, άρα και του Ελληνισμού,­­ συνιστά κεφαλαιώδη ύβρι.

Δεν γνωρίζω εάν οι δηλώσεις ήταν μέρος κάποιου πλάνου ή αποτέλεσμα του υπερβολικού «ενθουσιασμού» του Παναγιώταρου, αλλά η ουσία βρίσκεται στο ότι τέτοιου είδους δηλώσεις δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες. Μπορούν, έστω και διά της λογικής του «μικρότερου κακού», της υπεράσπισης δηλαδή του Ελληνικού Μεγαλείου, να απομακρύνουν μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων, οι οποίοι είναι μεν συντηρητικοί, αλλά δεν προτίθενται να δεχτούν την αμφισβήτηση πατροπαράδοτων αξιών εκ μέρους της της Χρυσής Αυγής. Ο αντίλογος εδώ βέβαια θα μπορούσε να είναι πως μέσω της αποδοχής της πατροπαράδοτης κεκαλυμμένης «εθνικοφροσύνης» είναι εύκολη η μετάβαση σε στήριξη ακροδεξιών μορφωμάτων. Ωστόσο, θεωρώ πως σε εποχές τόσο κρίσιμες όσο η σημερινή, οφείλουμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε πιθανό «όπλο» για την καταπολέμηση του –υφέρποντος ή μη– φασισμού. Η περιχαράκωση πίσω από παλαιομαρξιστικές λογικές μόνο αποτελεσματική δεν φαίνεται να είναι, σε αντίθεση με την υιοθέτηση ενός πλατιού «αντιφασιστικού μετώπου», το οποίο, εκ φύσεως, οφείλει να χρησιμοποίει όσα μέσα του καθίστανται διαθέσιμα. Τακτικές όπως αυτή που χρησιμοποίησε ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος στη συνέντευξή του με τον Νίκο Μιχαλολιάκο,[2] εμμένοντας σε ζητήματα ιδεολογίας και προσπαθώντας ανεπιτυχώς να τονίσει την ναζιστική φύση της Χρυσής Αυγής, δεν  συμβάλλουν ιδιαίτερα στην καταπολέμηση της ουσίας όσων το μόρφωμα αυτό ευαγγελίζεται∙ είναι, μάλιστα, πιθανό να έχουν το  αντίθετο αποτέλεσμα. Αντίθετα, ευκαιρίες όπως η παρούσα πρέπει να αξιοποιούνται, να προβάλλονται, να σχολιάζονται, να διαχέονται. Πόσω μάλλον εάν φτάνει σε τέτοια σημεία ώστε να προκαλεί την μήνι του πατριάρχη της lifestyle ακροδεξιάς∙ πόσω μάλλον, εάν οδηγεί σχόλια όπως αυτά του αγανακτισμένου αναγνώστη της ιστοσελίδας του Πρώτου Θέματος: «Αϊ χάσου ρε καράφλα. Θέλουμε ένα απλό πράμα γ@μώτη μου. Να μην είναι ξέφραγο αμπέλι η χώρα μας. Πολλά ζητάμε? Θα ψήφιζα ΧΑ για αυτό τον λόγο, αλλά δεν θα τα βάλουμε και με ανθρώπους που αγαπάμε».

 

Ο Χρήστος Τριανταφύλλου είναι μεταπτυχιακός φοιτητής νεότερης και σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Mε αφορμή τις δηλώσεις Παναγιώταρου για τον Σχορτσιανίτη: Η μπάλα στην εξέδρα

  1. Πίνγκμπακ: Άρθρα και συνεντεύξεις για τη Χρυσή Αυγή και τον νεοναζισμό στα “Ενθέματα” | ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s