Μια Λαμπηδόνα στον Βύρωνα: Η «πρόσοδος» κι εμείς

Standard

της Χριστίνας Τσαμουρά

Κορίτσια κάτω από τα δδέντρα, 1914

Κορίτσια κάτω από τα δδέντρα, 1914

 «Σε κάθε απόφασή μας πρέπει να προτάσσουμε την πρόσοδο!». Στο περσινό Συνέδριο Αρχιτεκτόνων, ο Στέφανος Μάνος πέτυχε αναμφίβολα να συνοψίσει σε μία φράση το σύνολο της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας «περί αξιοποίησης του χώρου». Η υπόθεση της Λαμπηδόνας συνοψίζει εξίσου επιτυχημένα τι σημαίνει η κουβέντα αυτή στην πράξη.

Η απόφαση του δημάρχου Ν. Χαρδαλιά να δώσει σε ιδιώτες τρία δημοτικά αναψυκτήρια του Βύρωνα, της Λαμπηδόνας συμπεριλαμβανομένης, που εδώ και ένα χρόνο χάρη στο Κοινωνικό-Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα έχει μετατραπεί σε αστείρευτο κύτταρο δημόσιας, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της γειτονιάς,  δεν εξηγείται με την κοινή λογική.

Ποιος φέρνει μεγαλύτερο «κέρδος»; Έχεις, απ’ τη μια μεριά, μια δημοτική αρχή που για x λόγους (στους οποίους αποκτά κανείς κάθε δικαίωμα, πέρα απ’ τα οικονομικά προβλήματα,  να συμπεριλάβει την αδιαφορία, την ανικανότητα ή την οκνηρία) αδυνατεί από τον Φεβρουάριο του 2011 να βρει τι θα κάνει με τα κλειστά δημοτικά αναψυκτήρια. Συσκέπτεται, ξανασυσκέπτεται, συσκέπτεται εκ νέου και μια ωραία μέρα ανακοινώνει: Εύρηκα! Θα γίνουν  Έβερεστ ή Γρηγόρης ή μια κάποια καφετέρια.

Και έχεις, απ’ την άλλη πλευρά, μια πρωτοβουλία κατοίκων και δημοτών που στο μισό χρόνο απ’ αυτόν που χρειάστηκε ο δήμαρχος για να ξεδιπλώσει το (εδώ που τα λέμε, όχι και τόσο σπουδαίο), όραμά του, πετυχαίνει να υλοποιήσει, με μηδενικό …μπάτζετ, μια απίστευτη γκάμα δράσεων, αξιοζήλευτης προσέλευσης επισκεπτών (συχνά 200-400 άτομα), όλες δωρεάν και ανοιχτές για τον κόσμο: ενισχυτική διδασκαλία σε μαθητές, μαθήματα ξένων γλωσσών, ζωγραφικής και δημιουργικής γραφής, σεμινάρια ιστορίας και φιλοσοφίας της επιστήμης,  δημιουργική απασχόληση παιδιών και παιδικό θέατρο, προβολές, φεστιβάλ, συναυλίες, λαϊκά και ρεμπέτικα γλέντια, παρουσιάσεις βιβλίων, ενώ καθημερινά λειτουργεί  τον χώρο ως κοινωνικό καφενείο και τα Σάββατα με συλλογική κουζίνα, προσφέροντας γεύματα σε όσους έχουν ανάγκη.

Οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ των δύο πλευρών είναι μάλλον μοιραία. Διά γυμνού οφθαλμού καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι το Κοινωνικό-Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, στεγασμένο στη Λαμπηδόνα, φέρνει απείρως μεγαλύτερο κέρδος στην κοινότητα απ’ τα αμφίβολα ευρώ της όποιας «εκμίσθωσής» της. Τότε, για ποιο λόγο ένας δήμαρχος, που κανονικά έπρεπε να πανηγυρίζει για την ύπαρξη πολιτών που παράγουν μέρος του κοινωνικού και πολιτισμικού έργου το οποίο ο ίδιος όφειλε να προσφέρει, αποφασίζει να τους διαλύσει προκειμένου να στήσει μία ακόμη καφετέρια — ίσως την εξηκοστή πεντηκοστή όγδοη της περιοχής του;

Δεν είναι «τρέλα», είναι η «πρόσοδος». Μπορεί με την κοινή λογική να μην εξηγείται η απόφαση, με τη νεοφιλελεύθερη λογική του κ. Μάνου εξηγείται πάντως μια χαρά: Η «πρόσοδος»! Η ιδεολογική τύφλωση, που αναγορεύει κάθε πιθανή εισροή χρήματος από εκμετάλλευση κινητής ή ακίνητης περιουσίας σε κορυφαίο και μοναδικό κριτήριο «αξιοποίησης» του δημόσιου χώρου. Η «πρόσοδος»! Μια ιδεολογική τύφλωση, που μετά γίνεται μνημονιακή επιταγή και στη συνέχεια δημιουργεί τη δική της νομιμότητα: «τη νομιμότητα των από πάνω».  Είναι ενδεικτικό της νέας αυτής «νομιμότητας» ότι ο δήμαρχος αποπειράται να νοικιάσει ένα αναψυκτήριο, που έχτισε παράνομα, σε ένα χώρο που δεν του ανήκει καν και του έχει παραχωρηθεί απ’ το δημόσιο ως δασική έκταση, με αυστηρή προϋπόθεση να μην αλλάξει ποτέ χρήση — αλλά αυτό μοιάζει να μην αποτελεί πρόβλημα για τη διαδικασία εκμίσθωσης. Η Αντωνία Λεγάκη, δικηγόρος, εκπρόσωπος των περίπου 60 πολιτών που κατέθεσαν αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, στη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσε το Κοινωνικό-Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα την Τετάρτη, ήταν απολύτως σαφής: «Υπάρχουν εκκωφαντικές χοντράδες στο νομικό επίπεδο. Ούτε με την πιο συντηρητική, την πιο με-το-γράμμα-του-νόμου προσέγγιση η απόφαση του Δήμου δεν είναι νόμιμη. Γίνεται “νόμιμη” μόνο στο πλαίσιο της απόλυτης μνημονιακής λογικής, που λέει “παράγεις κέρδος, έχει καλώς – δεν παράγεις, καταργείσαι”».

Ζούμε σε μια περίοδο που το κράτος και η εξουσία, με ωμό τρόπο και συνοπτικές διαδικασίες, ξεφορτώνονται  τις υποχρεώσεις τους απέναντι «στους αποκάτω». Η λογική της «προσόδου» δεν είναι παρά το νομιμοφανές κάλυμμα με το οποίο η ωμότητα αυτή ξεδιπλώνεται στους δημόσιους χώρους. Η εκμίσθωση δημοτικών αναψυκτηρίων, όπως της Λαμπηδόνας, δεν φέρνει κανένα ουσιαστικό κέρδος στην κοινότητα. Φέρνει μόνο μια χούφτα ευρώ σε όποιους «τυχερούς» τα τσεπώσουν και τη χαρά στους «αποπάνω» ότι διέλυσαν ένα άκρως πετυχημένο αυτοδιαχειριστικό εγχείρημα και μετέτρεψαν μερικά ακόμη δικαιώματά μας σε εμπορεύματα. Θα τους τη δώσουμε;

ΥΓ. Η παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο του Βύρωνα έχει οριστεί για την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου, ημέρα προκήρυξης του διαγωνισμού εκμίσθωσης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s