Για την απόφαση του ΣτΕ: Ανιστόρητες αντιλήψεις και υπέρβαση των ορίων

Standard

της Σίας Αναγνωστοπούλου, της  Χριστίνας Κουλούρη και του Αντώνη Λιάκου

Καρτ ποστάλ, 1908

Καρτ ποστάλ, 1908

Το σκεπτικό της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας με την οποία ακυρώνονται βασικές διατάξεις του νόμου Περί ιθαγένειας, ως αντισυνταγματικός, εκθέτει, πρώτα πρώτα το ίδιο. Πρώτον, υπεισέρχεται σε ζητήματα, τα οποία αποτελούν αντικείμενο διεθνούς συζήτησης στις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες, και, δεύτερον, περιβάλλει με κύρος νομοθετικού κειμένου μια μόνο –μονομερή και παρωχημένη– ιστορική ερμηνεία περί έθνους. Αποπειράται δηλαδή να νομοθετήσει επί της Ιστορίας, αγνοώντας ότι το έθνος αποτελεί μια από υπό επιστημονική διαπραγμάτευση έννοιες. Στις δημοκρατίες τα ζητήματα αυτά είναι ανοικτά σε ερμηνείες.

Συγκεκριμένα, το ΣτΕ υιοθετεί την αντίληψη –η οποία μάλιστα διαμορφώθηκε σε συγκεκριμένο ιστορικό, ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο– ότι το έθνος είναι μια κοινότητα αρχέγονη, η οποία καθορίζεται από το «ομόγλωσσον» και το «ομότροπον». Αντικαθιστά τις νομικές, ιστορικές, πολιτικές, κοινωνικές, εδαφικές και συνειδησιακές παραμέτρους της έννοιας «συνανήκειν» με την αναζήτηση «γνησίων δεσμών» με το έθνος. Η έννοια «γνήσιοι» δεσμοί (προφανώς αντιδιαστέλλεται στους μη «γνήσιους» δεσμούς, τους οποίους ονομάζει και «ασπόνδυλους») παραπέμπει σε μια αντίληψη πρωταρχικών δεσμών για το έθνος (primordial bonds), έναντι μιας αντίληψης που θεωρεί ότι το έθνος δημιουργείται με πολιτικούς και πολιτειακούς θεσμούς συμβίωσης και συνανήκειν (civic bonds). Ο ολισθηρός βηματισμός του ΣΤΕ σε επιστημονικά ζητήματα που δεν είναι της αρμοδιότητάς του συνεχίζεται, αφού στο σκεπτικό του περί «γνήσιων δεσμών» υιοθετείται η αντίληψη της κληρονομικώ δικαίω απόκτησής τους. Δυστυχώς, οι αντιλήψεις αυτές δεν είναι μόνο ανιστόρητες (ελάχιστες εθνικές κοινότητες πάνω στον πλανήτη ανταποκρίνονται σε αυτή την ερμηνεία περί έθνους) και παρωχημένες ως προς εκείνες που επικρατούν διεθνώς στις ιστορικές και κοινωνικές επιστήμες. Πρόκειται για υπέρβαση των ορίων της λειτουργίας ενός θεσμού που ιδρύθηκε ως εγγυητής της νομιμότητας.

 Οι ιδεολογικές προτιμήσεις συνιστούν αναφαίρετο ατομικό δικαίωμα. Όμως, με την απόφαση της πλειοψηφίας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον νόμο 3838/2010, οι ατομικές προτιμήσεις μετατρέπονται σε κανόνες οι οποίοι επιβάλλονται ως οι μόνοι σύμφωνοι με το Σύνταγμα. Η ιστορική ευθύνη που βαραίνει το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είναι μεγάλη, ειδικά σε καιρούς δύσκολους για το πολίτευμα.

 

5 σκέψεις σχετικά με το “Για την απόφαση του ΣτΕ: Ανιστόρητες αντιλήψεις και υπέρβαση των ορίων

  1. Πίνγκμπακ: Για την απόφαση του ΣτΕ: Ανιστόρητες αντιλήψεις και υπέρβαση των ορίων | ΑΡιστερή ΕΝότητα Νομικής Αθήνας

  2. Οι δικαστικές αποφάσεις οφείλουν πρωτίστως να διέπονται από αίσθημα δικαίου και κοινωνικής δικαιοσύνης.Οι δε νόμοι που θεσμοθετούνται, οφείλουν να προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες της κοινωνίας, ώστε να επιλύουν τα ζητήματα που έχουν ανακύψει. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί προωθείται έτσι ο στείρος»εθνικισμός».Γιατί μιλάμε για έναν «εθνικισμό» απλά για τον «εθνικισμό», Γιατί η γνήσια αγάπη για την πατρίδα -όχι η εμμονή-απέχει παρασάγκας από αυτό…Και αφορά κυρίως την αγάπη για τον ελληνικό πολιτισμό, που μέχρι πρότινος τουλάχιστον προάσπιζε τα ανθρώπινα ιδεώδη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς εμείς οι Έλληνες, οι οποίοι υπήρξαμε και εξακολουθούμε να είμαστε μεταναστατευτικός λαός, δεν κατανοούμε τα προβλήματα των μεταναστών.Απεναντίας, έχουμε καταντήσει ξενοφοβικοί και μισαλλόδοξοι!!!.Αντι να ζούμε αρμονικά όλοι μαζί, έχουμε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα:εκείνοι και εμείς. Εάν οι άνθρωποι αυτοί όμως νομιμοποιούνταν, ενώ παράλληλα προβλέπονταν κυρώσεις για όσους δεν προχωρούσαν τη διαδικασία νομιμοποίησής τους, είναι βέβαιο ότι μεγάλο μέρος των θεμάτων που έχουμε τώρα θα είχε απαλειφθεί: Οι αδικες διακρίσεις είναι αυτές που δημιουργούν την ένταση και το μίσος

  3. Οι συγγραφείς αφού χαρακτηρίσουν παρωχημένη τη θέση του Σ. Επικρατείας περί Έθνους (παιρνουν θέση δηλαδή) επιχειρούν να επικαλεστούν την Επιστήμη…. Σε όλη την επιχειρηματολογία τους μπορεί να αντιτάξει κανείς το εξής εδάφιο του Π. Κονδύλη:…η έννοια του έθνους είναι σε καθοριστικό βαθμό πολιτική…το πολιτικά φλέγον είναι αν συγκεκριμένα σύνολα έχουν την ανάγκη και τη διάθεση ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΟΝΤΑΣ ΜΥΘΟΥΣ να ορισουν τον εαυτό τους ως έθνος, να ζήσουν και να πεθάνουν στο όνομα αυτού του εθνους. Αν το κάνουν, προσθέτει, έχουν τους λόγους τους-«από τον 20 στον 21 αιώνα’, σελ 95.
    Ο Κονδύλης βάζει ρεαλιστικά το ζήτημα,όχι -δήθεν- επιστημονικά. Το ερώτημα είναι γιατι οι συγγραφείς αμφισβητούν αυτούς τους λόγους.

  4. Πίνγκμπακ: Κείμενα και συνεντεύξεις για την ιθαγένεια στα Ενθέματα | ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s