Αυταρχισμός· ατόφιος

Standard

ΕΡΤ: Η ΟΘΟΝΗ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, ΣΑΛΕΥΕΙ ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ-8

του Βαγγέλη Καραμανωλάκη

 asfyxiaΑπεχθάνομαι τις ιστορικές ταυτίσεις. Η αναγωγή της σημερινής εμπειρίας στο παρελθόν, η πάση θυσία αναζήτηση «ιστορικών αναλογιών» μου προκαλεί τουλάχιστον δυσπιστία. Έτσι, την απόφανση ότι «ζούμε μια νέα χούντα» τη θεωρώ, κατά βάση, επικίνδυνη. Όχι μόνο για τα πραγματολογικά της προβλήματα· αλλά, κυρίως, επειδή, καλουπώνοντας αυτό που ζούμε σε μια ήδη βιωμένη εμπειρία, και μάλιστα με εντελώς στερεοτυπικούς όρους, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τη σημασία και την έντασή του όπως πρέπει: με τη δική μας αντίληψη, με τους τωρινούς όρους.

Ανήκω σε μια γενιά κοντά στα πενήντα τώρα. Άνθρωποι που δεν βιώσαμε την ανελευθερία της 21ης Απριλίου παρά μόνο μέσα από την εμπλοκή δικών μας ανθρώπων. Για μένα και πολλούς άλλους, που δεν ζήσαμε λοιπόν το στρατιωτικό καθεστώς, ο ακαριαίος θάνατος της ΕΡΤ ήταν αναμφίβολα ό,τι πιο αυταρχικό, ό,τι πιο βίαιο έχουμε δει έως τώρα από την κρατική εξουσία. Σβήνοντας την οθόνη, ο Α. Σαμαράς έσβησε ένα θεμελιώδες συστατικό –όχι του ελευθεριακού κομμουνισμού ή κάποιας ουτοπικής πολιτείας…– αλλά της φιλελεύθερης δημοκρατίας: το δικαίωμα ελεύθερου λόγου και έκφρασης.

Και αν κάτι κάνει πιο τρομαχτική αυτή την ιστορία είναι ότι η συγκεκριμένη διαδικασία, το κλείσιμο μέσα σε λίγες ώρες, υπηρετώντας την «κοινωνία του θεάματος», επελέγη για να δώσει ατόφιο το μήνυμα του αυταρχισμού: το μήνυμα μιας εξουσίας η οποία κυβερνά με νομοθετικές πράξεις, «αποφασίζει και διατάσσει», αδιαφορώντας για όλους και όλα. Στο πλαίσιο, βέβαια, ενός προγράμματος «εθνικής σωτηρίας», κι ας είναι και παρά τη θέλησή μας, στο πλαίσιο ενός αντιδημοκρατικού πατερναλισμού.

Ανήκω σε μια γενιά που πλησιάζει πια τα πενήντα. Που απέκτησε παιδιά και ευθύνες. Μια γενιά που δεν γνώρισε χούντα, αλλά γνώρισε και γνωρίζει –παρά τους στίχους του τραγουδιού των Φατμέ– ελευθερία. Μόνο που αυτή η ελευθερία συρρικνώνεται με τρόπους πρωτόγνωρους, σε βιαιότητα και ταχύτητα. Γιατί το επίδικο δεν είναι μόνο η ΕΡΤ, οι 2.700 εργαζόμενοι, η δημόσια ενημέρωση· είναι η ίδια η ελευθερία.

 

Ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης είναι ιστορικός (ΑΣΚΙ, Πανεπιστήμιο Αθηνών)

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s