Το αυτονόητο που δεν ήταν πια αυτονόητο: Η αποφυλάκιση Σακκά

Standard

του Γιάννη Σταφίδα

0-sakkasΑνακούφιση είναι η λέξη που περιγράφει καλύτερα το συναίσθημα για την απόφαση της αποφυλάκισης Σακκά. Επειδή ένας νέος άνθρωπος που διεκδικούσε το δίκιο του δεν οδηγήθηκε στην εξόντωση, επειδή –έστω με μεγάλη καθυστέρηση– έγινε ό,τι επιτάσσει το Σύνταγμα, επειδή, τέλος, δεν επικράτησαν οι πιο ζοφερές σκέψεις που υπήρχαν σε κομμάτι της κυβέρνησης.

Τέλος καλό, όλα καλά; Όχι ακριβώς. Η απόφαση της Πέμπτης δεν «σβήνει» το ότι ο Σακκάς κρατήθηκε, παράνομα και αντισυνταγματικά, πολύ πέρα από το ανώτατο συνταγματικό όριο κράτησης. Επίσης, ότι ο Γ. Τσάκαλος κρατείται για 32 μήνες. Τέλος, τα 30.000 ευρώ εγγύηση που επιβλήθηκε είναι δυσανάλογη και εκδικητική — παρεμπιπτόντως, δεν είναι, βέβαια, προσωπικό, θέμα του Σακκά να μαζευτούν αυτά τα χρήματα. Ας δώσουν 30.000 άνθρωποι από ένα ευρώ ο καθένας — ήδη στην Κατάληψη του Βοξ υπάρχει ένα κουτί. Γιατί ο Σακκάς, μέσα από όλα όσα προηγήθηκαν, αποτελεί σήμερα σύμβολο του αγώνα για το δίκιο και την αξιοπρέπεια, ενάντια στην αυθαιρεσία.

Η αποφυλάκιση αποτελεί νίκη. Ποιανού όμως; Του ίδιου του Σακκά, πρώτα πρώτα, και του κινήματος αλληλεγγύης. Πολύ θα θέλαμε να πούμε και της δημοκρατίας, αλλά δεν μπορούμε, όταν χρειάστηκε τόσος χρόνος και μόχθος για το αυτονόητο. Μια νίκη του αυτονόητου λοιπόν; Ναι, μόνο που πια δεν ήταν αυτονόητο.

Χρειάστηκαν να αγωνιστούν πολλοί γι’ αυτή τη νίκη. Ο ίδιος ο απεργός πείνας, μα και πολλοί άλλοι: όσοι οργάνωσαν και μετείχαν στις πορείες διαμαρτυρίας, σωματεία και δημοσιογράφοι που συμπαραστάθηκαν, η ΕλΕΔΑ και η ΚΕΔΔΕ, οι διαδηλωτές στην Ακρόπολη και ο κόσμος έξω από το νοσοκομείο, γιατροί, όσοι θα άρχιζαν απεργία πείνας συμπαράστασης, δυνάμεις του αντιεξουσιαστικού χώρου και της Αριστεράς (πρωτίστως, απ’ την Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Άνθρωποι που ένιωσαν αλληλεγγύη σ’ έναν άνθρωπο που έθεσε τη ζωή του σε κίνδυνο, ασπίδα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, άνθρωποι προσβεβλημένοι ή και θορυβημένοι απ’ την αδικία της κατάφωρα παράνομης μεταχείρισης. Αναρχικοί, αριστεροί, αλλά και φιλελεύθεροι (όπως η Φιλελεύθερη Συμμαχία ή ο Σταύρος Τσακυράκης με το άρθρο του στα Νέα). Ας μην κάνουμε δίκη προθέσεων, ας μη μετρήσουμε το γιατί, πώς, πότε και πόσο. Ο καθένας, άλλος περισσότερο κι άλλος λιγότερο, με τον τρόπο τους, πάλεψαν για το αυτονόητο. Και το δίκιο.

 Ο Γιάννης Σταφίδας είναι μεσαιωνολόγος

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το αυτονόητο που δεν ήταν πια αυτονόητο: Η αποφυλάκιση Σακκά

  1. Τιμή και δόξα στον κόκκινο στρατό και τα παλικάρια του, τιμή και δόξα σε όλους τους στρατιώτες του κόσμου που θυσίασαν τη ζωή τους για να ανατρέψουν την χειρότερη μορφή αυταρχικού-απάνθρωπου καθεστώτος που αιματοκύλισε την ανθρωπότητα.Ναι θα μείνει Χαραγμένη στη μνήμη των λαών η Αντιφασιστική Νίκη, και ελπίζω οι ηγεσίες των κρατών να τιμούν διαχρονικά το πραγματικό νόημα αυτής της Νίκης!

Γράψτε απάντηση στο Chris Evans Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s