Πανελλαδικές στοιχειωμένες λέξεις

Standard

του Βασίλη Ζαρείφη

Φωτογραφία του Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν

Φωτογραφία του Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν

Το καλοκαίρι του εβδομηνταοχτώ το έβγαλα στην Αθήνα — τότε δίναμε Πανελλήνιες στο τέλος του καλοκαιριού. Φροντιστήριο πήγαινα στη Νέα Σμύρνη, σε έναν σύντροφο που είχε σπουδάσει στο Πολυτεχνείο και μας έκανε όλα τα μαθήματα, εκτός από την έκθεση που μας έκανε ο μικρότερος αδελφός του, οικονομολόγος το επάγγελμα. Το φροντιστήριο είχε πέντε μαθητές-συντρόφους της τρίτης Λυκείου και μετά το μάθημα μεταμορφωνόταν σε τεχνικό γραφείο.

Εγώ έμενα τότε στη Νίκαια και για να είμαι κάθε πρωί στις οκτώ στο φροντιστήριο έπρεπε να είμαι στο λιμάνι του Πειραιά στις εφτά και τέταρτο, να πάρω το λεωφορείο για τη Νέα Σμύρνη. Δεν με πείραζε το πρωινό ξύπνημα, ούτε που η φίλη μου και συντρόφισσα Καίτη τραγουδούσε σε όλη τη διαδρομή Καζαντζίδη, όσο το ότι μαζί μου, την ίδια ώρα, κατέβαιναν στο λιμάνι όλοι οι υποψήφιοι επιβάτες-παραθεριστές-τουρίστες με προορισμό τις θάλασσες του Αιγαίου.

Ζήλευα. Ψέματα να πω; Και παραλίγο να τα κάνω θάλασσα.

Ένα ξημέρωμα, κάπου στα μέσα Αυγούστου, με βρήκε στο πλυσταριό της ταράτσας να παλεύω με την επανάληψη των ορίων και της συνέχειας των συναρτήσεων. Είχα φτάσει πια στα όριά μου, δεν άντεχα άλλο, σκεφτόμουν συνεχώς θάλασσες, νησιά και γλυκές ξέγνοιαστες τουρίστριες. Μπήκα αθόρυβα στο σπίτι, έβαλα σε ένα σακίδιο μαγιό, πετσέτα και δυο ρούχα, στην τσέπη ό,τι οικονομίες είχα από το χαρτζιλίκι της γιαγιάς και είπα: «Τέλος. Χρειάζομαι διακοπές».

 Κατέβηκα στο λιμάνι χωρίς να περάσω από την αφετηρία, μην τυχόν και η «Καίτη Καζαντζίδη» έχει κατέβει κι αυτή νωρίτερα, έβγαλα εισιτήριο, μπήκα στο πλοίο και βγήκα στο κατάστρωμα να απολαύσω αφ’ υψηλού τη ζωή – του λιμανιού, και όχι μόνο.

Όταν η φωνή στο μεγάφωνο με απείλησε ότι το πλοίο θα αναχωρήσει εντός ολίγου και οι επιβάτες να τα μαζεύουν και να του δίνουν, κάπνιζα ήδη το τρίτο τσιγάρο, είχα αρχίσει να νιώθω ενοχές και αναρωτιόμουν αν ανήκω στους επιβάτες ή τους επισκέπτες του πλοίου. Από μακριά έβλεπα την Καίτη να πηγαινοέρχεται πέρα δώθε στην αφετηρία. Λες και την άκουγα να τραγουδάει το «Περίμενα αλλά δεν ήρθες», μέχρι που μια παρέα φοιτητών στάθηκε δίπλα μου και άρχισε να μιλάει για πανεπιστήμια, συνεδριάσεις και κάθε είδους συνευρέσεις.

Ζήλεψα. Ψέματα να πω; Μονολόγησα: «Δεν χρειάζομαι διακοπές. Συνέχειες χρειάζομαι». Και κατέβηκα από το πλοίο, για να πάρω το επόμενο λεωφορείο για φροντιστήριο.

Δύο μήνες αργότερα η μάνα μου, η κυρά Νίκη, μου έλεγε: «Σου είχα τάξει πικάπ αν περάσεις στο Πανεπιστήμιο. Πάμε να στο πάρω». Κατεβήκαμε στο πολυκατάστημα του Πειραιά. Η μάνα μίλησε για λίγο με τον υπάλληλο και ύστερα με πλησίασαν. «Για τα χρήματά σας έχω αυτό το ωραιότατο πικάπ» είπε ο υπάλληλος και συνέχισε προσπαθώντας φιλότιμα να αποσπάσει την προσοχή μου από ένα σούπερ τρομερό στεροφωνικό τζι βι σι με δεκαοκτώ κουμπάκια, γαλαζοπράσινα φωτάκια και ήχο καμπάνα που μου είχε γυαλίσει στο απέναντι ράφι! Η μάνα το κατάλαβε. Με τράβηξε στην άκρη και μου ψυθίρισε: «Δεν έχουμε λεφτά γι’ αυτό που γλυκοκοιτάς. Αν το θέλεις όμως, θα κάνεις εσύ υπομονή κι εγώ περικοπές και θα το πάρουμε αργότερα». Είπα από μέσα μου «Δεν χρειάζομαι πικαπ. Στερεοφωνικό χρειάζομαι», συμφώνησα και φύγαμε.

Στενοχωρέθηκα. Ψέματα να πω; Το σκεφτόμουνα συνέχεια το σούπερ στερεοφωνικό.

Την άλλη μέρα πήγα στον συνομήλικο ξάδελφό μου να ξεσκάσω. Μπαίνω σπίτι και τι να δω; Πάνω στο σερβάν ένα στερεοφωνικό δυο φορές σούπερ καλύτερο από τζι βι σι. «Τι είναι αυτό, ρε ξάδελφε;» τον ρωτάω. «Πήρα μεταγραφή στον Μαύρο Αετό, ξάδερφε, και μου έδωσαν κάτι λεφτουδάκια», μου απαντάει.

Ζήλεψα. Ψέματα να πω; Και μονολόγησα: «Δεν χρειάζεται να γίνεις καθηγητής, ποδοσφαιστής έπρεπε να γίνεις».

Από τότε μέχρι και σήμερα αυτές οι λέξεις, «διακοπές, συνέχειες, περικοπές», με στοιχειώνουν. Να, τελευταία ας πούμε, από το μονοφωνικό μου ραδιόφωνο βγαίνει κάθε τόσο μια κυβερνητική φωνή και μου λέει: «Οι καθηγητές δεν χρειάζονται διακοπές. Περικοπές χρειάζονται».

Ο Βασίλης Ζαρείφης είναι καθηγητής φυσικής. Διατηρεί το μπλογκ «123 λέξεις… Μιγαδικές ιστορίες μικρού μήκους» (http://ekatonikosiefta.wordpress.com/).

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Πανελλαδικές στοιχειωμένες λέξεις

  1. Πίνγκμπακ: Πανελλαδικές στοιχειωμένες λέξεις | ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s