Γαλλική ακροδεξιά: Η διάλυση είναι η λύση;

Standard

του Μιχάλη Μάτσα

5-MERICΠαρίσι, 5 Ιουνίου 2013. Ο δεκαοχτάχρονος Κλεμάν Μερίκ δολοφονείται από μέλος ακροδεξιάς οργάνωσης. Η καταδίκη είναι άμεση και ομόφωνη, από τα κόμματα, τα συνδικάτα της Αριστεράς, τον Τύπο. Όπως επίσης σχεδόν ομόφωνο είναι και το αίτημα διάλυσης των ακροδεξιών οργανώσεων. Η Δεξιά ωστόσο διαφοροποιείται, καθώς ο μελλοντικός ηγέτης της, Ζαν-Φρανσουά Κοπέ,  προκρίνει τη διάλυση τόσο των ακροαριστερών όσο και των ακροδεξιών οργανώσεων. Η θεωρία των «δύο άκρων» υποστηρίζεται παράλληλα και από τα μήντια, καθώς επιχειρούν να παρουσιάσουν το θέμα ως μεμονωμένη σύγκρουση ακραίων ομάδων, αποπολιτικοποιώντας τα κίνητρα της δολοφονίας. Οι σχολιαστές φαίνεται να ξεχνούν αντίστοιχες επιθέσεις εναντίον μελών αριστερών οργανώσεων ή ομοφυλόφιλων, όπως στην Ελλάδα φαίνεται να ξεχνούν τις εκατοντάδες επιθέσεις εναντίον μεταναστών, και κυρίως τη δολοφονία του Πακιστανού μετανάστη Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα.

Ωστόσο, η αντίδραση της γαλλικής κυβέρνησης είναι άμεση. Μέσα στον ίδιο μήνα τίθενται εκτός νόμου τρεις οργανώσεις της άκρας δεξιάς, ο Τρίτος Δρόμος (Troisième Voie) μαζί με την ομάδα κρούσης Νέοι Εθνικιστές Επαναστάτες (Jeunesses Nationalistes Révolutionnaires), καθώς και η παλαιότερη εθνικιστική οργάνωση Γαλλικό Καθήκον (Oeuvre Française), που διεκδικούσε την κληρονομιά του Βισύ.

Παρ’ όλα αυτά, την αρχική ομοφωνία υπέρ της απαγόρευσης των ακροδεξιών ομάδων έχει διαδεχθεί ο σκεπτικισμός και οι επιφυλάξεις, από ιστορικούς και κοινωνιολόγους που ανήκουν και στα δύο μέτωπα. Υποστηρίζουν ότι υπάρχει πάντα η δυνατότητα επανίδρυσης νέων ομάδων ή η απορρόφηση των μελών τους από υπάρχουσες. Επίσης, η απαγόρευση μιας οργάνωσης μπορεί να αποδειχτεί εμπόδιο για την παρακολούθηση της δράσης των ατόμων αυτών, τα οποία είναι σε θέση να κινούνται πιο ανεξέλεγκτα. Άλλωστε, η απαγόρευση αυτών των ομάδων δεν ήταν η πρώτη στη Γαλλία: από το 1958 έχουν τεθεί εκτός νόμου γύρω στις 60 οργανώσεις. Τα αποτελέσματα όμως δεν θεωρούνται επαρκή. Η άκρα δεξιά δεν πρόκειται να εξαφανιστεί, όσες οργανώσεις και αν διαλυθούν. Από την άλλη, υπάρχουν σοβαρά θεσμικά μέσα για την αντιμετώπισή τους (το κλείσιμο γραφείων, η απαγόρευση διαδηλώσεων τους, η ενεργοποίηση του Ποινικού Κώδικα για συγκεκριμένες εγκληματικές ενέργειες), που μπορούν να αποδειχτούν πιο αποτελεσματικά.

Σε αντίθεση με την συσπειρωμένη εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η ελληνική ακροδεξιά, οι ακροδεξιές οργανώσεις της Γαλλίας είναι τόσο πολλές και ο χάρτης τους τόσο πολυσύνθετος που δεν τίθεται καμία δυνατότητα σύγκρισης. Εξάλλου, το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν (Front National) δεν έχει επηρεαστεί καθόλου απ’ όλες αυτές τις συζητήσεις. Είναι η «σοβαρή» κοινοβουλευτική άκρα δεξιά όπως θα ήθελαν κάποιοι την Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα: μια μη βίαιη, ρατσιστική, ομοφοβική, αντισημιτική οργάνωση, που μπορούσε να είναι άξιος εταίρος της ΝΔ στην κυβέρνηση.   

 

Ο Μιχάλης Μάτσας είναι μεταφραστής 

 

 

 

 

 

2 σκέψεις σχετικά με το “Γαλλική ακροδεξιά: Η διάλυση είναι η λύση;

  1. Πίνγκμπακ: Γαλλική ακροδεξιά: Η διάλυση είναι η λύση; - papaioannou-giannis.net

  2. Πίνγκμπακ: Άρθρα και συνεντεύξεις για τη Χρυσή Αυγή και τον νεοναζισμό στα “Ενθέματα” | ΕΝΘΕΜΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s