Δεν υπάρχουν νικητές στους πολέμους, μόνο ερείπια

Standard

Κύπρος: Σαράντα χρόνια από τον Ιούλιο του 1974-2

της Ζεχρά Σενγκίς

Xένρυ Μουρ, "Δύο όρθιες μορφές"

Xένρυ Μουρ, «Δύο όρθιες μορφές»

H 20ή Ιουλίου του 1974 στην Κύπρο αποτελεί μια μνήμη τραυματική για τις δυο κοινότητες του νησιού. Ήμουν τότε δεκάξι χρονών κορίτσι, ζούσα στη Λάρνακα και δεν είχα ιδέα γιατί ερχόταν ο θάνατος.

Ήταν η μέρα του τρόμου. Μια μέρα γεμάτη λύπη και αγωνία για την οικογένεια, τον πατέρα και τον αδελφό μου που δεν ήταν στο σπίτι. Ο θάνατος· παντού κυριαρχούσε ο θάνατος. Οι εφιάλτες με κατέκλυζαν.

Τα χρόνια που ακολούθησαν, ποτέ δεν ένιωσα χαρά για τον πόλεμο, καθώς μάθαινα για τους αγνοούμενους και τους πολυάριθμους ανθρώπους που σκοτώθηκαν. Η οικογένειά μου αισθανόταν ευγνωμοσύνη για την Τουρκία που παρενέβη και σταμάτησε τον πόλεμο στο ξεκίνημά του· αλλά εμένα ο φόβος δεν με εγκατέλειψε πια ποτέ, καθώς συνειδητοποιούσα ότι η Τουρκία έφερε τα στρατεύματά της και άρχισε να εγκαθιστά Τούρκους στο νησί, στις ιδιοκτησίες των Ελληνοκυπρίων — κάτι που, για μένα, σήμαινε διαιώνιση του πολέμου. Ήμουν μέλος μιας τραυματισμένης κοινωνίας που έζησε βαθιά το τραύμα, αλλά, ταυτόχρονα, η εμπειρία του πολέμου μου έδωσε τη δυνατότητα να αντιληφθώ τι συμβαίνει σε όλο τον πλανήτη.

Μπόρεσα να δω, με καθαρό μυαλό, ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να ξεκινήσει ο πόλεμος. Υπήρχαν όμως δυνάμεις έτοιμες να διαπράξουν εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα: οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (και ανάμεσά τους, ας μην το ξεχνάμε, η Ελλάδα και η Τουρκία), που πυροδοτούν τις συγκρούσεις. Πρέπει να τις σταματήσουμε.

Ως άνθρωποι, ως κάτοικοι τούτου του πλανήτη, υποφέρουμε για τους αθώους Παλαιστίνιους, Σύριους και τους άλλους λαούς που έρχονται σήμερα αντιμέτωποι με τον θάνατο ανά πάσα στιγμή. Ας εργαστούμε όλοι μαζί για να σταματήσουμε τους πολέμους, ας εργαστούμε για την ευτυχία μας, που σημαίνει ειρήνη και όχι πόλεμο. Εμείς, οι Κύπριοι πρέπει να παλέψουμε ενάντια στις δυνάμεις αυτές και τους συνεργάτες τους, δεν πρέπει να εξαπατηθούμε.

Έχουμε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, την άμεση δημοκρατία και το δικοινοτικό κίνημα αλληλεγγύγης· και πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε για να εγκαθιδρύσουμε, ως Κύπριοι, μια Κύπρο ενωμένη, προκειμένου να απαλλαγούμε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που παίζουν το παιχνίδι τους για να μας αποτελειώσουν. Ας παλέψουμε μαζί. Η συντροφικότητά μας και η προσφυγή στην άμεση δημοκρατία θα δείξει πόσο σοβαρά θέλουμε η χώρα μας να είναι ανεξάρτητη.

Όποιος πανηγυρίζει τα αποτελέσματα των πολέμων και συγχαίρει τους νικητές στρέφεται ενάντια στην ανθρωπότητα. Δεν υπάρχουν νικητές στους πολέμους· υπάρχουν μόνο ερείπια, απομένουν μονάχα ρημαγμένες ψυχές και ρημαγμένοι τόποι. Ζήτω η αλληλεγγύη των λαών!

 

Η Zehra Cengiz είναι τουρκοκύπρια εκπαιδευτικός, ακτιβίστρια και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Κύπρου (CSP).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s