Η φοροαποφυγή είναι ληστεία

Standard

LUXLEAKS, TO ΣΚΑΝΔΑΛΟ

του Όουεν Τζόουνς

μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου

Η φοροαποφυγή είναι ληστεία, άσχετα με το τι λένε οι σαγηνευτικοί εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου. Οι εταιρείες εξαρτώνται από την πλουτοπαραγωγική εργασία των εργαζομένων τους, δηλαδή από αυτούς που εκπαίδευσε το δαπανηρό δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, που κρατά υγιείς το δημόσιο σύστημα υγείας, και των οποίων τη χαμηλή αμοιβή επιχορηγεί το κράτος.

Έμιλ Νόλντε - Excited People

Έμιλ Νόλντε – Excited People

Ο ιδιωτικός τομέας εξαρτάται από ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που διασώθηκε με κρατικά χρήματα, από τις υποδομές που πλήρωσε το κράτος, από ερευνητικά και αναπτυξιακά προγράμματα που χρηματοδοτεί το κράτος, και από ένα κρατικό σύστημα τήρησης της τάξης και απονομής δικαιοσύνης που προστατεύει τη δραστηριότητα και την περιουσία του.

Οι επιχειρήσεις οι οποίες, παρότι εξαρτώνται από την κρατική γενναιοδωρία, εντούτοις αρνούνται να συνεισφέρουν, είναι –δεν βρίσκω λόγια να το πω πιο κομψά–… τσαμπατζήδες. Επιπλέον, στερούν έσοδα από το κράτος την ίδια ώρα που οι πολιτικοί δικαιολογούν τις μεγαλύτερες περικοπές εδώ και δεκαετίες, με τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα. Παράλληλα, κερδίζουν ένα σοβαρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εις βάρος των μικρότερων εταιρειών που δεν μπορούν να πληρώνουν στρατιές λογιστών για να εκμεταλλεύονται παραθυράκια. Τέλος, διασφαλίζουν την αύξηση της φορολογίας για όλους τους υπόλοιπους. Εγώ αυτό το αποκαλώ ληστεία.

Αυτοί είναι οι λόγοι που οι κατηγορίες κατά του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ είναι τόσο σοβαρές. Κατηγορείται ότι είναι χωμένος μέχρι το λαιμό σ’ ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της εποχής μας. Είναι ο πρώην πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου το οποίο –χωρίς να θέλω να προσβάλω τους κατοίκους του- είναι ένα ένδοξο φορολογικό καταφύγιο.

Όλη αυτή η ιστορία υπογραμμίζει την αναγκαιότητα η κριτική προς την ΕΕ να μην παραδοθεί ως αποκλειστικότητα στην ξενοφοβική, εθνοαπομονωτική δεξιά. Στην τρέχουσα μορφή της, η Ε.Ε. είναι εξαιρετικά προσκολλημένη στα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως μας υπενθυμίζει και η επαπειλούμενη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (η διαβόητη TTIP). Οι διάφορες συνθήκες της βοηθούν την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και του δογματικού laissez-faire και, αν δεν μεταρρυθμιστεί, θα είναι αδύνατον να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Βρετανία ή οπουδήποτε αλλού. Αποτελεί κακή υπηρεσία προς τους Ευρωπαίους το ενδεχόμενο ένας πρόεδρος, για τον οποίο ποτέ δεν ψήφισαν, να είναι υποχείριο μιας ξεδιάντροπα εγωιστικής επιχειρηματικής ελίτ.

Ο Γιούνκερ δεν είναι φυσικά ο μόνος που πρέπει να απολογηθεί για θέματα φοροαποφυγής. Πριν λίγες μέρες, ο Guardian αποκάλυψε πως οι Εργατικοί δέχθηκαν πάνω από 600.000 στερλίνες από την Pricewaterhouse Coopers ως «ερευνητικό βοήθημα» για να σχεδιάσουν τη φορολογική τους πολιτική. Όμως, η PwC και οι άλλες τέσσερις μεγάλες λογιστικές εταιρείες όχι μόνο διευκολύνουν τη νόμιμη φοροαποφυγή, αλλά συμβουλεύουν και πολιτικούς σε θέματα φορολογικής νομοθεσίας, παράγοντας ή αποκτώντας τις πληροφορίες εκείνες που τις βοηθούν στη συνέχεια να συμβουλεύσουν τους πελάτες τους πώς θα εκμεταλλευτούν αυτή τη νομοθεσία. Η δωρεάν παροχή συμβουλών στους πολιτικούς βοηθά στην παγίωση της επιρροής που εξασκεί ο επιχειρηματικός κόσμος σε αυτούς που –τουλάχιστον θεωρητικά– είναι οι εκπρόσωποι του λαού.

Και οι δύο αυτές υποθέσεις υπογραμμίζουν το πόσο υπονομεύεται η δημοκρατία από τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Η φοροαποφυγή έχει περιληφθεί στην επικαιρότητα χάρη σε θαρραλέους ακτιβιστές όπως της UK Uncut, οι οποίοι κατέλαβαν φοροαποφεύγοντα καταστήματα και εταιρείες. Κι εδώ υπάρχει ένα πολύτιμο μάθημα. Προκειμένου να διασωθεί η δημοκρατία από τον θανάσιμο εναγκαλισμό μιας ελίτ που είναι ταυτόχρονα πιο πλούσια και λιγότερο υπόλογη από ποτέ, πρέπει όλοι εμείς από κάτω να την τραβήξουμε δυνατά και αποφασιστικά προς το μέρος μας.

Το άρθρο  του Owen Jones δημοσιεύθηκε στην «Guardian», στις 12.11.2014

Σημείωση του μεταφραστή:

Αποφεύγω τη μετάφραση «φορολογικός παράδεισος», όχι μόνο επειδή αποτελεί λανθασμένη απόδοση του «tax haven» και όχι «taxen heaven» (haven: καταφύγιο, λιμάνι, λημέρι), αλλά κυρίως επειδή εν χρειαζόμαστε, εδώ, παραδείσιες συνδηλώσεις ομορφιάς, ευτυχίας κλπ.

2 σκέψεις σχετικά με το “Η φοροαποφυγή είναι ληστεία

  1. Άν οι πολιτικές δυνάμεις της Ευρώπης δεν συγκρουσθούν σκληρά τώρα, ώστε τελικά να μπορέσουν να συναποφασίσουν την έξοδο από το βάλτο, με θέσπιση κανόνων που να ισχύουν για όλους και να ανακαλούν σε στοιχειώδη ηθική τάξη τη διεστραμμένη νομιμότητα του ανεξέλεγκτου εταιρικού κόσμου, η πολιτική απονομιμοποίηση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και η αποσύνθεση της Κοινότητας θα επιταχυνθεί.

    Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, τώρα τί;
    Αντί για χώρες-τράπεζες «Καραϊβικής» στην Ευρώπη, ώρα για καθαρό ευρωπαϊκό τραπέζι
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2014/11/blog-post_12.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s