Generation E

Standard

8b-stavroulaTo 10o τρίλεπτο των «Ενθεμάτων», στο «Πολιτιστικό Ημερολόγιο» στο Κόκκινο 105.5, την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου. Στο μικρόφωνο ο Μάνος Αυγερίδης.

To ηχητικό εδώ

Μας μιλάει για την έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων Generation E, που ξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου, με τη συνεργασία δημοσιογράφων και μέσων από  Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Θέμα της, η μετανάστευση των νέων του Ευρωπαϊκού Νότου προς τον Βορρά, τα χρόνια της κρίσης.

Στα «Ενθέματα» αύριο Κυριακή 7 Δεκεμβρίου

Standard

Κείμενα των: Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστοπούλου, Στρατή  Μπουρνάζου, Ουρανίας Πολυκανδριώτη, Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου, Πολυμέρη Βόγλη, Ηλία Νικολακόπουλου, Ιωάννας Παραθαλασσίου, Νίκου Σαραντάκου, Μαρίκας Φραγκάκη, Γιώργου Δαρέμα, Άλεξ Βιτάλ, Κατερίνας Σταυρούλα

Αλληλεγγύη εντός τόπου και χρόνου. Σκέψεις του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου με αφορμή τους Σύρους πρόσφυγες στο Σύνταγμα. «χωρίς την πραγματική παρουσία ανθρώπων πεισμένων, που ό,τι λένε το εννοούν, δηλαδή το κάνουν, χωρίς την επιμονή και την επινοητικότητά τους για να δοθούν άμεσα λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα, δεν μπορεί να σταθεί καμία αριστερή πολιτική. Την ίδια στιγμή, η δύναμη αυτών των ανθρώπων είναι σκόρπια δύναμη, αν μείνει απλώς στον ακτιβισμό και την «άμεση δράση». Εδώ και καιρό πια δεν φτάνει να είμαστε (μόνο) καλοί ακτιβιστές ή προπαγανδιστές. Χρειάζεται εγρήγορση και πέρα απ’ το άμεσο, για τη μέση και τη μακρά διάρκεια. Εν προκειμένω, όχι μόνο για την προσωρινή στέγαση, την περίθαλψη και την παροχή διερμηνείας. Αλλά και για τη μεσοπρόθεσμη στήριξη: τη δημιουργία ενός διαδημοτικού ξενώνα, για παράδειγμα. Και τέλος για την μακροπρόθεσμη κοινωνική ένταξη.»

Edvard Munch «Separation» (1896)

Φόβος. Και ελπίδα. Ο Στρατής  Μπουρνάζος για το κίνημα συμπαράστασης στο Ν. Ρωμανό. «Γιατί νιώθω κάτι –κρυμμένο ίσως αλλά ισχυρό– να με συνδέει με όσους κατεβαίνουν στο δρόμο. Και κάτι βαθύ να με αποκόπτει από εκείνους που αδιαφορούν ή εξηγούν ψυχρά γιατί δεν πρέπει να πάρει άδεια — και το ίδιο θα ένιωθα, ακόμα κι αν είχαν δίκιο. Αν η στρατηγική της κυβέρνησης είναι η γνωστή (να «αποπροσανατολίσει» και κυρίως να παίξει με τα «επεισόδια», φοβίζοντας και ξανακερδίζοντας όσους έχουν απαυδήσει με την πολιτική της, αλλά τρέμουν τους Δεκέμβρηδες) η δική μας πρέπει να είναι η αντίθετη: να ενώνει. Όταν ο αντίπαλος διχάζει, στρέφει τη μια ομάδα ενάντια στην άλλη, εμείς δεν πρέπει ούτε να μπούμε στη θέση που θέλει να μας βάλει, ούτε να σιωπήσουμε, ούτε να κάνουμε πίσω στις αξίες μας. Πρέπει να τις φέρουμε μπροστά, να ενώσουμε μ’ αυτές.» Συνέχεια ανάγνωσης