Να πάρουμε πίσω τη γη. Όχι όμως όπως παλιά…

Standard

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΥΦΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΓΗΣ» (εκδ. ΚΨΜ) που μόλις κυκλοφόρησε

του Kωστή Χατζημιχάλη

Έργο του Δημήτρη Δαρζέντα

Έργο του Δημήτρη Δαρζέντα

Σήμερα, στις δυο πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα, η Αριστερά συχνά προσεγγίζει την αναπτυξιακή δυναμική του καπιταλισμού με τα μάτια και τα εργαλεία των αρχών του 20ού αιώνα και κάτι της/μας ξεφεύγει. Κάτι που βρισκόταν μπροστά μας, αλλά το είχαμε υποβιβάσει ως αναλυτική κατηγορία επειδή αφορούσε, όπως πιστεύαμε, άλλες εποχές και άλλες μορφές παραγωγής: τη γη ως αποδέκτη επενδύσεων και τη γαιοπρόσοδο ως στοιχείο της κοινωνικής πάλης.

Η διαπίστωση και η πρόταση αυτού του βιβλίου είναι η επείγουσα ανάγκη να επανέλθουν στα πρωταρχικά ενδιαφέροντα της αριστερής ριζοσπαστικής σκέψης και της πολιτικής η κατανόηση του ρόλου της γης και της γαιοπροσόδου, όχι όμως όπως παλιά. Να πάψουν να αποτελούν δευτερογενείς κατηγορίες της κυκλοφορίας του κεφαλαίου, όπως συμβαίνει σε αρκετές μαρξιστικές και μη οικονομικές θεωρήσεις. Το ίδιο ισχύει και για την υποεκτίμηση των κοινωνικών κινημάτων που ξεκινούν από θέματα γης και γαιοπροσόδου. […]. Από τα κινήματα των «χωρίς γη» στη Λατινική Αμερική, τις καταλήψεις άδειων σπιτιών για αυτοστέγαση στην Ευρώπη και το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς κατοικιών και τις εξώσεις στην Ισπανία, μέχρι την εξέγερση στην Τουρκία που άρχισε από την υπεράσπιση του πάρκου Γκεζί στην Κωνσταντινούπολη, το κίνημα στις Σκουριές Χαλκιδικής και στο Ελληνικό αλλά και τις πρόσφατες κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση του αιγιαλού και των παραλιών σε όλη την Ελλάδα. Όλα τα μαζικά και πολυσυλλεκτικά αυτά κινήματα παραπέμπουν στη γη τη στιγμή που οι παραδοσιακοί αγώνες των εργατικών συνδικάτων είτε απουσιάζουν είτε είναι απομαζικοποιημένοι. Και εδώ και αρκετό καιρό (από το 2000) που η γη αποκτά ξανά σημασία αναδύεται ένας νέος διεθνισμός, στον οποίο εντάσσονται πρωτοβουλίες όπως αυτές της Via Campesina και της συμμαχίας Hands Οff Τhe Land. Μόνο μια μυωπική αντίληψη εμποδίζει την αποδοχή αυτών των ζητημάτων ως βασικών αντιθέσεων, με αποτέλεσμα να μην προσελκύουν το αναλυτικό ενδιαφέρον και κυρίως να μην προβληματίζουν πολιτικά την αριστερά στον παγκόσμιο Βορρά· τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα. Όμως η γαιοπρόσοδος και οι πολλαπλές μορφές αξίας της γης (ανταλλακτική, χρήσης, συμβολική) αποτελούν σημαντικές κατηγορίες της πολιτικής οικονομίας και όταν συσχετιστούν με τη γεωγραφία, την ανάλυση του χώρου και την πολιτική οικολογία γίνονται πολύτιμα εργαλεία για την κατανόηση και την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό.

 

(από το τέταρτο κεφάλαιο του βιβλίου  του Κ. Χατζημιχάλη, Κρίση χρέους και υφαρπαγή γης, εκδ. ΚΨΜ, σ. 138-139)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Να πάρουμε πίσω τη γη. Όχι όμως όπως παλιά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s