Χριστουγεννιάτικες ιστορίες

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

1-stratis-gen

Η Γέννηση του Χριστού. Τοιχογραφία στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο χωριό Βυζακιά της Κύπρου, 16ος αιώνας (λεπτομέρεια).

Μέρες ανάπαυλας και σχόλης που είναι, αγαπημένοι μου αναγνώστες και αναγνώστριες, ήθελα να σας πω ιστορίες. Όχι χριστουγεννιάτικες ούτε με καλικαντζάρους, αλλά του τραπεζιού και γλεντιού, από τους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου, για τα φαγοπότια των αρχαίων. Για το βίβλινο κρασί, τα είδη των βολβών και τα (αρχαία) σαλιγκάρια. Και για τον βασιλιά Νικομήδη που πόθησε αθερίνα ενώ ήταν δώδεκα μέρες δρόμο μακριά από τη θάλασσα, και ο μάγειράς του έκοψε γογγύλια και τα αλάτισε, τα σοτάρισε κι έριξε στο τέλος παπαρουνόσπορο, τάκανε να μοιάζουν σαν αθερίνα και ευφράνθηκε ο βασιλιάς (όπως μας θυμίζει ο Πάνος Θεοδωρίδης, στο diadromesblog.blogspot.gr). Ή για κάποιους νέους, στον Ακράγαντα, αν θυμάμαι καλά, που μέθυσαν τόσο, που νόμισαν ότι βρίσκονται σε τριήρη και τους δέρνει θαλασσοταραχή, κι έτσι άρχισαν να πετάνε από το παράθυρο, τα έπιπλα του σπιτιού, να μη βυθιστεί το καράβι — κι έκτοτε το σπίτι ονομάστηκε «τριήρης».

1a-stratis gen

Η Γέννηση του Χριστού. Τοιχογραφία στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο χωριό Βυζακιά της Κύπρου, 16ος αιώνας (λεπτομέρεια).

Αλλά συσκέφτηκα, ως συντάκτης, συγγραφέας και επιμελητής, εντεταλμένος από τη Σ.Ο. των «Ενθεμάτων», με τον εαυτό μου. Και αποφασίστηκε, στη σύσκεψη, πως δεν μπορώ να γράψω για χοιρίδια γάλακτος και παπαρουνόσπορους, όταν τόσο σοβαρά συμβαίνουν στον τόπο. Χριστούγεννα είναι, άλλωστε, μέρα άγια και θεοτική, όχι της ασωτείας και της κραιπάλης. Και, έτσι, έπιασα να γράφω για μια αχτύπητη πεντάδα: Μπούκουρας, Αλεξόπουλος, Χαϊκάλης, Αποστολόπουλος, Καμμένος, τέτοια που ο Χαϊκάλης μοιάζει με αγγελούδι, από εκείνα που κολλάγαμε στα παράθυρα όταν είμαστε παιδιά για διακόσμηση (όχι λόγω φάτσας, που φέρνει λίγο σε αυτές τις φτερωτές χαλκομανίες, αλλά λόγω του ποιού των ετέρων συνδαιτημόνων). Βαθιά ανάσα λοιπόν (χρειάζεται…), και μπαίνω στο θέμα μας. Θα περιοριστώ σε τρία σημεία.

***

α) Όσο περνάνε οι μέρες, η υπόθεση Χαϊκάλη-Αποστολόπουλου δεν φωτίζεται, αλλά συσκοτίζεται. Η δικαιοσύνη όχι μόνο δεν διευκόλυνε, όπως όφειλε, στην αναζήτηση της αλήθειας, αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να κλείσει, άρον άρον την υπόθεση. Λες και οι δικαστές έχουν πάρει ένα γιγάντιο χωνί και φωνάζουνε σε όλους, «υπηρετούμε σκοπιμότητες, Δοξάστε μας!». Και η υπόθεση μένει σκοτεινή, κι ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, με μπούσουλα είτε τις σπερμολογίες που κυκλοφορούν είτε την πολιτική τοποθέτησή του. Δεν χρειάζεται να πω πόσο κακό είναι αυτό για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου (και δεν χρειάζεται, γιατί είναι βαρετό να το λες μέρα παρά μέρα). Ας κρατήσουμε πάντως ότι και απόπειρα χρηματισμού έγινε (το ομολόγησε και ο Αποστολόπουλος, άσχετα με τον τρόπο που το πλαισίωσε), και παρανομίες και συνωμοσία και δόλος υπήρξαν. Είναι λοιπόν σοβαρό και επείγον να μάθουμε ποιος και τι έκανε, και όχι να κουκουλωθεί η υπόθεση.

β) Από όλα τα τεκταινόμενα της Τρίτης, περισσότερο και από το αν οι 168 είναι λίγοι ή πολλοί ( λίγοι είναι, αλλά και το αυγάτεμά τους κατά οχτώ από την προηγούμενη φορά κάτι σημαίνει) από τα πιο αξιοπρόσεκτα, για μένα, είναι η ψήφος Μπούκουρα και Αλεξόπουλου. Δεν χρειάζεται να συζητήσω εδώ το εξωφρενικό επιχείρημα ότι αφού οι οι Χρυσαυγίτες (και οι πρώην Χρυσαυγίτες) υποχρεωτικά κάτι θα ψήφιζαν (εκτός αν έκοβαν βόλτες στους διαδρόμους), τότε είτε «Δήμα» είτε «παρών» ψηφίσουν, είναι το ίδιο. Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τη διαφορά της μετακίνησής τους προς το «Ναι», και κυρίως του ενδεχόμενου να εκλεγόταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τις ψήφους των –μέχρι χθες επισήμως, και νυν ανεπισήμως– νεοναζί. Μάλιστα, η σκοτεινή παράδοση του εναγκαλισμού Δεξιάς και Ακροδεξιάς στην Ελλάδα, σε όλη τη διάρκεια του δεύτερου μισού 20ού αιώνα, η συνωμοσία Μπαλτάκου Κασιδιάρη, κάνουν αυτό το βαρύ ενδεχόμενο (εκλογής Προέδρου με ψήφους πρώην Χρυσαυγιτών) ακόμα πιο βαρύ και ασήκωτο. Και είναι αυτό, όχι το παρελθόν, αλλά το παρόν (όρα Μπαλτάκος) που μας κάνουν να ανησυχούμε για πιθανή συναλλαγή.

Λέγεται, τέλος, ότι η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να απαγορεύσει στους (πρώην) Χρυσαυγίτες να ψηφίσουν Δήμα. Προφανώς δεν μπορούσε να εκδώσει απαγορευτικό (όπως τα λιμεναρχεία), ωστόσο μια δήλωση, αν ήθελε, θα την είχε κάνει. Και σίγουρα, θα μπορούσαν υπουργοί της να μην ασπάζονται τον «άσωτο υιό» Μπούκουρα, όπως έκανε ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Ταγαράς.

γ) Όπως όλα δείχνουν, τη Δευτέρα Πρόεδρος δεν θα βγει, η Βουλή θα διαλυθεί και θα έχουμε εκλογές. Δεν το λέω ως ανάλυση ή πρόγνωση, αλλά ως προτροπή: Ξεκουραστείτε, πιείτε οίνον άκρατον (διότι, ως γνωστόν, in vino veritas), βίβλινο ή μη, και, από Δευτέρα, όλοι και όλες στις επάλξεις!

 

ΥΓ. «Στις αναφερόμενες στην κατάθεση Χαϊκάλη συναντήσεις, τον προβόκαρα-προκαλούσα, προκειμένου να διακριβώσω τα αληθινά κίνητρα για την ενασχόλησή του με την πολιτική και το κίνημα των ΑΝΕΛ, καθώς να διακριβώσω και το “ηθικό-πολιτικό χάλι” του, δηλαδή ως πού μπορούσε να φτάσει ένας ενεργός πολιτικός σε κρίσιμες πολιτικές συγκυρίες για την Πατρίδα βάζοντας πάνω απ’ όλα ιδιοτελή συμφέροντα. Γιατί η σχέση μου με τους ΑΝΕΛ ήταν ιερή. Και με ενδιέφερε η ποιοτική πολιτική τους πορεία». Από την κατάθεση του Γ. Αποστολόπουλου στον εισαγγελέα — ενδεικτικό του σε τι ποιότητας στοιχεία βασίστηκε η αρχειοθέτηση της υπόθεσης. Με μαγνήτισαν, πάντως, τρεις φράσεις: η «ιερή σχέση με τους ΑΝΕΛ», το ενδιαφέρον για την «ποιοτική πολιτική τους πορεία», και ιδίως οι «κρίσιμες πολιτικές συγκυρίες για την Πατρίδα». Η Πατρίδα, η Πατρίδα, η Πατρίδα με Π κεφαλαίο.

ΥΓ2. «Ευελπιστώ στην τρίτη ψηφοφορία να αποφύγουμε τον εθνικό κίνδυνο, την εθνική περιπέτεια. Εκεί δεν θα υπάρχει “παρών”. Θα υπάρχει ονοματεπώνυμο. Και ο κάθε Βουλευτής θα τεθεί ενώπιος ενωπίω με την αγωνία των Ελλήνων και με το συμφέρον της Πατρίδας». Και πάλι η Πατρίδα, με Π κεφαλαίο, παρέα με τον «εθνικό κίνδυνο», αλλά εδώ έχουμε αλλάξει πίστα: είναι ο πρωθυπουργός που μιλάει. Χρόνια πολλά και ευτυχές το 1950!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s