Καλή (αριστερή) χρονιά!

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Γιάννης Τσαρούχης, "Γενάρης"

Γιάννης Τσαρούχης

Στο ξεκίνημα ενός τέτοιου άρθρου, την πρώτη του νέου έτους, η ευχή, αναμενόμενα, είναι: «Καλή χρονιά», «Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος» – άσχετα με το αν δεν ήταν τελικά τόσο καλές και ευτυχισμένες οι προηγούμενες χρονιές, ή αν το 2014 με όσα γίνονταν και λέγονταν (λ.χ. οι δηλώσεις του απερχόμενου πρωθυπουργού περί «εθνικού κινδύνου» ή το πρωτοσέλιδο των «Νέων» με την αρκούδα και τον ρώσικο χειμώνα) μάλλον στο 1954 παρέπεμπε.

Φέτος όμως η ευχή γίνεται, σχεδόν αυτόματα, «καλές εκλογές», «καλή αριστερή χρονιά», «καλή αριστερή κυβέρνηση». Θα είμαστε, στα επόμενα φύλλα, θα συντονισμένοι σε αυτό το μήκος κύματος. Γιατί το αμέσως επόμενο διάστημα δεν είναι μόνο οι μέρες του σκληρού εκλογικού αγώνα), αλλά και οι μέρες που προετοιμάζουν ουσιαστικά την κυβέρνηση της Αριστεράς. Εκλογική μάχη δεν σημαίνει εκλογικισμός, τακτικές, σχέδια επί χάρτου. Είναι μια μάχη πρωτίστως πολιτική, με όλη τη σημασία της λέξης. Έτσι, πιστεύω, πρέπει να της δίνουμε όσο μπορούμε πιο ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο. Και, στη δεδομένη συγκυρία, τον Γενάρη του 2015, να δείχνουμε, όσο γίνεται πιο ξεκάθαρα, γιατί η κυβέρνηση της Αριστεράς μπορεί να αποτελέσει τομή. Τομή όχι όμως βάσει αναλύσεων και των σιδερένιων νόμων της Ιστορίας, μια εξέλιξη που θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στις Δέλτους της Ιστορίας κλπ., αλλά επειδή θα αλλάξει τη ζωή και την καθημερινότητα των ανθρώπων σ’ αυτή τη χώρα. Για να γίνει κάτι τέτοιο χρειαζόμαστε να εμπνέουμε τους ανθρώπους και να εμπνεόμαστε από αυτούς.

Ένα ρεύμα που αγκαλιάζει και ενώνει τους ανθρώπους (ενάντια στη ρητορεία του φόβου και του μίσους που αποτελεί, και τώρα και πάντα, εργαλείο των κυρίαρχων) χωρίς να φοβάται να συγκρουστεί, πειστικό, ριζοσπαστικό και ενωτικό μαζί, που πυρπολεί τις καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων, κάπως έτσι θα έπρεπε να μοιάζει η προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Απέχουμε πολύ από κάτι τέτοιο; Μάλλον ναι, αλλά οι σπίθες υπάρχουν. Οι σπίθες της ελπίδας, της προσμονής, της αξιοπρέπειας, της προσδοκίας ότι τα πράγματα μπορεί να είναι αλλιώς, της αγωνιστικότητας – όσο κι αν παραμένουν λανθάνουσες, και από τις ήττες, αλλά και από τα δικά μας λάθη. Πάντως για το ότι οι σπίθες υπάρχουν, αρκεί να σηκώσει κανείς το βλέμμα λίγο παραέξω. Και δει, πρώτα, έναν κόσμο, αριστερό, προοδευτικό, λαϊκό, κάθε άλλο παρά ταυτισμένο με τον ΣΥΡΙΖΑ, με πόση χαρά και ανακούφιση υποδέχτηκε την πτώση της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Και δεύτερον, τους αριστερούς, κινηματίες, προοδευτικούς, δημοκράτες ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη, με πόση επίσης χαρά και προσδοκία υποδέχτηκαν την είδηση. Καλή χρονιά!

 

 

 

 

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s