Αθώοι!

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Βρέθηκα την Τρίτη στην Ευελπίδων. Στο εδώλιο, ο Νικόλας Βουλέλης και ο Δημήτρης Ψαρράς, έπειτα από μήνυση του Η. Κασιδιάρη, κατηγορούμενοι για «παραβίαση των προσωπικών δεδομένων» και «εξύβριση», λόγω της δημοσιοποίησης ενός βίντεο όπου ο Κασιδιάρης, μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό, αναπαριστούσε τον ξυλοδαρμό κρατουμένου. Παρά την καταδικαστική πρόταση του εισαγγελέα, το δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορούμενους. Απόφαση σημαντική, παρότι αυτονόητη (αλλά, το έχουμε πει πολλές φορές, πλέον χαιρόμαστε και για τα αυτονόητα), παρότι δεν έπρεπε να φτάσει στο ακροατήριο. Ας σκεφτούμε μόνο τι θα σήμαινε η καταδίκη, ακόμα και μιας μέρας, για την ελευθεροτυπία και την ελευθερία, αλλά και ως επιβράβευση των νεοναζί.

9 stratisΑισθήματα ανάμικτα στην αίθουσα. Από τη μια, έντονη αίσθηση αξιοπρέπειας, από τις καταθέσεις των μαρτύρων (Νίκος Αλιβιζάτος, Γιώργος Καμίνης, Δημήτρης Τρίμης), τις αγορεύσεις των συνηγόρων (Κλειώ Παπαπαντολέων, Διονύσης Λιβιεράτος) τις απολογίες. Και, από την άλλη, αηδία. Σε έπιανε η ψυχή σου: για τον εισαγγελέα που ζήτησε την καταδίκη· για τους Κασιδιάρη-Παναγιώταρο κ.τ.ό. που είχαν μετατραπεί σε φύλακες-αγγέλους των δικαιωμάτων και σταυροφόρους των προσωπικών δεδομένων· για τον Βουλέλη και τον Ψαρρά, δυο ανθρώπους που τιμούν τη δημοσιογραφία εδώ και χρόνια, να πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι κουρήδες και τριανταφυλλόπουλοι…

Στην αίθουσα λοιπόν του Μονομελούς Πρωτοδικείου, έβλεπες ανάγλυφα δύο πράγματα. Πρώτον, τη δοκιμασμένη –από τον καιρό του δρ Γκαίμπελς τουλάχιστον– τακτική των ναζί να χρησιμοποιούν τα δικαιώματα για να τα καταπατήσουν, τη δικαιοσύνη για να επιβάλλουν το άδικο. Είναι μια δύσκολη κουβέντα το τι κάνουμε, αφού προφανώς δεν πρέπει να θεσπιστούν ειδικοί κανόνες για τους ναζί. Στο ερώτημα όμως αν θέλω η πολιτεία να μεροληπτεί εις βάρος των ναζί, απαντάω: Θα μου αρκούσε να μη μεροληπτεί υπέρ τους. Δεύτερον, καταλάβαινες, άλλη μια φορά, πόσο σημαντική είναι η ποινική δίωξη του Σεπτέμβρη του 2013. Προχθές, η (τόσο γνώριμη παλιότερα) εικόνα του πολυπληθούς εσμού χρυσαυγιτών που προπηλακίζουν τους πάντες, δεν υπήρχε — και αυτό είναι αποτέλεσμα της δίωξης.

Θα κλείσω με δυο αράδες από την απολογία του Δ.Ψαρρά. Στην τοποθέτηση Κασιδιάρη ότι η αναπαράσταση βασανισμών ήταν κωμωδία, που έπαιζε με τ’ αδέρφιά του (ωραία, αλήθεια, οικογενειακά παιχνίδια), ο Ψαρράς απάντησε: «Δεν θέλω να γελάσω. Η άλλη πλευρά λέει ότι το βίντεο είναι παρμένο από μια ελληνική ταινία. Δεν πρόκειται όμως για κωμωδία ούτε για τον Βέγγο. Στην ταινία ο βασανιζόμενος ανοίγει το παράθυρο και σκοτώνεται. Πού είναι το αστείο; Ένα ναζιστικό στέλεχος μετέρχεται τη βία ως μέσο πολιτικής πράξης».

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s