25 του Γενάρη: ένας σεισμός ευεργετικός

Standard

To 15o τρίλεπτο των «Ενθεμάτων», στο «Πολιτιστικό Ημερολόγιο» στο Κόκκινο 105.5, την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου.  Στο μικρόφωνο ο Στρατής Μπουρνάζος.

 

Γεια σας, στο μικρόφωνο ο Στρατής Μπουρνάζος από τα Ενθέματα της Αυγής. Καλώς σας βρήκαμε πάλι, έπειτα από μια βδομάδα που άλλαξε ήδη τόσα πολλά στην Ελλάδα, και προσδοκούμε ότι θα αλλάξει και άλλα, και στη χώρα μας και στον κόσμο όλο. O διπλός εκλογικός σεισμός επιγράφεται ένας ωραίος συλλογικός τόμος που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Θεμέλιο για τις διπλές εκλογές του Μαιου και του Ιουνίου του 2012. Και αν χαρακτηρίσουμε σεισμό τις αναμετρήσεις του 2012, πώς να ονομάσουμε εκείνη της περασμένης Κυριακής, μεγασεισμό, σεισμό μεγατόνων. Αλλά αν είναι κάτι ιδιαίτερο σε αυτό τον σεισμό της 25.1  δεν είναι μόνο το μέγεθός του, αλλά ότι ακολουθήθηκε από πολλούς άλλους μετασεισμούς και όλους με ευεργετικά αποτελέσματα. Με δυο λόγια άνθισε ξανά το χαμόγελο στο πρόσωπο των ανθρώπων, κι αυτό το βλέπεις καθημερινά όπου κι αν πας.

***

Αν το ραδιόφωνο είχε εικόνες, θα ήθελα να κάνω αυτή την εκπομπή μόνο με εικόνες, όχι με λόγια. Εικόνες που αξίζουν όχι μόνο χίλιες αλλά πολλές χιλιάδες λέξεις και εκλύουν ταυτόχρονα μια τεράστια δύναμη όχι μόνο πολιτική, αλλά και αξιακή και συναισθηματική – συναισθήματα που αναβλύζουν από παντού. Εικόνες όπως:

* Ο πολιτικός όρκος του Αλέξη Τσίπρα (και σχεδόν όλων των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ).

* Η αποκαθήλωση των κιγκλιδωμάτων μπροστά από τη Βουλή.

* Τα δάκρυα χαράς των απολυμένων καθαριστριών στο Σύνταγμα, όταν φτάνουν ο Γιάνης Βαρουφάκης και η Νάντια Βαλαβάνη.

* Και βέβαια η επίσκεψη του Τσίπρα στην Καισαριανή, αμέσως μετά την ορκωμοσία του.  Όπως γράφει η Ιωάννα Μεϊτάνη στα «Ενθέματα» της Κυριακής «ο καθένας μας, πριν κάνει κάτι πολύ σημαντικό, γυρνάει για μια στιγμή στην πηγή της δύναμής του, στη βάση του: άλλος στη μάνα του, άλλη στην πίστη της, ο τρίτος στον εαυτό του. Ο Τσίπρας γύρισε στον τόπο μνήμης του αντιφασιστικού αγώνα για να πάρει δύναμη από την τιμή των θυμάτων, την τιμή που εκπέμπει ένας τοίχος, μια πέτρα. Και να πάει έπειτα να ορκιστεί στη δική του τιμή.

***

Θα σας αποχαιρετήσω με ένα τραγούδι.  Το ίδιο που τραγουδάγαμε το βράδυ της Κυριακής στην Κλαυθμώνος, το ίδιο που τραγούδησαν τόσες και τόσες γενιές Ευρωπαίων αντιφασιστών Καλό Σαββατοκύριακο!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s