Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Πήγα την Τετάρτη το βράδυ στο Σύνταγμα. Όπως και το 2011 και πολλές άλλες φορές. Και αν κάτι κατάλαβα, τις τρεις ώρες που έμεινα στην πλατεία, ότι κάτι συνέβαινε εκεί. Κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, κάτι σημαντικό —  κάπως σαν τεθλασμένη συνέχεια του κινήματος των πλατειών, πριν από τρεισήμισι χρόνια.

1-bournazosΌσο το σκέφτομαι, ο στίχος περιγράφει καλά αυτό που ένιωθα το βράδυ της Τετάρτης: κάτι, στ’ αλήθεια, συνέβαινε. Πρώτα απ’ όλα, δεν ήταν καθόλου δεδομένο ότι τόσες χιλιάδες (20.000; 30.000;) θα κατέβαιναν μέσα στον χιονιά και θα κάθονταν για ώρες — και το ίδιο έγινε σε όλη την Ελλάδα. Έπειτα, ο κόσμος δεν ήταν μόνο εκείνος που κατεβαίνει σε πορείες και διαδηλώσεις, ήταν περισσότερος και ήταν (και) άλλος. Και, σίγουρα, όσο και να έχει μεγαλώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, συριζαίοι δεν ήταν όλοι. Είναι πάντα δύσκολο, σε τέτοιες μαζώξεις, να καταλάβεις για ποιον λόγο έχει κατέβει ο καθένας και η καθεμιά. Πάντως, αν ψάχνουμε μια κοινή συνισταμένη, πρέπει να την αναζητήσουμε ανάμεσα σε λέξεις όπως «αξιοπρέπεια», «αλλαγή», «πίστη ότι κάτι αλλάζει», «ανακούφιση», «αγωνία», «προσδοκία»  — και πολύ λιγότερο  «αγανάκτηση» ή «οργή» (και αυτή είναι μια σοβαρή διαφορά από το 2011). Σίγουρα ήταν μια συγκέντρωση υπέρ της κυβέρνησης. Αλλά υπάρχει  μια βαθύτερη σχέση μεταξύ της κυβέρνησης και της συγκέντρωσης: χωρίς τη συγκρότηση της κυβέρνησης και χωρίς τα πρώτα δείγματα γραφής της, τα πλήθη δεν θα συγκεντρώνονταν — όπως δεν το έκαναν τόσα χρόνια, και δεν το έκαναν ούτε το βράδυ των εκλογών.

Από εκεί και πέρα, δεν έχω να πω πολλά. Είμαι σίγουρος ότι κάτι συμβαίνει, στις πλατείες, κάτι μαζικό, ποιοτικά διαφορετικό, καινούργιο και  ελπιδοφόρο. Όπως και για το ότι πρέπει να είμαστε μέσα σε αυτό, ακόμα κι αν δεν ταυτιζόμαστε μαζί του. Αλλά από εκεί και πέρα, είναι δύσκολο να πω τι είναι αυτό το «κάτι». Γιατί δεν έχει πάρει ακόμα τον χαρακτήρα του, δεν είναι η κλασική κινητοποίηση, ούτε η συνέχειά του είναι δεδομένη. Ας μετέχουμε λοιπόν σ’ αυτό, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι γίνεται, και να είμαστε κι εμείς μέρος του.

Διαβάζω πολλά στα social media. Και διάφορους που θεωρούν «ανησυχητικές» τις συγκεντρώσεις. Είμαι βέβαιος ότι δεν έχουν περάσει ούτε σε απόσταση  από το Σύνταγμα. Θα προτρέψω, λοιπόν, αυτούς τους καλούς  ανθρώπους που ανησυχούν (και τους λιγότερο καλούς και διόλου συμπαθείς σε μένα που λένε για «φασίζουσες λογικές») να κατέβουν, σήμερα, καμιά βόλτα στις πλατείες. Γιατί, όσο απόθεμα κακοπιστίας και νάχει κανείς, θα δυσκολευτεί, νομίζω, βλέποντας τα πρόσωπα των ανθρώπων,  την αγωνία και την προσμονή τους, να ανησυχήσει. Αν, παρά ταύτα, τα καταφέρει, τότε, εκτός όλων των άλλων, θα είναι πολύ κακός παρατηρητής και επιστήμων.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s