Ποιος βάζει τις φωτιές

Standard

του Jelani Cobb

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης 

Μιλήστε με ανθρώπους στη Βαλτιμόρη, το Φέργκιουσον ή το Στέιτεν Άιλαντ, και θα ακούσετε πολλές κριτικές για την αστυνομία. Ότι δεν είναι αστυνομία, αλλά το σύμβολο μιας ολόκληρης σειράς αποτυχημένων κοινωνικών πολιτικών στην εκπαίδευση, την απασχόληση, την υγεία και τη στέγαση. Το ουσιαστικό ζήτημα δεν οι τακτικές της αστυνομίας, κατά πόσον η χρήση καμερών σώματος μπορεί να μειώσει τις αυθαιρεσίες ή αν οι περιπτώσεις αστυνομικής βίας θα πρέπει να ερευνώνται από ανεξάρτητους εισαγγελείς. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πώς πρέπει να είναι η ζωή σε μια αμερικανική πόλη. Το ζήτημα εκτείνεται πολύ πέρα ​​από τις φυλετικές παραμέτρους, αλλά η φυλετική διάσταση  είναι η άμεσα ορατή.

Συντηρητικοί σχολιαστές έχουν χαρακτηρίσει την Βαλτιμόρη ως ένα είδος αντι-Φέργκιουσον, μια πόλη όπου, επί δεκαετίες, οι μαύροι είχαν εμπιστοσύνη στην πολιτική ηγεσία, συμπεριλαμβανομένης και της δημοτικής αρχής. Έχουν σημαντική εκπροσώπηση στην αστυνομία, μάλιστα ο Αρχηγός του Σώματος αυτή τη στιγμή είναι μαύρος. Και μια Αφροαμερικανή Εισαγγελέας, η οποία ανακοίνωσε διώξεις για τον θάνατο του Γκρέυ. Ωστόσο, είδαμε να επαναλαμβάνονται στη Βαλτιμόρη τα ίδια φαινόμενα που είδαμε στο Μιζούρι πέρυσι. Το συμπέρασμα είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι η ρατσιστική αστυνόμευση, αλλά το δυσεπίλυτο πρόβλημα της προστασίας των φτωχών και επιρρεπών στο έγκλημα κοινοτήτων. Όπως αναφέρεται στην έκθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης σχετικά με τα γεγονότα στο Φέργκιουσον, η πιο αναλογική αντιπροσώπευση μπορεί να μείωσε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εξαφάνισε τις πρακτικές αστυνόμευσης που στοχεύουν δυσανάλογα τους Αφροαμερικανούς. Η εστίαση στις διαφορές των τοπικών ηγεσιών των δύο πόλεων παραβλέπει τις κοινές ιστορικές ρίζες της σύγκρουσης που έχουν να κάνουν με τις διακρίσεις.

Μεταξύ του 1980 και του 2010, ο πληθυσμός του Φέργκιουσον μεταβλήθηκε ριζικά: από 80-85% λευκούς, τώρα έχουμε 69% μαύρους. Κάποια στιγμή σύντομα, το Φέργκιουσον όπως η Βαλτιμόρη μπορεί να έχει πιο αναλογική εκπροσώπηση μαύρων, αλλά οι κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις σε αυτή την πόλη δεν θα αλλάξουν αυτόματα. Ο Γκρέϊ έχασε τη ζωή του 28 χρόνια μετά την πρώτη ανάληψη καθηκόντων από μαύρο δήμαρχο, όμως τα στατιστικά κατά τη στιγμή του θανάτου του (24% ποσοστό φτώχειας, 37% ανεργία μεταξύ των μαύρων νέων ανδρών) δείχνουν πόσο πολύπλοκη και ριζωμένη είναι η κατάσταση.

Την περασμένη εβδομάδα, το εξώφυλλο του Time περιείχε την εικόνα μιας φλεγόμενης Βαλτιμόρης, με το έτος 1968 να διαγράφεται και να αντικαθίσταται από το 2015. Όσον αφορά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι εικόνες που αντιπαραβάλουν την εξέγερση που ακολούθησε το θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968 με εκείνες που ακολούθησαν τον θάνατο του Γκρέι πολλαπλασιάζονται. Είναι μεγάλος ο πειρασμός να πούμε ότι όλα παραμένουν ίδια, ωστόσο κάτι έχει αλλάξει: η Βαλτιμόρη είναι πιο μαύρη και φτωχότερη από ό, τι ήταν τότε. Δεν είναι δύσκολο να βρούμε ποιοι έβαλαν φωτιά στα κτίρια την περασμένη εβδομάδα. Το πιο σημαντικό είναι να δούμε γιατί οι πόλεις γίνονται προσάναμμα με την πρώτη ευκαιρία. 

Ο Jelani Cobb είναι συνεργάτης του «The New Yorker». Το άρθρο δημοσιεύεται στο ««The New Yorker», στο τεύχος της 11.5. Εδώ μεταφράζονται αποσπάσματα. Ο τίτλος είναι των «Ενθεμάτων» 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s