Οι κόκκινες γραμμές του Σταύρου Θεοδωράκη

Standard

Του Νώντα Αντωνάκη

Η θέση του Σταύρου Θεοδωράκη είναι δύσκολη. Για όποιους λόγους κι αν κατέληξε στην απόφαση να πολιτευθεί, όσοι και όποιοι και νάταν εκείνοι που τον ενεθάρρυναν στην ιδέα να ιδρύσει πολιτικό κόμμα, μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της 25 Ιανουαρίου είναι υποχρεωμένος να βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί. Το σχοινί είναι οι κόκκινες γραμμές του:

1. Πρέπει να ασκεί συνεχώς κριτική στον Πρωθυπουργό, στο ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση, με την επιδίωξη να συμβάλει στην ανατροπή της — αλλά απ’ την άλλη η κριτική του δεν πρέπει να ξεπερνάει κάποια όρια, διαφορετικά γίνεται εμφανές ποιους εξυπηρετεί, ενώ ταυτόχρονα κλείνει την πόρτα ο ίδιος όλο και πιο ερμητικά στο ενδεχόμενο να γίνει κυβερνητικός εταίρος, αν τα πράγματα με τους ΑΝΕΛ δεν πάνε καλά.

2. Γι’ αυτό και είναι υποχρεωμένος να αναφέρεται με κριτικό πνεύμα στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ ώστε, ως ανανεωτική δύναμη, να διαφοροποιείται απ’ την παλαιά κατάσταση πραγμάτων – η κριτική του όμως δεν πρέπει να ξεπερνάει κάποια όρια, αφού και τώρα τους χρειάζεται και θα τους χρειαστεί στο μέλλον.

3. Τέλος, η κριτική του στους Ανεξάρτητους Έλληνες πρέπει να θυμίζει επιχειρηματολογία αριστερού κόμματος. Στόχος του είναι να διασπάσει την κυβερνητική συμμαχία συμβάλλοντας ταυτόχρονα, στο μέτρο του δυνατού, και στη διάσπαση του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ (Αριστερή Πλατφόρμα κτλ.) — απ’ την άλλη, η κριτική αυτή έχει τα όριά της, δεδομένου ότι από ένα σημείο και μετά αρχίζει να θίγει την ίδια τη Δεξιά και την Εκκλησία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s