Mε αφορμή τη Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας (17 Μαΐου).

Standard

WEB ONLY – ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΩΝ  ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ

του Σπύρου Πετρίτη

«Όσοι δεν κινούνται, δεν αντιλαμβάνονται τις αλυσίδες τους»,

Ρόζα Λούξεμπουργκ (5.3.1871 – 15.1.1919).

 

0-pΗ διεθνής ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας , γνωστή με το ακρωνύμιο IDAHOT, καθιερώθηκε το 2004, με στόχο την ευαισθητοποίηση κατά των διακρίσεων, της καταπίεσης και της βίας που βιώνουν σε παγκόσμιο επίπεδο τα άτομα που ανήκουν στην LGBTI+ κοινότητα. Περισσότερα για το ιστορικό της επετείου αυτής, που φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ακόμη αφορμή για δημόσιο εορτασμό της διαφορετικότητας, πέρα από διαμαρτυρία για το υφιστάμενο καθεστώς του σεξισμού και γενικότερα του κοινωνικού ρατσισμού, που δεν έχει, δυστυχώς, εξαλειφθεί από την ελληνική κοινωνία, παρ΄όλες τις μέχρι στιγμής προσπάθειες, μπορείτε να δείτε εδώ: http://dayagainsthomophobia.org

Στο πλαίσιο αυτό, οργανώσεις της LGBTI+ κοινότητας, όπως η οργάνωση νέων Αθήνας Colour Youth, ή και η Ελληνική Επιτροπή του μη κυβερνητικού ακτιβιστικού οργανισμού της Διεθνούς Αμνηστίας, που συνεργάζεται με τον ΟΗΕ με κύριο στόχο την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως αυτά είναι διεθνώς αναγνωρισμένα, έχουν διοργανώσει πλήθος ευφάνταστων εκδηλώσεων, ως απάντηση σε αυτή την πολυδιάστατη πρόκληση της Ομοφοβίας, της Τρανσφοβίας, αλλά και της αμφιφοβίας, που συνιστούν στην πιο ακραία έκφρασή τους μέρος της θανατοπολιτικής και της “ευγονικής” της Χρυσής Αυγής και των ομοϊδεατών της. Συγκεκριμένα, την Κυριακή 17/5 από τις 10:00 έως τις 15:00 στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, η Colour Youth διοργανώνει Στρογγυλή Τράπεζα με θέμα: «Νεολαία, ομοφοβική/τρανσφοβική βία και διακρίσεις: ο ρόλος της Πολιτείας». Στην εκδήλωση, έχουν κληθεί μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, εκπρόσωποι Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, Ανεξάρτητων Αρχών και της Ελληνικής Αστυνομίας, με την ελπίδα να οδηγηθούμε σε βήματα στην κατεύθυνση της εξάλειψης αυτών των φαινομένων. Συνέχεια ανάγνωσης

Έμποροι των συνόρων και η πολιτική της «παθητικής στρατιωτικοποίησης»

Standard

συνέντευξη του Αποστολη Φωτιαδη για το βιβλίο του «Έμποροι των συνόρων. Η νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική επιτήρησης» (εκδ. Ποταμός) 

Mια νέα ευρωπαϊκή «αρχιτεκτονική επιτήρησης». Πότε αρχίζει να διαμορφώνεται;

Μιλάμε για ένα μόρφωμα το οποίο αρχίζει να σχηματίζεται όταν φτάνει στην Ευρώπη η επιρροή της αντίδρασης στην 11/9. Οι νεοσυντηρητικοί απορρυθμίζουν το κομμάτι της ασφάλειας, το ιδιωτικοποιούν σε μεγάλο βαθμό και συγκροτούν μια νέα σχέση μεταξύ στρατιωτικής βιομηχανίας και κράτους, η οποία στη συνέχεια μεταφέρεται στις βαλίτσες διάφορων ακαδημαϊκών, επαγγελματιών της επικοινωνίας κ.α. προς την Ευρώπη. Όλο αυτό ακολουθεί την εξέλιξη της τεχνολογίας: είναι η περίοδος που υπάρχει μεγάλη εξέλιξη στην παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών, βιομετρικών κ.ο.κ.

3-fotiadisΑυτή η εξέλιξη υιοθετείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, γύρω στο 2006-2007. Δημιουργούνται προγράμματα έρευνας, σε αυτή την κατεύθυνση, η Επιτροπή τα χρηματοδοτεί σε μεγάλο βαθμό η ίδια, ενώ οι εταιρείες εναρμονίζουν εντελώς την έρευνά τους με τις ανάγκες που τους μεταφέρει η Επιτροπή. Στο HORIZON 2020, τον τελευταίο προϋπολογισμό της Επιτροπής, προβλέπεται 1 δισ. ευρώ για έρευνα στον τομέα της ασφάλειας και άλλο 1,6 δισ. από το Internal Security Fund για προγράμματα που αφορούν την ενσωμάτωση της έρευνας και των προϊόντων που προκύπτουν αυτήν στους μηχανισμούς ασφαλείας των ευρωπαϊκών κρατών.

Βεβαίως, υπάρχουν και άλλα ποσά που δαπανά η Επιτροπή για να φτιάξει υπερσυστήματα επιτήρησης έλεγχου και ασφαλείας, τα οποία ενσωματώνουν αυτή την πραγματικότητα και την εφαρμόζουν στο πεδίο. Για παράδειγμα, το Eurosur, ένα σύστημα υπερεπιτήρησης των εξωτερικών συνόρων, ή το Smart Borders Package (με δυο σκέλη: το σύστημα παρακολούθησης εισόδου-εξόδου όλων όσων φτάνουν στα σύνορα της Ευρώπης, και ένα σύστημα προέγκρισης ταξιδιωτών, με databases που συγκεντρώνουν βιομετρικά δεδομένα). Υπάρχουν και άλλα, όπως το PNR (Passenger Name Record), το οποίο ζητά η Επιτροπή από τις αεροπορικές να δημιουργήσουν ώστε να ελέγχει ποιοι ταξιδεύουν αεροπορικά, το VIS (Visa information system) που εναρμονίζει όλη την πληροφορία που παράγεται από τις αιτήσεις θεωρήσεων από τα προξενεία όλων των κρατών-μελών στο εξωτερικό κ.ο.κ. Αυτά, μαζί με άλλα, αποτελούν στοιχεία της αρχιτεκτονικής και βάση είναι η απόφαση να δημιουργηθεί ένα τεράστιο σύστημα έλεγχου, το οποίο θα ελέγχει οτιδήποτε κινείται προς ή από την Ε.Ε.
Συνέχεια ανάγνωσης

«Όχι Μπαλτά στην Παιδεία»

Standard

Οι φωνασκίες μιας ένοχης αντιπολίτευσης

του Κώστα Γαβρόγλου

2-gavroglouyΉταν όλοι τους εκεί. Όλοι οι υπεύθυνοι για το σημερινό χάλι των πανεπιστημίων, όλοι όσοι το οδήγησαν στη χειρότερη κατάστασή του από την μεταπολίτευση και μετά. Και τώρα ζητούν τα ρέστα. Ανάμεσά τους και οι τελευταίοι τρεις υπουργοί παιδείας, για να βροντοφωνάξουν και αυτοί το –τουλάχιστον– προσβλητικό και βαθιά εριστικό «Όχι Μπαλτά στην παιδεία». Η συγκρότηση του μετώπου, όπως εκφράστηκε στο Μαρούσι, θυμίζει έντονα τη θρυλούμενη ουδέτερη τεχνοκρατία της κυβέρνησης Παπαδήμου· και είναι η πρώτη φορά μετά τις εκλογές που γίνεται κάτι τέτοιο. Στην πολυδιαφημισμένη και πολλά υποσχόμενη για το μνημονιακό μπλοκ εσωτερικού συγκέντρωση, ξανακούστηκαν τα χιλιοειπωμένα, όλα όσα πια θεωρούνται θέσφατα, χωρίς καμία επιχειρηματολογία. Ας σχολιάσουμε τρία από τα θέματα, που αποτέλεσαν και τον πυρήνα των πύρινων λόγων των ομιλητών. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο πολιτικός πόλεμος κατά της Ελλάδας

Standard

του Μενέλαου Γκίβαλου

                                                                      Η δημοκρατία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέσον,                                                                          ένα «ωφελιμιστικό στρατήγημα» που συντελεί στη                                                                        διασφάλιση του ύψιστου πολιτικού στόχου: της                                                                             (οικονομικής) ελευθερίας                                                                                                                 (F.A. Hayek, «The Road to Selfdom», 1976)

.

Έναν απηνή οικονομικό και –κατεξοχήν– πολιτικό πόλεμο δέχονται η χώρα και η ελληνική κυβέρνηση, από την επόμενη ημέρα της 25ης Ιανουαρίου. Ο στόχος προφανής: Το απείθαρχο «αντι-παράδειγμα» πρέπει να συντριβεί, πριν επεκταθεί και «μολύνει» κι άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες, πριν αμφισβητηθεί η γερμανική κυριαρχία και η νεοφιλελεύθερη λιτότητα που την αναπαράγει και την ενισχύει.

Angel Planells – To τέλειο έγκλημα

Όμως η έκφραση «πολιτικός πόλεμος» είναι «απαγορευμένη» και θα πρέπει να «ουδετεροποιηθεί», να προσλάβει τεχνοκρατική νοηματοδότηση. Γι’ αυτό και ο «πολιτικός πόλεμος» μετουσιώνεται σε «διαπραγμάτευση», οι αντίπαλοι σε «εταίρους», οι συνασπισμοί συμφερόντων αποκαλούνται «θεσμοί», τα πεδία αντιπαράθεσης μετασχηματίζονται σε «συλλογικά όργανα της Ε.Ε. και της ευρωζώνης», ώστε να συσκοτιστεί η μετατροπή τους σε εργαλεία άσκησης της ολιγαρχικής εξουσίας της γερμανικής ελίτ… Συνέχεια ανάγνωσης