Στα Ενθέματα την Κυριακή 7 Ιουνίου

Standard

Κείμενα των: Αλέξανδρου Ανδρέου, Γιωργου Μ. Χατζηστεργιου, Μιχαλη Παναγιωτακη, Μποαβεντούρα ντε Σάντος, Νίκου Σαραντάκου, Τασούλας Βερβενιώτη, Δημήτρη Σακελλαρίου, Σάσκια Σάσεν, Euclides André Mance 

Τρία κείμενα για τη διαπραγμάτευση 

ΕΕ/Δ.Ν.Τ: εγκλωβισμένοι σε ένα αυτοκαταστροφικό παιχνίδι, του Αλέξανδρου Ανδρέου.

Carlo Carra - Οι ρομαντικοί

Carlo Carra – Οι ρομαντικοί

«Ο λόγος που όλα αυτά αφορούν τους προοδευτικούς πολίτες παγκοσμίως, και όχι μόνο στην Ελλάδα, είναι διττός. Πρώτον, φέρνει στην επιφάνεια και δείχνει ολοφάνερα την αυξανόμενη αντίθεση μεταξύ της ευημερίας των αγορών και της ευημερίας του πληθυσμού. Δεύτερον, σηματοδοτεί μια σαφή πράξη οικονομικού εκβιασμού από ένα παγκόσμιο de facto κατεστημένο –ας το ονομάσουμε «Ομάδα του Νταβός»–, που δυσαρεστείται όταν σε μια δημοκρατία οι άνθρωποι επιλέγουν μια εναλλακτική λύση σε σχέση με τον νεοφιλελευθερισμό. Ο τρόπος ο οποίος θα επιλυθούν αυτές οι εντάσεις θα καθορίσει και το κατά πόσον οι εθνικές εκλογές παραμένουν, με οποιονδήποτε τρόπο, σημαντικές: αν δημοκρατική αλλαγή είναι δυνατή ή η βίαιη επανάσταση αποτελεί στην πραγματικότητα η μόνη αποτελεσματική λύση».

Για μια πολεμική οικονομία σε καιρό ειρήνης, του Γιώργου Μ. Χατζηστεργίου. «Η ακύρωση των ψευδαισθήσεων «περί καλής Ευρώπης που θα πειστεί από τα επιχειρήματά μας» έχει κι αυτή τη βαρύτητά της για την πολιτική μας ωρίμανση. Προκύπτει πλέον καθαρά ότι το Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο πρωτοστατεί σε μια άγρια, πολιτική, παραγωγική και κοινωνική μεταμόρφωση του πλανήτη, ανάλογη σε ένταση και συνέπειες με τη διαδικασία του τελευταίου τέταρτου του 19ου αιώνα όταν, μέσα από φρικτές καταστροφές, εγκαθιδρύθηκε ένα πρωτόφαντο καθεστώς παγκόσμιας ανισότητας, το οποίο δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη γέννηση του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου. Τα παραπάνω δεν υποτιμούν ούτε ακυρώνουν τις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς. Σε κάθε περίπτωση, η μάχη έπρεπε να δοθεί· ήταν απαίτηση της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δόθηκε με επινοητικότητα, διερευνώντας όλες τις διαθέσιμες πιθανότητες, και με προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε συνθήκες του πεδίου».

10 παρατηρήσεις για την τρέχουσα επικαιρότητα, του Μιχάλη Παναγιωτάκη. «Σχετικά με την πρόταση των θεσμών: Μια πρόταση συμφωνίας από την ελληνική πλευρά, πραγματικά συμμετρική ως προς τις προβλέψεις της με εκείνη των θεσμών, θα περιλάμβανε: κρατικοποίηση της ελληνικής βιομηχανίας στο σύνολό της, συμβουλιακή διαχείριση των μονάδων παραγωγής, εγγυημένη δουλειά από το κράτος για όλους, καθιέρωση ανώτατου επιτρεπόμενου εισοδήματος και τζάμπα ποτά για όλους τους κατοίκους της χώρας κάθε Σάββατο, κερασμένα με φρεσκοκομμένα για την περίσταση ευρώ από την ΕΚΤ. Επίσης, 95% κούρεμα χρέους, και το υπόλοιπο πληρωτέο σε τενεκέδες με λάδι. Τότε μόνο θα υπήρχε ισορροπία ως προς την ακρότητα των προτάσεων που θα επέτρεπε μια λύση να βρεθεί κάπου στη μέση».

Συνέχεια ανάγνωσης