10 παρατηρήσεις για την τρέχουσα επικαιρότητα

Standard

του Μιχάλη Παναγιωτάκη

 

  1. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΙΑΣ ΓΙΑΚΟΥΜΠΙΝΗ

    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΛΕΞΙΑΣ ΓΙΑΚΟΥΜΠΙΝΗ

    Οι U2 είναι μαγαζί. Η εικόνα με το Unfuck Greece είναι τμήμα από αυτό τον μόνιμο αποπλαισιωμένο βομβαρδισμό εικόνας, μέσα στον οποίο μαρκετάρονται. Εν μέρει καλό (γιατί δείχνει πως η κρισιμότητα της κατάστασης στην χώρα έχει φτάσει και στις παρυφές της ποπ κουλτούρας) αλλά ως επί το πλείστον ουδέτερο: είμαστε πίξελ σε μιντιακό κάδρο.

  2. Το άρθρο του Τσίπρα στη Le Monde έξω το διάβασαν σαν defiant statement, εδώ, εξ αριστερών κυρίως, διάφοροι το παρουσίασαν ως κείμενο συνθηκολόγησης. Κάποια ερμηνεία από τις δύο είναι τελείως λάθος. (Alexis Tsipras, «Non à une zone euro à deux vitesses», Le Monde, 31.5.2015).
  3. Αν εκ των προτέρων θεωρείς σαν αξίωμα πως δεν μπορεί να υπάρξει αξιοπρεπής λύση εντός Ευρώ, τότε κάθε λύση εντός Ευρώ την θεωρείς εκ των προτέρων συνθηκολόγηση. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της. Και άρα πως δεν είναι αξιοπρεπής λύση. Κυκλικός συλλογισμός λέγεται αυτό.

Το ζητούμενο (σύμφωνα με την πλειονότητα μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ), το οποίο θα πρέπει να κριθεί τίμια με αυτούς τους όρους, ήταν εξαρχής να υπάρξει μια λύση, για πολύ συγκεκριμένους λόγους εντός της ευρωζώνης, που θα αμφισβητούσε τη λιτότητα: η λογική ήταν πως δεν υπάρχει δυνατότητα αυτόνομης οικονομικής πολιτικής στην περιφέρεια της Ευρώπης και πως η Ευρώπη αλλάζει όλη μαζί, και κάθε απόπειρα φυγής από αυτήν είναι αδύνατη ή αναποτελεσματική. Δεν παίρνω θέση εδώ για το αν αυτό είναι έτσι ή όχι, αυτό είναι ένα ερώτημα που εντέλει μόνο εμπειρικά μπορεί να απαντηθεί. Απλώς επισημαίνω πως περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής στρατηγικής, αν το δούμε, σε βάθος μερικών χρόνων, όχι άμεσα. Ακόμα και ένα μικρό ρήγμα στη λιτότητα στη ευρωζώνη π.χ. κατά την περιγραφή αυτή, είναι εν δυνάμει ανατρεπτικό, μια και αμφισβητεί έμπρακτα το αφήγημα της TINA πανευρωπαϊκά (αλλά και ευρύτερα).

  1. Καθόλου προφανές δεν μου είναι πως η έξοδος από το ευρώ δεν θα αυξήσει τις εξαρτήσεις αντί να τις μειώσει (μικρή χώρα, με τεράστια εξάρτηση από το εμπόριο με την Ε.Ε., και με το ευρώ να κυκλοφορεί ως το νόμισμα αποθησαύρισης όπως το μάρκο στην Τουρκία ή το ευρώ στις πρώην γιουγκοσλαβικές χώρες), ιδίως όταν δεν έχει υποπέσει κανένας στην αντίληψή μου που παρουσιάζει ένα σχέδιο μετάβασης σε εθνικό νόμισμα (έστω και αδρό αλλά μελετημένο), το οποίο να μη βασίζεται σε βολονταριστικές κοελιές και αβέβαιους συλλογισμούς κατ’ αναλογίαν, αλλά στην πραγματική ανάλυση της παρούσας κατάστασης. Δεν αποκλείω τίποτα, πλέουμε  σε αχαρτογράφητα νερά, όπως και να κάτσει η κατάσταση, οπότε η ανάγκη μπορεί να αποδειχθεί ο καλύτερος οργανωτής.
  2. H Goldman Sachs δεν προβλέπει ουδεμία υποχώρηση από τους εταίρους – αντίθετα, προβλέπει σκλήρυνση– και περιγράφει τα μελλούμενα δυσοίωνα. Τέτοιου είδους αναλύσεις από μια τέτοια πηγή έχουν πάντως επιτελεστικό και όχι περιγραφικό ρόλο συνήθως. Οι εξελίξεις που περιγράφει είναι σαν αναίμακτη επέμβαση τύπου «making the economy scream» σε μεταμοντέρνα διασκευή της Χιλής του Αγιέντε Tyler Durden, «Greek Default, Deposit Blocks, New Government “Μay Be Necessary” To End Impasse, Goldman Says», zerohedge.com, 6.1.2015).
  3. Η πληροφόρηση του Reuters και άλλων έγκυρων ΜΜΕ του εξωτερικού για τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιπέδου «ούτε καν ΣΚΑΪ».
  4. Η «παραίτηση» της Έλενας Παναρίτη είναι μια καλή αρχή στην προσπάθεια να υπενθυμίσουμε οι Συριζαίοι την αξία του σεβασμού των αρχών της συλλογικότητάς μας. Δεν είναι η μόνη τέτοια περίπτωση, υπάρχουν και πιο άστοχες επιλογές με βαρύτερο συμβολικό και ουσιαστικό χαρακτήρα. Θα κριθούν συντόμως, ελπίζω.
  5. Ο Hans-Werner Sinn κάνει μερικές εξαιρετικά εύστοχες παρατηρήσεις για το πώς τα τραπεζικά τείνουν να λειτουργήσουν σαν μοχλός ενίσχυσης της θέσης της Ελλάδας, και το αποδίδει σε σχέδιο Βαρουφάκη μάλλον παρά σαν μη-προβλέψιμη παράπλευρη εξέλιξη. Μακάρι ο Γιάνης να το έχει μετρήσει τόσο καλά το παιχνίδι – θα μου έκανε εντύπωση πάντως. Γενικα ο Sinn θεωρεί πως ο Βαρουφάκης ετοιμάζει στο παρασκήνιο το Plan B ενόσω συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις, κάτι που με βάση την εικόνα που έχω για την προνοητικότητα και την ετοιμότητα της Ελληνικής κυβέρνησης να οργανώσει κάτι έξω από την πεπατημένη θα με εξέπληττε… Αυτά που λέει όμως έχουν βάση, είτε συμβαίνουν βάση σχεδίου είτε όχι (Hans-Werner Sinn, «Varoufakis’s Great Game», project-syndicate.org, 29.5.2015).
  6. Το ακραίο κέντρο επανανακαλύπτει την μία μετά την άλλη όλη την ατζέντα της μετεμφυλιοπολεμικής Δεξιάς και στήνει γέφυρες προς αυτήν — τελευταία βλέπω με τη συζήτηση επαναφοράς της καθαρεύουσας (Τάκης Θεοδωρόπουλος, «Κι αν επιστρέφαμε στην καθαρεύουσα;», Η Καθημερινή, 30.5.2015).
  7. Πουθενά δεν υπάρχει η προοπτική της σοσιαλδημοκρατίας στο τραπέζι στον δυτικό κόσμο. Μόνο στη Λατινική Αμερική επανεγκαθιδρύθηκε κάτι σαν σοσιαλδημοκρατία τα τελευταία χρόνια, με πολύ πιο αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά όμως. Αφενός γιατί δεν μπορεί να επανέλθει με τους όρους του 60 και αφετέρου γιατί έτσι όπως είναι οργανωμένη η παγκόσμια οικονομία και απλά σοσιαλδημοκρατικά μέτρα δημιουργούν ρήγματα στην νεοφιλελεύθερη ηγεμονία και το πλαίσιο που έχει εγκαθιδρυθεί. Η περιγραφή του Βαλερστάιν είναι νομίζω χρήσιμη εδώ, σε σχέση με το παγκόσμιο σύστημα και την εν εξελίξει διακλάδωση του σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προοπτικές, μια και το υπάρχον μοντέλο του καπιταλισμού είναι εδώ και καιρό ασταθές.

YΓ.  Σχετικά με την πρόταση των θεσμών: Μια πρόταση συμφωνίας από την ελληνική πλευρά, πραγματικά συμμετρική ως προς τις προβλέψεις της με εκείνη των θεσμών, θα περιλάμβανε: κρατικοποίηση της ελληνικής βιομηχανίας στο σύνολό της, συμβουλιακή διαχείριση των μονάδων παραγωγής, εγγυημένη δουλειά από το κράτος για όλους, καθιέρωση ανώτατου επιτρεπόμενου εισοδήματος και τζάμπα ποτά για όλους τους κατοίκους της χώρας κάθε Σάββατο, κερασμένα με φρεσκοκομμένα για την περίσταση ευρώ από την ΕΚΤ. Επίσης, 95% κούρεμα χρέους, και το υπόλοιπο πληρωτέο σε τενεκέδες με λάδι. Τότε μόνο θα υπήρχε ισορροπία ως προς την ακρότητα των προτάσεων που θα επέτρεπε μια λύση να βρεθεί κάπου στη μέση.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “10 παρατηρήσεις για την τρέχουσα επικαιρότητα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s