Ο «Ιός»: ένα εργαστήρι αριστερής δημοσιογραφίας

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Το πρώτο φύλλο του "Ιού" εντός της "Ελευθεροτυπίας", 27.5.1990

Το πρώτο φύλλο του «Ιού» εντός της «Ελευθεροτυπίας», 27.5.1990

Ο «Ιός» ολοκλήρωσε, το προηγούμενο Σάββατο, έπειτα από είκοσι πέντε χρόνια, τη διαδρομή του σαν ομάδα και στήλη. Οι «φορείς» του θα συνεχίσουν να γράφουν ατομικά στην Εφημερίδα των Συντακτών. Σ’ αυτό το σημείωμα δεν χρειάζεται να τονίσω ότι η στήλη υπήρξε ενσάρκωση της ανεξάρτητης ερευνητικής δημοσιογραφίας, να εξάρω τη συμβολή της, να πω ότι σε πολλές και δύσκολες μάχες (από το Μακεδονικό του 1990-91 μέχρι τους Ολυμπιακούς του 2004 ή την πρόσφατη επέλαση της Χρυσής Αυγής) υπήρξε προκεχωρημένο φυλάκιο κριτικής και μάχης των αριστερών ιδεών. Όλα αυτά τα ξέρετε καλά, ίσως πολλοί καλύτερα από εμένα.

Θέλω να σταθώ σε ένα μόνο σημείο. Ο «Ιός» (όπως όλα τα σημαντικά έντυπα, άλλωστε — και ας ήταν μόνο μία «στήλη») αποτελούσε εργαστήρι και σημείο αναφοράς. Εργαστήρι έρευνας, γνώσης και αντιπληροφόρησης με μεγάλες επιτυχίες (ας θυμηθούμε, λ.χ., πώς οι συντάκτες του το μακρινό 1998 εντόπισαν τον Περίανδρο, τότε υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής, ως υπαίτιο της δολοφονικής επίθεσης στον Δ. Κουσουρή), αλλά και εργαστήρι πολιτικό-μορφωτικό, που διαπαιδαγώγησε γενιές αναγνωστών στην κριτική σκέψη, στα αντιδημοφιλή και δύσκολα θέματα, στην κριτική των στερεοτύπων, ακόμα και των ενδοαριστερών. Αυτός είναι, για μένα, και ο μεγαλύτερος έπαινος για ένα έντυπο, μια στήλη, έναν δημοσιογράφο.

Το τελευταίο φύλλο του "Ιού", εντός της "Εφημερίδας των Συντακτών", 9.8.2015

Το τελευταίο φύλλο του «Ιού», εντός της «Εφημερίδας των Συντακτών», 9.8.2015

Χάρη σε αυτό το ιδιόμορφο μείγμα (εγκυρότητα, μαχητικότητα, ανεξαρτησία, κριτική) ο «Ιός», άσκησε επίδραση, έγινε σημείο αναφοράς για έναν ολόκληρο χώρο. Και το πέτυχε όχι «στρογγυλεύοντας» τις απόψεις του ούτε με χολερικές επιθέσεις, αλλά αναδεικνύοντάς τις με τεκμηρίωση, ευφυΐα, γνώση και ήθος. Και νομίζω αυτό είναι ένα πολύτιμο συμπέρασμα για όλους όσους γράφουμε.

Κλείνοντας, ας μνημονεύσω τους συντελεστές του «Ιού», σε όλη τη διαδρομή: Τάσος Κωστόπουλος, Δημήτρης Τρίμης, Αγγέλικα Ψαρρά, Άντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς. Και να πω, βέβαια, πόσο θα μου λείψει (και ξέρω και πολλούς άλλους που λένε το ίδιο) κάθε βδομάδα — ήταν μια από τις σαββατιάτικες απολαύσεις μας!

ΥΓ. Αισθάνομαι την ανάγκη να αναφερθώ στην πρόσφατη επίθεση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, με βάναυσες κατηγορίες, εναντίον του Δημήτρη Ψαρρά, στην συνέντευξη Τύπου που έδωσε στην ΕΣΗΕΑ (τον φωτογράφισε και τον ανέφερε ονομαστικά, μιλώντας για αυτούς που τη στοχοποίησαν, κάνοντας εντεταλμένη δουλειά). Όχι τόσο για να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στον Δ. Ψαρρά (δεν έχει ανάγκη, άλλωστε) αλλά για να πω πόσο ανησυχητική, θλιβερή και επικίνδυνη βρίσκω μια τέτοια επίθεση, με αυτούς τους όρους, ενάντια σε έναν δημοσιογράφο με τέτοιο ήθος και αξία. Κι αυτό δεν έχει σχέση μόνο με τον Δ. Ψαρρά, αλλά με τους όρους της αντιπαράθεσης, του δημόσιου διαλόγου και της κριτικής.

YΓ2: Δύο πολύτιμα αρχεία. Από την αρχή μέχρι και το 1990, από το 1990 είναι προσβάσιμα στον ιστότοπο iospress.gr, ενώ από την έκδοση της Εφημερίδας των Συντακτών στο efsyn.gr

 

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s