Ο τουρκικός ελιγμός της Μέρκελ

Standard

Χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες

 του Μπίνοϋ Κάμπμαρκ

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Το μέτωπο στην κίνηση των προσφύγων εντός της Ευρώπης μετατοπίζεται. Η κατάσταση ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις, παραμένει η ίδια: η ουγγρικού τύπου αντιμετώπιση, που συνεπάγεται κλείσιμο των συνόρων, μια σύντομη χαλάρωση και ξανά μεγαλύτερο κλείσιμο. Το κλείσιμο των συνόρων με την Κροατία σήμανε  μια αναπόφευκτη κίνηση προς τη Σλοβενία, η κυβέρνηση της οποίας έχει ανακοινώσει περιορισμούς  στη διέλευση: 2.500 άτομα την ημέρα.

Γκράφιτι με τον Αϋλάν, στη Σοροκάμπα της Βραζιλίας, 5 Σεπτεμβρίου 2015. Φωτογραφία: Nelson Almeida/AFP

Γκράφιτι με τον Αϋλάν, στη Σοροκάμπα της Βραζιλίας, 5 Σεπτεμβρίου 2015. Φωτογραφία: Nelson Almeida/AFP

Τώρα, περνάμε στο επόμενο στάδιο του προσφυγικού προβλήματος: τη χρήση των προσφύγων ως διαπραγματευτικού όπλου στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Ενώ η Γερμανία δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι επιδίωκε να βρει τρόπους μείωσης των τεράστιων αριθμών, ακόμη και όταν άλλα κράτη δεν τηρούσαν τις δεσμεύσεις τους, ήταν αναπόφευκτο ότι η λογική «να τους κρατήσουμε μακριά» θα ερχόταν, αργά ή γρήγορα. Η απουσία ενιαίας πολιτικής για το προσφυγικό στην Ευρώπη κάνει κάθε χώρα να κοιτάζει τα στενά συμφέροντα της.

Ακόμη και οι γερμανικές αρχές σκλήρυναν την στάση τους, αν και αυτή δεν είναι η στάση που ευνοεί η κυβέρνηση Μέρκελ. Ο επικεφαλής της Ένωσης Αστυνομικών, Rainer Wendt, εξέφρασε στην κυριακάτικη Welt την άποψη ότι η Γερμανία θα πρέπει να φτιάξει έναν φράχτη κατά μήκος των συνόρων της με την Αυστρία. «Αν κλείσουμε τα σύνορα με αυτόν τον τρόπο, η Αυστρία επίσης θα κλείσει τα σύνορά της με τη Σλοβενία —  και αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε». Ομοψυχία κρατών, με άλλα λόγια, εις βάρος της απόγνωσης των προσφύγων. Συνέχεια ανάγνωσης

Στα «Ενθέματα» αύριο Kυριακή 25 Οκτωβρίου

Standard

Στα περίπτερα εντός της «Αυγής», στο μπλογκ τους (enthemata.wordpress.com), στο facebook (Enthemata Avgis) και στο twitter: @enthemata

Κείμενα των: Mπίτνοϋ Κάμπμαρκ, Ζιλμπέρ Ασκάρ, Έλενας Πατρικίου, Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου

Ο τουρκικός ελιγμός της Μέρκελ. Χρησιμοποιώντας τους πρόσφυγες. Ανάλυση του Mπίτνοϋ Κάμπμαρκ: «Η προσέγγιση της καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ αντιστέκεται στην προοπτική  του κλεσίματος των συνόρων – μέχρι στιγμής. Αντ’ αυτού, για να αντιμετωπίσει της ανησυχία στους κόλπους της κυβέρνησης, δοκιμάζει μια άλλη προσέγγιση: να κρατήσει το πρόβλημα μακριά, δωροδοκώντας την Τουρκία. Αυτή, φαίνεται να είναι η ώρα της Άγκυρας: καθίσταται βασικός παράγοντας για την αντιμετώπιση των απειλών που δέχεται το ευρωπαϊκό σύστημα ασφαλείας,  συμμετέχει πρόθυμα στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ανακατεύεται στη συριακή σύγκρουση, με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ.

Η εικόνα παραμένει όπως και στην αρχή. Δεν γίνεται λόγος για δικαιώματα, αλλά για παραβάσεις· δεν γίνεται λόγος για την υποχρέωση να βοηθήσουμε στο πλαίσιο του δικαίου των διεθνών συμφώνων, αλλά για την υποχρέωση να προστατευτούν τα κράτη και να μην κατακλυσθούν από πρόσφυγες. Και, τέλος, η δωροδοκία των φτωχότερων κρατών από τα πιο πλούσια έχει γίνει η τυποποιημένη αντιμετώπιση του ζητήματος που υποβιβάζει τα προβλήματα των προσφύγων σε θέματα οικονομικής διαχείρισης και καταμέτρησης αριθμών» (μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης).

Συρία: η ρωσική επέμβαση και οι στόχοι της. Ο ρόλος των ΗΠΑ, ο Άσαντ, η αντιπολίτευση, το ΙSIS.

Έργο του Όσκαρ Κοκόσκα

Έργο του Όσκαρ Κοκόσκα

Μια εκτενής και σημαντική συνέντευξη του Ζυλμπέρ Ασκάρ. Ο λιβανέζος Ζυλμπέρ Ασκάρ, ένας από τους σημαντικότερους ειδικούς σε ζητήματα Μέσης Ανατολής και αραβικού κόσμου, μιλάει στον ρώσο ιστορικό Ίλια Μπουντράιτκις, για την ανεξάρτητη πλατφόρμα ενημέρωσης lefteast.

 Εξηγεί ότι αν και η ρωσική επέμβαση εμφανίζεται ότι γίνεται για την  αντιμετώπιση του ISIS, o στόχος της είναι η στήριξη του καθεστώτος Άσαντ που παραπαίει – ένας στόχος με τον οποίο δεν είναι αντίθετες σε τελική ανάλυση οι ΗΠΑ (που θα επιθυμούσαν τη διατήρηση του «ασαντισμού» χωρίς τον Άσαντ). Μιλάει για τον ρόλο της Γαλλίας, της Γερμανίας και του Ιράν, μας χαρτογραφεί το σύνθετο τοπίο της συριακής αντιπολίτευσης (αναφερόμενος ιδιαίτερα στις ισλαμιστικές αλλά μη-ISIS oμάδες και οργανώσεις), αναλύει τις ευθύνες του καθεστώτος Άσαντ για την ενίσχυση του τζιχαντισμού στη Συρία και καταλήγει ότι η πτώση Άσαντ (σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί στη Δύση) είναι απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε ανάκαμψη ή ειρήνευση της περιοχής:

«Ο βασικός και πρωταρχικός στόχος της στρατιωτικής επέμβασης της Ρωσίας στη Συρία ήταν η στήριξη του καθεστώτος σε μια εποχή που έχει υποστεί πολύ βαριές απώλειες, μετά και την απώλεια εδαφών το καλοκαίρι. Υπάρχει ένας δεύτερος στόχος, που υπερβαίνει κατά πολύ τη Συρία, και εκφράζεται από το γεγονός ότι η Ρωσία έστειλε στη Συρία μέρος των αεροπορικών της δυνάμεων και εξαπέλυσε τους Κρουζ πύραυλους της από την Κασπία. Μοιάζει με την “Ώρα του Κόλπου” για τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. […]

Το καθεστώς του Άσαντ είναι τώρα αρκετά χειρότερο από ό,τι πριν από την εξέγερση. Δεν είναι πλέον μόνο ένα δικτατορικό κράτος αλλά μια χώρα στην οποία ανεξέλεγκτοι δολοφόνοι γκάνγκστερ, οι σαμπίχα όπως λέγονται στα αραβικά, κάνουν κουμάντο. Τρομοκρατούν τον πληθυσμό και αυτός είναι ο λόγος που μεγάλο μέρος του πρόσφατου κύματος προσφύγων οι οποίοι καταφεύγουν στην Ευρώπη, προέρχεται από περιοχές που ελέγχονται από το καθεστώς. (μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης).

Νήσος τεχνών και φιλοσοφίας. Η Έλενα Πατρικίου θυμάται την «Αληλογραφεία με τον Κόστα» του Μποστ και τις ρήσεις του («Είναι σπάγκοι οι Ελβετοί») και σχολιάζει την πρόταση Μάρδα για τη δημιουργία ενός νησιού των τεχνών και της φιλοσοφίας: «Ο εν λόγω τόπος, πρόκειται, στα νεφελοκοκκυγικά όνειρα του κ. υφυπουργού, να είναι έρημός τις νήσος, επί της οποίας θα χτιστούν χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα αναπτυξιακής φούσκας: πολυτελή συνεδριακά κέντρα, έτι πολυτελέστερες κατοικίες (μία ανά χώρα-μέλος του ΟΗΕ), υποδειγματικοί αμπελώνες και «πορσελάνινα» ελαιοτριβεία (κατά το αξεπέραστο παράδειγμα του τυροκομείου της Μαρίας Αντουανέτας στο Μικρό Τριανόν), παραδοσιακές ταβέρνες, ψευδοαγορές (σαν τα καταστήματα των all inclusive ξενοδοχείων) και, το απόλυτον sine qua non της νεοελληνικής κακογουστιάς, ένα «ανοικτό “αρχαιοελληνικό” θέατρο». Όλα κατασκευασμένα  με την τελευταία λέξη της μόδας: «βιοκλιματικά, οικολογικά και αειφορικά».

Οι πηγές χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής. Καθώς η δίκη της Χρυσής Αυγής συνεχίζεται, oι πηγές χρηματοδότησης της ΧΑ παραμένουν ένα από τα μεγάλα κεφάλαια, που πρέπει να φωτιστούν, καθώς, εκτός όλων των άλλων,  συνδέεται άμεσα και πολλαπλά με την εγκληματική της δράσης. Δημοσιεύουμε σήμερα σχετικά αποσπάσματα με σχετικές πληροφορίες από το υπόμνημα Πολιτικής Αγωγής. Από το υπόμνημα φαίνεται ότι εκτός από την κρατική χρηματοδότηση (μέχρι τη διακοπή της) βασικές πηγές χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής ήταν – και αυτά αποτελούν, πιθανότατα, μόνο την κορυφή του παγόβουνου: α) η πώληση ρούχων και υλικών συνδεδομένων με τη στράτευση στη ΧΑ, καθώς και σχετικού εξοπλισμού (με υπεύθυνο τον Ηλ.Παναγώταρο), β) Η  πώληση υπηρεσιών προστασίας από μέλη της οργάνωσης, σε καταστήματα, μπαρ κλπ. και η ανάμειξη σε καθαρά εγκληματικές δραστηριότητες της μαφίας της νύχτας γ) η διάθεση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγης για τη διεξαγωγή ελέγχων στην αγορά εργασίας, με κύριο στόχο την «εθνική προτίμηση», δ) η σχέση με επιχειρηματίες, όπως ανάγλυφα φαίνεται στην περίπτωση της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, με τη δημιουργία του «σωματείου» που ήλεγχε η Χρυσή Αυγή, καθ’ υπόδειξιν των εργοδοτών, ενέργεια για την οποία πέρα των άλλων «ανταμοιβών» (προσλήψεις) δόθηκε και συγκεκριμένη χρηματική ενίσχυση προς τη ΧΑ, από πλευράς εργολάβων. (πηγή: JailGoldenDawn).

Nέα από το σπίτι. Στη μόνιμη στήλη του, «Νέα από το σπίτι», ο Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου, με το κείμενο που επιγράφεται «Νέα από το σπίτι», αποχαιρετά την κινηματογραφίστρια Σαντάλ Άκερμαν:

«–Στα Νέα από το σπίτι (1977) φιλμάρεις τη Νέα Υόρκη και διαβάζεις τα γράμματα που σου έστελνε η μητέρα σου όσο ζούσες εκεί.

–Η μητέρα μου τα διαβάζει, μέσα από μένα. Ήθελα η φωνή της να καλύψει τους ήχους της πόλης, να καταστρέψει ολόκληρη την πόλη, ό,τι έβλεπα, αλλά νομίζω πως δεν τα καταφέραμε. […]

–Η μητέρα σου;

–Η μητέρα μου πέθανε πέρσι.

– Ήταν στο Άουσβιτς.

–Από το Άουσβιτς μου έστελνε τα γράμματα. Όχι από τις Βρυξέλλες. Το Άουσβιτς δεν ήταν εργοστάσιο. Ήταν πόλη, το νεγκατίφ της».

 

ΤΙΝΑ κάνουμε; Το τρίτο βίντεο της εκδήλωσης: με ποιον τρόπο;

Standard

ΤΙΝΑ κάνουμε;– Λόγοι και αντίλογοι στη μ.Μ. εποχή

Το τρίτο βίντεο από την εκδήλωση των  «Ενθεμάτων» 

Πέμπτη 8.10 στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων

(επιμέλεια βίντεο: Κωστής Λιερός)

Η τρίτη ερώτηση: με ποια μέσα;

Απαντούν:  Νίκος ΓιαννόπουλοςΜαρία Καλαντζοπούλου, Κωστής ΚαρπόζηλοςΧάρης Κωνσταντάτος, Δημήτρης Χριστόπουλος. Συντονιστής: Στρατής Μπουρνάζος

ΤΙΝΑ κάνουμε; Το δεύτερο βίντεο της εκδήλωσης: τα άμεσα καθήκοντα

Standard

ΤΙΝΑ κάνουμε;– Λόγοι και αντίλογοι στη μ.Μ. εποχή

Το δεύτερο βίντεο από την εκδήλωση των  «Ενθεμάτων»

(επιμέλεια βίντεο: Κωστής Λιερός) 

Πέμπτη 8.10 στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων

Η δεύτερη ερώτηση:Τι να κάνουμε; Τα άμεσα καθήκοντα, οι προοπτικές. Από τη σκοπιά του καθενός και της καθεμιάς, ποια θεωρείτε ότι είναι τα άμεσα «καθήκοντα» τους επόμενους μήνες, για την κυβέρνηση, αλλά και για την Αριστερά;

Απαντούν:  Νίκος ΓιαννόπουλοςΜαρία Καλαντζοπούλου, Κωστής ΚαρπόζηλοςΧάρης Κωνσταντάτος, Δημήτρης Χριστόπουλος. Συντονιστής: Στρατής Μπουρνάζος