Ο Σίσι στο Λονδίνο

Standard

Αμπντέλ Φατάχ ελ Σίσι: Ο δικτάτωρ περιοδεύει-2

του Τζακ Σένκερ

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Ο Σίσι ταξιδεύει αυτό το διάστημα σε όλο τον κόσμο, σε μια προσπάθεια να πετύχει για τον εαυτό του διεθνή νομιμοποίηση, κάτι στο οποίο η βρετανική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να βοηθήσει.

Σκίτσο του Randall Enos (Cagle Cartoons)

Σκίτσο του Randall Enos (Cagle Cartoons)

Το καλοκαίρι του 2013, ο στρατηγός Σίσι, Υπουργός Άμυνας, ανέτρεψε τον πρόεδρο που τον υπουργοποίησε και υπό την υψηλή εποπτεία του διεξήχθη μια σφαγή των υποστηρικτών των Αδελφών Μουσουλμάνων που είχαν στρατοπεδεύσει στις πλατείες του Καΐρου Ράμπαα και Νάντα. Το Human Rights Watch την περιέγραψε ως «μια από τις μεγαλύτερες μαζικές δολοφονίες διαδηλωτών στον κόσμο σε μία μόνο ημέρα στην πρόσφατη ιστορία».

Η εθνικιστική ρητορική του Σίσι έχει κερδίσει ευρεία υποστήριξη από έναν λαό κουρασμένο από τις μακροχρόνιες αναταραχές και το 2014 κέρδισε το 97% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές ,στις οποίες είχε απαγορευτεί η συμμετοχή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Αλλά από τότε ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» του καθεστώτος έχει αποδεκατίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αίγυπτο και έχει προκαλέσει αμέτρητα θύματα, όχι μόνο ισλαμιστές (εκατοντάδες από τους οποίους, συμπεριλαμβανομένου του Μόρσι, έχουν καταδικαστεί σε θάνατο, συχνά έπειτα από μαζικές δίκες), αλλά και οπαδούς του κοσμικού κράτους. Οι δημοσιογράφοι είναι μεταξύ των πλέον επιφανών θυμάτων της κρατικής καταστολής, μαζί με τους πρόσφυγες, τους γκέι και τις λεσβίες και όποιον αποκλίνει από τον κανόνα. Νικητές, εν τω μεταξύ, είναι οι ανώτεροι αξιωματικοί και οι μεγιστάνες της εποχής Μουμπάρακ στην κορυφή της οικονομίας της Αιγύπτου, καθώς και οι πολυεθνικές που τους έχει προσφερθεί η ευκαιρία συνεργασίας ως μέρος ενός νέου, επιθετικού προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων.

Για το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δυτικές κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν μια ολοένα και πιο ασταθή Μέση Ανατολή, η επικράτηση Σίσι έφερε μαζί του τον αέρα του βολικού και αναγνωρίσιμου. «Ο Σίσι μοιάζει με το είδος του ηγέτη –στρατιωτικού και αυταρχικού– με τον οποίο η διεθνής κοινότητα έχει συνηθίσει να συνδιαλλάσσεται στον αραβικό κόσμο και η κυβέρνησή του είναι ο τύπος των κυβερνήσεων που η Βρετανία καλλιεργεί σχέσεις μαζί τους εδώ και δεκαετίες», υποστηρίζει ο Τίμοθυ Κάλντας, του Ινστιτούτου Ταχρίρ για την Μεσανατολική Πολιτική. «Είναι ένα γνώριμο πρόσωπο σε μια περιοχή που δεν είναι πλέον γνώριμη». Ο Σίσι πουλάει τον εαυτό του στους παγκόσμιους συμμάχους του ως προπύργιο κατά του εξτρεμισμού και ως έναν φίλο των συμφερόντων των ξένων επιχειρήσεων.

Ωστόσο, ποιες πόρτες διαλόγου είναι πραγματικά ανοικτές, με τους Αιγύπτιους υπό ένα καθεστώς που έχει θέσει όλη τη δημόσια περιουσία υπό τον έλεγχο του στρατού και παραχώρησε στον εαυτό του τη νόμιμη εξουσία να βαφτίζει όποιον πολίτη απεχθάνεται ως μαχητικό εξτρεμιστή; Και τι είδους διαρκή «σταθερότητα» χτίζει πραγματικά ο Σίσι, όταν απαιτείται ένα τέτοιο τρομερό επίπεδο καταπίεσης για να σταθεροποιήσει την εξουσία του;

Στην Αίγυπτο, η επικείμενη άφιξη του Σίσι στο Λονδίνο χαιρετίστηκε από ένα μεγάλο μέρος των δουλοπρεπών μέσων ενημέρωσης ως το τελευταίο βήμα για την εγκαθίδρυση μιας μη αμφισβητούμενης εξουσίας. Αλλά για να φτάσει σε αυτά τα επίπεδα και να κερδίσει τη λαϊκή υποστήριξη, ο Σίσι έχει αναγκαστεί να υιοθετήσει το λεξιλόγιο της επανάστασης, ανειλικρινώς όμως, και να δώσει υποσχέσεις –για οικονομική δικαιοσύνη, για τέλος στη διαφθορά, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου– υποσχέσεις που το αμεταρρύθμιστο κράτος του δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει. Στο διάστημα μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας, έχουν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται ρωγμές. Η κυβέρνηση έχει εναποθέσει μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της στο έργο επέκτασης της διώρυγας του Σουέζ και τη σχεδιαζόμενη κατασκευή μιας νέας πρωτεύουσας στην ανατολική έρημο. Οι εφημερίδες απεικονίζουν ηλεκτρονικές μακέτες των μελλοντικών πόλεων της Αιγύπτου, αλλά στις πραγματικές, ζωντανές πόλεις της, τα παραδείγματα της αδιαφορίας του κράτους –μοιραίες ακτοπλοϊκές καταστροφές, εκτεταμένες πλημμύρες, ασθενείς που αφήνονται να πεθάνουν στα νοσοκομεία λόγω έλλειψης πόρων– συσσωρεύονται.

«Πολλοί άνθρωποι είναι όλο και πιο απογοητευμένοι με την κυβέρνηση, μόνο και μόνο επειδή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις δικές της αυταπάτες μεγαλείου», λέει ο Κάλντας. Στους απογοητευμένους συμπεριλαμβάνονται χιλιάδες εργαζόμενοι στον κρίσιμο κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας, που απεργούν για τις αμοιβές και τις συνθήκες εργασίας. Οι μαχητικοί εργάτες των πόλεων υφαντουργίας στο Δέλτα του Νείλου, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο κατακερματισμένο κίνημα για την εκδίωξη Μουμπάρακ, το οποίο τελικά ενώθηκε στην επανάσταση.

Μένει να δούμε αν θα αποδώσει μακροπρόθεσμα το στοίχημα του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με την κρατική βία και τον αυταρχισμό στην Αίγυπτο. «Όταν δεν αφήνεις χώρο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν φράζεις την δημοκρατία, στην πραγματικότητα δεν έχεις ως αποτέλεσμα τη σταθερότητα», καταλήγει ο Sherif Azer, από το Κέντρο Εφαρμοσμένων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Πανεπιστήμιο του York. «Τα μέλη της βρετανικής κυβέρνησης, βαθιά μέσα τους, πραγματικά πιστεύουν ότι αυτό πρόκειται να λειτουργήσει;»

Ο Jack Shenker είναι συγγραφέας, πρώην ανταποκριτής της «Guardian» για την Αίγυπτο. Το κείμενο (εδώ με περικοπές) δημοσιεύθηκε στην «Guardian», στις 31.10.2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s