Κόκκινα χαλιά για όλους;

Standard

Αμπντέλ Φατάχ ελ Σίσι: Ο δικτάτωρ περιοδεύει-1

της Κεϊτ Άλλεν

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Δεν είμαι σίγουρος τι συμφωνία έχει κάνει ο Ντέιβιντ Κάμερον με τα καθαριστήρια που συνεργάζονται με την Ντάουνινγκ Στριτ, αλλά σίγουρα οι όροι θα είναι συμφέροντες. Διότι, αμέσως μετά το στρώσιμο ενός ολοκαίνουριου κόκκινου χαλιού για τον κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, αυτό ξαναστρώθηκε. Τούτη τη φορά ήταν ο Αιγύπτιος –πρώην επικεφαλής του στρατού που έγινε πρόεδρος– Αμπντέλ Φατάχ ελ Σίσι εκείνος που περπάτησε στο κατακόκκινο βελούδο.

Σκίτσο του Carlos Latuff

Σκίτσο του Carlos Latuff

Ο Σίσι δεν έτυχε της πολυτέλειας των πέντε αστέρων, με χρυσές άμαξες και επίσημο δείπνο, όπως ο Σι, αλλά αποτέλεσε έναν ακόμα ευπρόσδεκτο φιλοξενούμενο στο Λονδίνο. Πολύ πιθανό να ακούσουμε από τον αρ. 10 της Ντάουνινγκ Στριτ ότι η επίσκεψη θα συμβάλει στην ενίσχυση της συμμαχίας εναντίον του ISIS και άλλων απειλών στην περιοχή, αυτών που το αιγυπτιακό πρακτορείο ειδήσεων ΜΕΝΑ έχει ονομάσει «διευρυμένο κύκλο τρομοκρατίας και εξτρεμισμού». Και, όπως πάντα, θα γίνει ασφαλώς λόγος για το εμπόριο, με το Υπουργείο Εξωτερικών να εξαίρει το γεγονός ότι η χρηματιστηριακή αγορά της Αιγύπτου «ήταν η αγορά με τις καλύτερες επιδόσεις στην περιοχή», πέρσι.

Τι γίνεται όμως με ένα όχι και τόσο ευχάριστο θέμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα; Εδώ υπάρχει μια πληθώρα θεμάτων συζήτησης του Κάμερον με τον Αιγύπτιο ηγέτη. Θα μπορούσε να ξεκινήσει χαιρετίζοντας την απελευθέρωση των φυλακισμένων δημοσιογράφων του Al Jazeera, Μπάχερ Μοχάμεντ και Μοχάμεντ Φάχμι τον Σεπτέμβριο, καθώς και των δεκάδων άλλων πολιτικών κρατουμένων που τους δόθηκε χάρη όσο διαρκούσε το φετινό Μπαϊράμι.

Πιο επιτακτικά, ο Κάμερον θα όφειλε να ρωτήσει και για όλους τους άλλους. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν φυλακιστεί στην Αίγυπτο από τη στιγμή που ο προκάτοχος του Σίσι, Μοχάμεντ Μόρσι, εκδιώχθηκε από την εξουσία τον Ιούλιο του 2013. Ανάμεσά τους, δημοσιογράφοι (για παράδειγμα, ο φωτορεπόρτερ Μαχμούντ Αμπού Ζαΐντ που βρίσκεται ήδη προφυλακισμένος για πάνω από δύο χρόνια), μια ολόκληρη γενιά νεαρών διαδηλωτών και χιλιάδες μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, συμπαθούντες, ή ακόμη και απλώς ύποπτοι ως συμπαθούντες τους Αδελφούς Μουσουλμάνους.

Έχει υπάρξει άγρια καταστολή με κάθε μέσο. Περίπου 1.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας μέσα σε μια μέρα, όταν αυτές επιτέθηκαν σε υποστηρικτές του Μόρσι τον Αύγουστο του 2013. Κανείς δεν έχει λογοδοτήσει. Πράγματι, μετά την καθαίρεση Μόρσι, το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης της Αιγύπτου έχει μετατραπεί σε εργαλείο για την καταστολή αντιφρονούντων. Ο ίδιος ο Μόρσι είναι ένας από τους εκατοντάδες καταδικασμένους σε θάνατο την επαύριο της εκκαθάρισης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και η μαζική επιβολή θανατικών ποινών έχει γίνει κάτι σαν σήμα-κατατεθέν της Αιγύπτου του Σίσι.

Δύο ονόματα θα έπρεπε να έχει στο μυαλό του ο Κάμερον το πρωί της συνάντησής του με τον Σίσι. Το ένα είναι Mahmoud Hussein, ενός έφηβου που σαπίζει στη φυλακή επειδή φορούσε ένα μπλουζάκι που έγραφε «Χώρα χωρίς βασανιστήρια». Είναι κλεισμένος στη φυλακή μετά τη σύλληψή του, στις 25 Ιανουαρίου 2014. Τι άγρια ειρωνεία! Ο ίδιος ο Χουσεΐν φαίνεται ότι βασανίστηκε, μεταξύ άλλων, με ηλεκτροσόκ στο πρόσωπο, την πλάτη, τα χέρια και τα γεννητικά όργανα.

Το άλλο όνομα είναι Israa Al-Taweel, μια εικοσιτριάχρονη φοιτήτρια, η οποία τσουβαλιάστηκε στο πίσω μέρος ενός λευκού βαν στο Κάιρο, την 1η Ιουνίου. Από τότε τελεί υπό κράτηση, κατηγορούμενη ότι «ανήκει σε μια απαγορευμένη ομάδα» και για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» (προφανώς επειδή έφερε μια φωτογραφική μηχανή). Το χειρότερο είναι ότι είναι ήδη ανάπηρη, μετά τον πυροβολισμό που δέχτηκε στην πλάτη, σε μια περσινή διαμαρτυρία. Είναι εντελώς απαραίτητο να κάνει φυσιοθεραπεία στη φυλακή, αλλιώς ίσως να μην μπορέσει να περπατήσει ξανά.

Οι νεαροί διαδηλωτές, όπως ο Hussein και η Al-Taweel, αποτελούν μέρος της «Φυλακισμένης γενιάς» της Αιγύπτου, καθώς οι αρχές προσπαθούν να εξαλείψουν όλες τις αντίθετες φωνές. Η δρακόντεια νομοθεσία για τις διαδηλώσεις (που θεσπίστηκε με προεδρικό διάταγμα) απαγορεύει τις συγκεντρώσεις άνω των δέκα ατόμων που δεν έχουν πάρει εκ των προτέρων την έγκριση του Υπουργείου Εσωτερικών, αλλά στην πραγματικότητα η πρόθεση είναι πολύ πιο φιλόδοξη: είναι η απόλυτη εξάλειψη κάθε διαφωνίας.

Η περιστρεφόμενη πόρτα του Κάμερον, που επιτρέπει την είσοδο αυταρχικών ηγετών στην Ντάουνινγκ Στριτ, γυρίζει και πάλι αυτή την εβδομάδα. Θα είναι όμως σε θέση ο πρωθυπουργός να καθαρίσει τους λεκέδες από το κόκκινο χαλί, αφότου θα έχει περπατήσει ο Σίσι πάνω του;

Η Kate Allen είναι διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας Ηνωμένου Βασιλείου. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο OpenDemocracy, στις 5.11.2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s