Μisafir: Mια φωτογραφία και δυο-τρία πράγματα που ξέρω γι’αυτήν

Standard

Της Μαγδαληνής Βαρούχα

Ένας χρόνος, έξι τεύχη, πάνω από σαράντα συνεργάτες, είναι ο σύντομος απολογισμός του διαδικτυακού, φωτογραφικού περιοδικού Misafir που εκδίδεται από τους φωτογράφους Γιάννη Κωσταρή στη Χίο και Φανή Τσακιρίδου στην Αθήνα.

Φωτογραφία του Γιάννη Κωσταρή

Φωτογραφία του Γιάννη Κωσταρή

«Ξεκινήσαμε με ένα δοκιμαστικό τεύχος το καλοκαίρι του ’14, τώρα ετοιμάζουμε το έβδομο τεύχος, προσπαθούμε να είμαστε αυστηροί με το υλικό που δημοσιεύουμε, να βρίσκουμε νέους συνεργάτες –οι περισσότεροι δεν είναι επαγγελματίες–, ωστόσο ο καθένας και η καθεμιά νομίζουμε έχουν  κάτι ενδιαφέρον να πουν», μας λέει ο φωτογράφος και εμπνευστής του Misafir Γιάννης Κωσταρής, που τα τελευταία δυο χρόνια ζει στη Χίο. Η  σχέση της φωτογραφίας με τον λόγο είναι ένα ζήτημα το περιοδικό προσπαθεί να διερευνήσει με διάφορους τρόπους, έχοντας ως άξονα τη λέξη του τίτλου, που παραπέμπει στον ξένο, συνεχίζει ο Γιάννης.

Misafir είναι στα τούρκικα ο επισκέπτης, ο ταξιδιώτης, ο «μουσαφίρης» όπως λέμε ακόμα στα χωριά της ελληνικής επαρχίας τον ξένο, τον φιλοξενούμενο. «Έχουμε μουσαφίρηδες!» ήταν το παράγγελμα της γιαγιάς μέσα σ’ ένα κλίμα γενικού συναγερμού που τονιζόταν από το τρίξιμο του πατώματος κάτω από τα γρήγορα βήματα και το πήγαιν’-έλα γλυκών και καφέδων προς τη μυστηριώδη «σάλα»: το ειδικό καθιστικό με τις κασέλες και τα σκρίνια όπου κλειδώνονταν τα καλύτερα γλυκά και τα άφθαρτα σερβίτσια για την αρμόζουσα υποδοχή του ιερού ξένου.

Ξεφυλλίζοντας το Misafir επανέρχεται η ίδια αίσθηση ταξιδιού και περιπλάνησης μέσα από μικρές στιγμές: από το αθηναϊκό σαλόνι με τα σεμεδάκια, στα βλέμματα των παιδιών σε μια αλάνα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στο μπακάλικο της Καλαμωτής στη Χίο ή σ’ ένα βέλγικο παζάρι. Μέσα από τις σελίδες του περνάνε μπροστά σου ασύνδετα, μικρά καρέ, στιγμιότυπα από τοπία, ανθρώπους και πράγματα, με κείμενα που αναδεικνύουν περισσότερο την προσωπική αίσθηση του φωτογράφου τη στιγμή που αιχμαλωτίζει μια εικόνα, παρά την «αντικειμενική» πραγματικότητα.

Διαβάζουμε φράσεις συνοδευτικές και όχι λεζάντες, μικρές ιστορίες που περισσότερο λειτουργούν σαν μεγεθυντικοί, παραμορφωτικοί φακοί, κλειδιά για μια άλλη ιστορία μέσα στην ιστορία, για μια νέα περιπλάνηση. Κι έτσι, χωρίς συγκεκριμένες πληροφορίες για το φωτογραφικό συμβάν, εικόνα και κείμενο γίνονται από μόνα τους ένα άλλο, καινούργιο ταξίδι, στο οποίο είμαστε εμείς οι ξένοι, οι ταξιδιώτες, οι «μουσαφίρηδες».

Το Μisafir κυκλοφορεί κάθε δύο μήνες στην ψηφιακή πλατφόρμα issuu και είναι προσβάσιμο χωρίς χρηματικό αντίτιμο και χωρίς διαφημίσεις: issuu.com/misafirmag, misafir.gr.  Μπορείτε να στείλετε ιδέες/φωτογραφίες στο email: info@misafir.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s