Ο «κύριος πτέραρχος»

Standard

του Στρ. Μπουλακάκη

Σταμάτης:  –Κανέλλο! Μα πώς είσαι έτσι αδερφέ μου! Σα στρατάρχης του σύμπαντος είσαι, σαν αρχιναύαρχος των πέντε ωκεανών είσαι, σαν τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο είσαι, και νάσαι θυρωρός, πανάθεμά σε!

Κανέλλος: –Τι να κάνουμε, ρε Σταμάτη τώρα, για να σ’ ευχαριστήσουμε, επειδή δηλαδή μ’ έβαλαν και φοράω αυτή τη στολή, για να ’μαι εντάξει με τη στολή, να κοπανάω κάθε μέρα κι από μια ναυμαχία!

Σταμάτης: –Ε, άμα είσαι έτσι κατασκευασμένος, κάτι πρέπει να κάνεις!

(Από την ταινία «Ο κύριος πτέραρχος», 1963)

 

Ο «κύριος πτέραρχος», του Ντίνου Κατσουρίδη είναι μια από τις πολύ αστείες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Κεντρικός ήρωας είναι ο Κανέλλος (Κώστας Χατζηχρήστος), ένας καλοκάγαθος θυρωρός ξενοδοχείου στην Αθήνα, τον οποίο, λόγω της φανταχτερής στολής του, όταν φτάνει στο χωριό Άνω Λετινιό, θεωρούν ότι είναι ο πτέραρχος που αναμένουν. Αυτό είναι και το κεντρικό εύρημα της κωμωδίας, που προσφέρει άφθονο γέλιο.

Ακόμα πιο αστεία, ωστόσο, ήταν η φωτογράφηση του Πάνου Καμμένου την Πέμπτη το πρωί. Σε ένδειξη εγρήγορσης, έναντι της «σκοπιανής και τουρκικής προκλητικότητας», φόρεσε τη στολή της παραλλαγής, πήγε χαράματα στο Πεντάγωνο, κάθισε στο γραφείο του και φώναξε τους φωτογράφους. Θα μπορούσε να βάλει, στην είσοδο, κι έναν τελάλη να φωνάζει: –Τρέξατε, τρέξατε! Γέλια μέχρι δακρύων! Με μία διαφορά: Δεν είναι ο Κανέλλος, αλλά ο Καμμένος· δεν είναι ο Χατζηχρήστος που υποδύεται τον πτέραρχο, αλλά ο ίδιος ο υπουργός Εθνικής Άμυνας που υποδύεται τον πολέμαρχο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει κάτι εντελώς φαιδρό σε αυτή την ιστορία: ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, που για να δείξει ότι είναι σε πολεμική ετοιμότητα (!), βάζει τη στολή του (ή, ακριβέστερα, κάποια στολή). Ωστόσο, όσο φαιδρή κι αν είναι η εικόνα, παράγει αποτελέσματα που δεν είναι απλώς φαιδρά (όπως θα συνέβαινε αν φωτογραφιζόταν με ένα σουρωτήρι στο κεφάλι ή φορούσε μπαντάνα). Το διόλου αστείο, λοιπόν, είναι ότι, ακόμα και ως καρικατούρα, ο υπουργός υποβάλλει την ιδέα ότι για όποια προβλήματα ή τριβές υπάρχουν με τους γείτονες (που βεβαίως αυτομάτως βαφτίζονται έξαρση της «τουρκικής και σκοπιανής προκλητικότητας»), η λύση είναι οι ασκήσεις πολεμικής ετοιμότητας, οι παρελάσεις, τα αεροπλάνα που πετάνε χαμηλά, ο ίδιος που βάζει το χακί. Τι σημαίνει η στολή, είτε την παίρνει κανείς στα σοβαρά είτε όχι; Είναι μια επίκληση στη στρατιωτική ετοιμότητα του έθνους, στις Ένοπλες Δυνάμεις που ελλοχεύουν. Κάτι πολύ επικίνδυνο — παραδείγματα υπάρχουν πολλά, από το 1897 μέχρι το 1974. Και μας δείχνουν ότι η γελοιότητα δεν αποκλείει την ανευθυνότητα και το παιχνίδι με τη φωτιά (στα μπατζάκια μας, αλλάκαι ευρύτερη). Το αντίθετο, αλληλοσυμπληρώνονται.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s