Ουδέν νεώτερον από το ανατολικό μέτωπο;

Standard

LeftEast: μια πλατφόρμα για τις αναλύσεις και τους αγώνες της Αριστεράς της Ανατολικής Ευρώπης πέρα από τα εθνικά σύνορα

 

Συνέντευξη της Μαρίας Ιβάντσεβα, της Μαίρυ Τέιλορ και του Ρόσεν Τζαγκάλοφ, εκ μέρους του LeftEast

5-lefteast-A

Καλοκαιρινή συνάντηση κινημάτων της Ανατολικής Ευρώπης, Σόφια 2013. Η Μαρία, η Μαίρυ και ο Ρόσεν είναι ανάμεσα στους εικονιζόμενουςΦωτογραφία του Daniel Šarić (2013)

 Πώς ξεκινήσατε το LeftEast και με ποιο σκοπό;

To LeftEast θέλει να είναι μια διεθνής πλατφόρμα, με έγκυρες αναλύσεις, η οποία χρησιμεύει επίσης για ανταλλαγή πληροφοριών, κινηματικής ενημέρωσης και καλεσμάτων αλληλεγγύης από διάφορα κινήματα, στην Ανατολική Ευρώπη αλλά και πέρα από αυτήν. Προέκυψε ως το αποτέλεσμα της όλο και πιο συχνής επικοινωνίας ανάμεσα σε άτομα και συλλογικότητες της νεοαναδυόμενης Αριστεράς στον μετα-σοσιαλιστικό κόσμο. Ξεκίνησε στο τέλος του 2013 ως συνέχιση μιας σειράς θερινών συναντήσεων που είχαν  θέμα τη νεοφιλελευθεροποίηση του μετα-σοσιαλιστικού κόσμου. Η πρώτη από αυτές τις συναντήσεις είχε οργανωθεί το 2011 από τη Μαίρυ Τέιλορ στη Βουδαπέστη. Η εκκίνηση της ιστοσελίδας ήταν το αποτέλεσμα ενός δεύτερου θερινού εργαστηρίου στη Βουδαπέστη το 2012, και της συνέχειάς του τον ακόλουθο χειμώνα στο Βουκουρέστι από το ρουμάνικο αριστερό διαδικτυακό πόρταλ CriticAtac, που ακόμα φιλοξενεί το LeftEast. Ήταν εξαρχής ξεκάθαρο σε όλους μας ότι κάθε ομάδα έχει τοπική δράση αλλά και διεθνείς διασυνδέσεις· ωστόσο, γνωρίζουμε πολύ καλά πως η γνώση της μιας για την πραγματικότητα που βιώνουν οι άλλες βασίζονται συχνά σε φήμες και σε προκατειλημμένες, ρηχές ή παραπλανητικές αναλύσεις των καθεστωτικών μέσων της Δύσης. Αισθανόμασταν την ανάγκη να σπάσουμε την εξάρτησή μας από τη Δύση ως πηγής χρηματοδότησης και πληροφόρησης και ως ιδεατού κέντρου μέσω του οποίου διαμεσολαβούνταν όλες μας οι συνεργασίες στο παρελθόν. Καταλαβαίναμε, επίσης, πως χρειαζόταν να δυναμώσουμε τις διασυνδέσεις μεταξύ κινημάτων και αγώνων του δικού μας μέρους του κόσμου, κι ακόμα να ανοιχτούμε σε άλλες χώρες και περιοχές της περιφέρειας από τις οποίες είχαμε διαχωριστεί λόγω διαφορετικών ιστορικών εμπειριών και γνωσιακών ταξινομιών. Με αυτή την έννοια, το LeftEast δεν είναι μια πρωτοβουλία που κατάγεται από κάποιο συγκεκριμένο κίνημα ή αγώνα, αλλά μάλλον ένας χώρος όπου τέτοια κινήματα και τέτοιοι αγώνες μπορούν να εκφραστούν και να συζητήσουν.

logo-leΠες μας μερικά πράγματα για τον τρόπο λειτουργίας σας: για τη συντακτική ομάδα, πώς συγκεντρώνετε τα κείμενα, ποιους κανόνες έχετε.

Η συντακτική ομάδα αποτελείται από έναν πυρήνα δέκα περίπου ατόμων, που  δεν λειτουργούμε ως μια πολιτική συλλογικότητα με ενιαία άποψη, αλλά εκφράζουν ένα αμάλγαμα απόψεων και θέσεων που προέρχονται από διαφορετικές αριστερές τάσεις. Υπάρχουν επίσης κάποια μέλη της συντακτικής ομάδας που συμμετέχουν λιγότερο ενεργά στην καθημερινή λειτουργία του πόρταλ, αλλά γράφουν, επιμελούνται ή εντοπίζουν κείμενα με συγκεκριμένες γεωγραφικές ή τοπικές αναφορές. Συνήθως αλιεύουμε κείμενα μέσω των δικτύων μας από ακτιβιστές και ακαδημαϊκούς που είτε εργάζονται στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης είτε ασχολούνται με αυτήν. Το facebook το αντιμετωπίζουμε ως αναγκαίο κακό, αλλά μας βοηθά πολύ, καθώς συχνά βρίσκουμε εκεί ενδιαφέροντα κριτικά σχόλια και ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους που τα έγραψαν να τα μετατρέψουν σε μικρά άρθρα που στη συνέχεια δημοσιεύουμε. Όταν έρχεται ένα κείμενο, τουλάχιστον δύο από εμάς το διαβάζουν και το σχολιάζουν. Καθώς κάποιοι εξ ημών μιλούν τα αγγλικά ως μητρική γλώσσα (ή τα ξέρουν σχεδόν το ίδιο καλά), κάτι που δεν ισχύει για τους περισσότερους συγγραφείς μας, κάνουμε και διόρθωση-επιμέλεια. Τέλος, στέλνουμε τα πραγματολογικά και γλωσσικά μας σχόλια στους συγγραφείς. Βλέπουμε όλη αυτή τη διαδικασία ως μια ευκαιρία να μάθουμε οι μεν από τους δε. Καμιά φορά, αλιεύουμε κείμενα που έχουν δημοσιευτεί σε πλατφόρμες φίλιες από την περιοχή και τα μεταφράζουμε. Όλοι μας δουλεύουμε σε 100% εθελοντική βάση, το ίδιο και οι μεταφραστές μας. Επίσης, δραστηριοποιούμαστε και σε άλλες τοπικές πρωτοβουλίες στις πόλεις που μένουμε – οι περισσότεροι πια εκτός Ανατολικής Ευρώπης. Συνέχεια ανάγνωσης