Το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού και τα στοιχήματα για την Αριστερά

Standard

της Φερενίκης Βαταβάλη

Ρόι Λιχτενστάιν, "Τοπίο με μορφές και ουράνιο τάξο". 1980

Ρόι Λιχτενστάιν, «Τοπίο με μορφές και ουράνιο τάξο». 1980

Δεν είναι είδηση ότι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού βρίσκεται σε εξέλιξη, ότι κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ βιάζονται να την ολοκληρώσουν τάχιστα, δίνοντας γη και ύδωρ στους επενδυτές. Ούτε ότι, αν προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση, θα δημιουργηθεί ένα τεράστιο οικιστικό συγκρότημα μικτών χρήσεων που θα αποτελεί θύλακα πολυτελείας για λίγους. Γνωστά είναι επίσης και όλα τα επιχειρήματα υπέρ της ιδιωτικοποίησης: η «συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ», η «δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας», η «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Αθήνας» κ.ο.κ. Όπως γνωστό είναι ότι, από τα διεθνή επενδυτικά σχήματα που τάχα διαγκωνίζονται για να αποκτήσουν το μεγαλύτερο φιλέτο της Μεσογείου, μόνο ένας εγχώριος επιχειρηματικός όμιλος ενδιαφέρεται, και μάλιστα για να κατασκευάσει δύο ή τρία συγκεκριμένα κτίρια μόνο από το συνολικό master-plan που θα παρουσιάσει.

Τι συμβαίνει όμως στην άλλη πλευρά, στο στρατόπεδο όσων αντιτίθενται στην ιδιωτικοποίηση; Ποια είναι τα επιχειρήματα και οι προτάσεις, ποια στρατηγική υιοθετείται; Συνέχεια ανάγνωσης

Μια άλλη αφήγηση για το παλαιό αεροδρόμιο της Αθήνας

Standard

του Νίκου Μπελαβίλα

«Πρόταση γενικής διάταξης. Χρήσεις γης», από τη μελέτη του ΕΜΠ για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου στο ΕΜΠ

H Αθήνα έχει τόσο πράσινο ώστε να μη χρειάζεται άλλο. Τα πάρκα είναι άβατα και συγκεντρώνουν περιθωριακούς. Τα πάρκα και η συντήρησή τους κοστίζουν πολύ. Αντί για ένα πάρκο στο Ελληνικό, θα δημιουργηθούν άλλα πολλά εκεί που υπάρχει ανάγκη. Στις πυκνοδομημένες περιοχές στην Κυψέλη και στο Παγκράτι θα γκρεμιστούν οικοδομικά τετράγωνα για να δημιουργηθούν πράσινοι χώροι. Σοβαροφανή και επιστημονικοφανή επιχειρήματα, ειπωμένα με τέτοια πειθώ και ένταση που σχεδόν έμοιαζαν αλήθεια. Αλλά δεν έπεισαν. Ούτε τον Δήμο του Ελληνικού ή τους δήμους των νοτίων συνοικιών, ούτε τα κινήματα πόλης και τις οικολογικές κινήσεις, ούτε την αθηναϊκή κοινή γνώμη.

Αλλού βρισκόταν η αλήθεια. Η πώληση του Ελληνικού δρομολογήθηκε από το 1998, με εισήγηση του Γ. Σπράου, οικονομικού συμβούλου της κυβέρνησης Σημίτη. Όμως, μετά το όργιο των Ολυμπιακών Αγώνων, ουδείς τολμούσε να επιχειρηματολογήσει ευθέως για το σκόπιμο της εκποίησης και δόμησης ενός ακόμη ελεύθερου χώρου της Αθήνας.

Τρεις επάλληλες κυβερνήσεις έπαιζαν με το πρώην αεροδρόμιο, παλινδρομώντας, αναγγέλλοντας και νομοθετώντας μητροπολιτικό πάρκο, ενώ ταυτόχρονα έκλειναν συμβάσεις και τεμάχιζαν τον χώρο. Υπουργοί και πρωθυπουργοί, χωρίς να μπορούν να ομολογήσουν αυτό που οι σύμβουλοί τους και οι επιχειρηματίες τους ζητούσαν επίμονα, να το κτίσουν, παρίσταναν επί χρόνια πως κατασκεύαζαν πάρκο στο Ελληνικό, διαπραγματευόμενοι παράλληλα την πώληση του. Προκήρυξαν διεθνή διαγωνισμό με αντικείμενο όχι το πάρκο αλλά την οικοδόμηση μιας μικρής πόλης τριγυρισμένης από πράσινους κήπους. Συνέχεια ανάγνωσης

Δεν εγκαταλείπουμε ούτε σπιθαμή από τους χώρους του Ελληνικού

Standard

του Χρήστου Κορτζίδη

 Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ για την αξιοποίηση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού το οποίο κινείται στη λογική του ξεπουλήματος, στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής καταλήστευσης της χώρας και των εργαζομένων. Το νομοσχέδιο αυτό είναι πολύ χειρότερο από το ανάλογο νομοσχέδιο του Σουφλιά, καθώς προδιαγράφει την πλήρη τσιμεντοποίηση του χώρου.

Προκειμένου να προχωρήσει απρόσκοπτα και με συνοπτικές διαδικασίες η εκποίηση του αεροδρομίου και της παραλίας, εδώ και ένα μήνα η εταιρεία «Ελληνικό Α.Ε.» έχει στείλει έγγραφο σε όλους τους φορείς που δραστηριοποιούνται στον χώρο όπως ο Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης, πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις ΑΜΕΑ, ο ΟΚΑΝΑ κ.ά., καλώντας τους μέχρι τον Ιούνιο να εγκαταλείψουν τον χώρο.

Με κάθε τρόπο θα αντισταθούμε στο ξεπούλημα του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, υπερασπιζόμενοι τη δημόσια περιουσία από τη λεηλασία των κερδοσκόπων που θα έχει τεράστιο οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος σε βάρος της ζωής μας, της υγείας μας και των μελλοντικών γενιών. Δεν πρόκειται να φύγουμε από τις εγκαταστάσεις μας εντός του πρώην αεροδρομίου. Συνεχίζουμε το δημιουργικό μας έργο και δεν εγκαταλείπουμε ούτε μια σπιθαμή από τους χώρους που ήδη χρησιμοποιούμε. Συνέχεια ανάγνωσης