Μετά τις εκλογές

Standard

του Χάρη Γολέμη

Δεν μου αρέσει η, σανταμ-χουσεϊνικής προέλευσης, έκφραση «μητέρα των μαχών» για τις σημαντικές πολιτικές ή κοινωνικές αναμετρήσεις. Ακόμα και αν  η χρήση της γίνεται απλώς για να τονιστεί η κρισιμότητα ορισμένων ιστορικών στιγμών, δεν παύει να παραπέμπει σε μια τελική σύγκρουση όπου ο νικητής τα παίρνει όλα και ο ηττημένος τσακίζεται μέχρι πλήρους εξαφάνισης. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το 1958, εννιά μόλις χρόνια μετά την συντριβή του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι, το εκλογικό ποσοστό της ΕΔΑ έφτασε το 25%, ενώ ούτε η δικτατορία κατάφερε να διαλύσει την Αριστερά — αντίθετα, ενίσχυσε το γόητρό της. Ο δημοκρατικός δρόμος για τον σοσιαλισμό, ως αέναη διαδικασία διαρθρωτικών αλλαγών και ρήξεων, ενέχει και ήττες και κατατρεγμούς. Ένας είναι ο θανάσιμος κίνδυνος που μπορεί να πληγώσει θανάσιμα την Αριστερά: η ήττα της στο πεδίο της ιδεολογίας.

Εφόσον  έτσι έχουν τα πράγματα, τότε οι επερχόμενες εκλογές, αν και συνιστούν πράγματι μια εξαιρετικά κρίσιμη μάχη με διακυβεύσεις δομικού τύπου που ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα, δεν παύουν να είναι μια στιγμή στη μακρόχρονη πορεία της ανανεωτικής-ριζοσπαστικής Αριστεράς στη χώρα μας. Γι’ αυτή τη δική μας Αριστερά, με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και τις γνωστές διεθνείς αναφορές, η αύξηση του αριθμού των μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας της δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά εντάσσεται στον στόχο της να αλλάξει τον κόσμο, να φέρει τα πάνω κάτω στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Υπ’ αυτή την έννοια, τα δύσκολα μας περιμένουν κυρίως μετά τις εκλογές, είτε πάμε πολύ καλά όπως ευχόμαστε και προσδοκούμε, είτε λιγότερο καλά όπως προσεύχονται να συμβεί οι εγχώριοι και ξένοι εχθροί μας. Το δικό μας καθήκον μας είναι να έχουμε την ετοιμότητα ψύχραιμης αντιμετώπισης και των δύο ενδεχομένων, αφού, όπως μάθαμε στο σχολείο μας, το μέλλον διαρκεί πολύ. Συνέχεια ανάγνωσης

Βραδιά Αντιμνημονιακής Ποίησης στο μπαρ των «Ενθεμάτων»

Standard

Την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου, από τις 9 το βράδυ κι ώσπου ο κόκορας ν΄ αναφωνήσει τρ(ε)ις, τα «Ενθέματα» και το Red Notebook τιμούν το έπος του ΄40 με μια ξεχωριστή βραδιά, αφιερωμένη στην αντιμνημονιακή ποιητική δημιουργία.

Αφουγκραζόμενοι τις αγωνίες των σύγχρονων Καρυωτάκηδων, παραμερίζοντας για να περάσουν οι Σεφέρηδες του καιρού μας και κλίνοντας το γόνυ ευλαβικά μπροστά στις νέες Μυρτιώτισσες, βάζουμε το λιθάρι μας στην οικοδόμηση του νέου ΕΑΜ, υψώνοντας το λάβαρο του λογισμού και του ονείρου, ανοίγοντας τα παραθύρια της ψυχής, να μπούνε μέσα οι στίχοι.

Θα απαγγελθούν ποιήματα γραμμένα αποκλειστικά για τη βραδιά ανάλεκτα ΟΑΚΚΕ, αποσπάσματα από συνθέσεις της Βιργινίας Δαπόντε-Ρεκτιφιέ, αλλά και στίχοι του σημαντικού αντιμνημονιακού ποιητή Πότη Κατράκη, σε μια προσπάθεια υπέρβασης των παρωχημένων διαιρέσεων που μάτωσαν, σ΄ άλλους καιρούς, το εθνικό μας σώμα.

Το δεύτερο μέρος της βραδιάς θα είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στους υπερρεαλιστές,  ενώ στο τρίτο και τελευταίο μέρος θα διαβαστούν, με κριτική διάθεση, έργα δημιουργών της άλλης όχθης: ερωτικός Θόδωρος Πάγκαλος, λυρικός Σπύρος Βούγιας, μεταπολιτικός Τηλέμαχος Χυτήρης.

Χορηγός επικοινωνίας της βραδιάς: Εκδόσεις Τροϊκανός. Συνέχεια ανάγνωσης