Podemos: Όλα τα λεφτά

Standard

του Στρατή Μπουρνάζου

Από τα πολλά και σοβαρά που συμβαίνουν στον πλανήτη, ενώ το 2016 δεν έχει, καλά καλά, κλείσει, το πρώτο του δεκαήμερο, διαλέγω ένα σήμερα ένα «μικρό». Ένα «μικρό» που είναι, για μένα, πιο μεγάλο από τα μεγάλα. Παραθέτω την είδηση:

Μαρκ Σαγκάλ, «Γενέθλια», 1915 (λεπτ.)

Μαρκ Σαγκάλ, «Γενέθλια», 1915 (λεπτομέρεια)

Η εκτελεστική επιτροπή των Podemos αποφάσισε ομόφωνα ότι οι 69 βουλευτές του κόμματος πρέπει να αρνηθούν τα προνόμιά τους, όπως το δικαίωμα βουλευτικής σύνταξης, τα 3.000 ευρώ για μετακινήσεις με ταξί, το δωρεάν ίντερνετ στο σπίτι. Οι βουλευτές της επαρχίας θα κρατήσουν μόνο τα 850 ευρώ από τα 1.800 του επιδόματος στέγασης, ενώ οι μισθοί όλων δεν θα υπερβαίνουν το τριπλάσιο του κατώτατου μισθού (δηλ. δεν θα υπερβαίνουν τα 2.000 ευρώ). Και οι βουλευτές δεν είναι οι μόνοι. Η Μανουέλα Καρμάνα, η αριστερή δήμαρχος της Μαδρίτης αρνήθηκε το αυτοκίνητο που δικαιούνταν, καθώς και τη διακεκριμένη θέση στη όπερα της Μαδρίτης. Για πολλούς λόγους θεωρώ αυτή την είδηση όχι απλώς καλή ή θετική, αλλά πολιτικό γεγονός πρώτης τάξης.

Ο πρώτος είναι ότι η απόφαση δείχνει έμπρακτα μια άλλη αντίληψη για τον ρόλο του βουλευτή. Οι βουλευτές δεν είναι οι προνομιούχοι, αυτοί που παίρνουν «αυτονοήτως» τους υψηλότερους μισθούς και ποικίλα προνόμια, αλλά οι αντιπρόσωποι του λαού, που δικαιούνται καλές αλλά όχι προκλητικές αμοιβές. Συνέχεια ανάγνωσης

Βουλευτικά αυτοκίνητα

Standard

Η αρχή της αντιπροσωπευτικότητας και η νέα λαϊκότητα

 

του Κώστα Βούλγαρη

 

Το θέμα των βουλευτικών αυτοκινήτων ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα, μετά την προτροπή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα προς τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην κάνουν χρήση αυτού του προνομίου, αλλά και την απροθυμία που επεδείχθη από πολλούς βουλευτές όσον αφορά την αποποίησή του.  Όταν η κοινωνία μαστίζεται από την κρίση, είναι λογικό και αναγκαίο να συμμετέχουν και οι πολιτικοί της αντιπρόσωποι στην προσπάθεια εξοικονόμησης πόρων, και είναι σωστή η προτροπή, ως άμεση ανταπόκριση στο κοινό αίσθημα. Ωστόσο, το πρόβλημα είναι ευρύτερο και κατά τη γνώμη μου δεν λύνεται κατά περίπτωση.

Το σύνολο των παροχών και ατελειών των βουλευτών έχει αντικειμενική βάση και αφορά την άσκηση της λειτουργίας τους: τηλέφωνα, εισιτήρια, ατέλειες, λειτουργία γραφείου, έξοδα διαμονής στην Αθήνα για τους βουλευτές επαρχίας κλπ. Το ύψος της κάθε μιας παροχής θα μπορούσε ίσως να εξεταστεί με βάση τα σημερινά δεδομένα. Με ποιο κριτήριο όμως;

Salvador Dali - Car Clothing, 1941

Salvador Dali – Car Clothing, 1941

Κατά τη γνώμη μου, η μόνη ορθολογική βάση είναι η αρχή της αντιπροσωπευτικότητας. Έτσι, η συζήτηση θα πρέπει να αρχίσει από την «αποζημίωση», τον μισθό των βουλευτών. Είναι πολλά ή λίγα τα 6.000 ευρώ; Σε σχέση με τι όμως; Ως μέτρο σύγκρισης θα πρότεινα τον μέσο μισθό, των πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως αποτυπώνεται από την Στατιστική Υπηρεσία, δηλαδή περί τα 1.500 ευρώ. Ναι, αλλά οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (μόνο αυτοί) δίνουν το 40% στις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και στο κόμμα. Ε, λοιπόν, να μην το δίνουν! Ο ρόλος τους, τώρα πια, είναι να νομοθετήσουν πόρους για τις δομές αλληλεγγύης, καθώς και για τη λειτουργία των κομμάτων. Συνέχεια ανάγνωσης