ΕΡΤ: Πέρα από τη συγκίνηση και τη χαρά

Standard

της Μαριλένας Κατσίμη

Όταν, πριν σχεδόν δύο χρόνια, η (τότε) κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι, μέσα στην αγανάκτηση και την οδύνη μας, ξεκινήσαμε έναν δημιουργικό αγώνα, με τη βοήθεια του κόσμου, για τη δημιουργία μιας νέας ΕΡΤ. Ένας αγώνας που συνεχίζεται από μια ομάδα πρώην εργαζόμενων και αλληλέγγυων μέχρι τώρα.

Σήμερα, που η (τωρινή) κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει την ΕΡΤ, μέσα στη συγκίνηση και τη χαρά, δεν μπορούμε να μη σκεφτόμαστε το «μετά», καθώς από αυτό θα κριθούνε (και θα κριθούμε) όλοι.

Πάμπλο Πικάκο, «Ένα κορίτσι βοηθάει τον Μινώταυρο», 1906

Πάμπλο Πικάκο, «Ένα κορίτσι βοηθάει τον Μινώταυρο», 1906

Ας μην ξεχνάμε ότι αν, παρά το πραξικοπηματικό κλείσιμο, η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου κατάφερνε να φτιάξει μια κανονική δημόσια τηλεόραση, τα πράγματα θα ήταν τώρα πιο σύνθετα. Αντίθετα, η βαθιά απαξίωση στην οποία βυθίστηκε εξαρχής η διάδοχος κατάσταση καθιστά σήμερα ακόμα πιο επιτακτική την απόφαση να ανοίξει η ΕΡΤ, ως εμβληματικό μέτρο αποκατάστασης — όχι τόσο για εμάς τους εργαζόμενους, αλλά για τη δημοκρατία.

Γιατί η ΕΡΤ; Σίγουρα η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερους γιατρούς και δασκάλους από ό,τι δημοσιογράφους. Όμως χρειάζεται και δημοσιογράφους που να μπορούν ανεπηρέαστοι, χωρίς τον φόβο της απόλυσης, να λένε αυτό που πιστεύουν, τηρώντας βασικούς κανόνες δεοντολογίας. Η κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει την ΕΡΤ — και το κάνει με συνέπεια. Είναι μια απόφαση διόλου εύκολη, που τιμάει την κυβέρνηση — δεν ξέρω ποια άλλη κυβέρνηση θα το έκανε… Νιώθω λοιπόν μεγάλη χαρά και αισθάνομαι δικαιωμένη, και ως απολυμένη εργαζόμενη, αλλά πάνω απ’ όλα ως πολίτης. Όχι στο όνομα μιας συντεχνιακής αντίληψης, αλλά για να γιατρέψουμε μια από τις μεγαλύτερες πληγές που άνοιξε στην ελληνική δημοκρατία, τα χρόνια της μεταπολίτευσης. Συνέχεια ανάγνωσης

ΕΡΤ: η κυβέρνηση δεν τηρεί πια ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα νομιμότητας

Standard

Η Ελλάδα χωρίς δημόσια ραδιοτηλεόραση

(αναδημοσίευση από το περ. «Xρόνος»: http://www.chronosmag.eu/index.php/ths-s-e-p-se-ps.html)

 της Αθηνάς Αθανασίου

Έργο του Τζαίημς Ένσορ

Έργο του Τζαίημς Ένσορ

Η διακοπή του σήματος της Ε.Ρ.Τ. και η απόλυση των 2.656 εργαζομένων της προκαλεί τρόμο και οργή. Η απόφαση της κυβέρνησης να κλείσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου χωρίς κοινοβουλευτική διαβούλευση και έγκριση, είναι πρωτοφανούς αυταρχισμού. Είναι μια οριακή στιγμή στην πορεία κοινωνικής καταστροφής. 

Δείχνει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν τηρεί πια ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα νομιμότητας. Έχει περάσει για τα καλά στο «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Έχει δυσανεξία στη δημόσια και δημοκρατική ενημέρωση, στα δημόσια αγαθά, στον πολιτισμό, στην κριτική, στην πολυφωνία, στα αρχεία, στα μουσικά σύνολα, στην ελεύθερη σκέψη και δημιουργία… Μισεί τη δημοκρατία, μάχεται την κοινωνία. Λογοδοτεί μόνο στην εξουσία των ιδιωτικών συμφερόντων. Είναι μια ακραία κυβέρνηση. Από την άποψη αυτή, είναι εντελώς εύγλωττο το γεγονός ότι η μαύρη οθόνη της δημόσιας τηλεόρασης στηρίχτηκε από τη νεοναζιστική ομάδα. Το μαύρο τούς ενώνει. Συνέχεια ανάγνωσης