Η στρατηγική της Δύσης: Ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί…

Standard

WEB ONLY

του Sebastian Budgen

μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου

islamophobia__giacomo_cardelli

Προσθέστε λεζάντα

Είναι, ίσως,  η κατάλληλη στιγμή να αναλογιστούμε την ιδιοφυΐα της αντιτρομοκρατικής στρατηγικής της Δύσης, την οποία κατόπιν μπορούμε να θαυμάσουμε σε όλη της τη στρατηγική και τακτική συνοχή:

  1. Καταπολεμά τους βομβαρδισμούς και τις τυφλές δολοφονίες πολιτών με βομβαρδισμούς και τυφλές δολοφονίες πολιτών.
  2. Καταπολεμά τις επιθέσεις στις πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα με επιθέσεις στις πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα.
  3. Καταπολεμά τις προσπάθειες των τζιχαντιστών να προωθήσουν την αντίληψη ότι το Ισλάμ και η Δύση αποτελούν δύο ασυμφιλίωτα και ανταγωνιστικά στρατόπεδα, προωθώντας την αντίληψη ότι το Ισλάμ και η Δύση αποτελούν δύο ασυμφιλίωτα και ανταγωνιστικά στρατόπεδα.
  4. Καταπολεμά την προπαγάνδα των τζιχαντιστών σχετικά με την αχαλίνωτη ισλαμοφοβία της Δύσης προωθώντας την αχαλίνωτη ισλαμοφοβία στη Δύση.
  5. Καταπολεμά την εξάπλωση μιας αντιδραστικής μορφής του πολιτικού Ισλάμ κλείνοντας συμφωνίες και οικοδομώντας πολιτικές συμμαχίες με τα κράτη εκείνα που σχετίζονται περισσότερο από όλα με την εξάπλωση των πιο αντιδραστικών μορφών του πολιτικού Ισλάμ.
  6. Καταπολεμά την αντίληψη ότι οι δυτικές δυνάμεις δρουν σαν νέοαποικιακές δυνάμεις που για την υπεράσπιση των στενών συμφερόντων τους υποστηρίζουν τα πιο ολοκληρωτικά, διεφθαρμένα και ξεπουλημένα καθεστώτα, υποστηρίζοντας τα πιο ολοκληρωτικά, διεφθαρμένα και ξεπουλημένα καθεστώτα σαν νεοαποικιακές δυνάμεις που υπερασπίζουν μόνο τα στενά τους συμφέροντα.
  7. Καταπολεμά την αυτοπροβολή του Daesh [1] ως νόμιμου κράτους που βρίσκεται σε πόλεμο με τις δυτικές δυνάμεις, εξαγγέλλοντας ότι οι δυτικές δυνάμεις βρίσκονται σε πόλεμο με το κράτος που είναι γνωστό ως ISIS.
  8. Καταπολεμά την προπαγάνδα του του Daesh ότι η Δύση είναι μια παρηκμασμένη ζώνη χωρίς πνευματικότητα και χωρίς μέλλον, που χαρακτηρίζεται μόνο από την προσκόλλησή της σε συβαριτικές και ηδονιστικές δραστηριότητες, υπερασπιζόμενη συβαριτικές και ηδονιστικές δραστηριότητες ως την ειδοποιό διαφορά που τη διακρίνει από το ISIS.
  9. Καταπολεμά τον ισχυρισμό των τζιχαντιστών ότι τα μεταρρυθμιστικά ισλαμιστικά ρεύματα που θεωρούν ότι μπορούν να πάρουν την εξουσία μέσω εκλογών είναι αφελή, υποστηρίζοντας ένα πραξικόπημα εναντίον του μεταρρυθμιστή ισλαμιστή προέδρου ο οποίος πήρε την εξουσία μέσω εκλογών.
  10. Καταπολεμά τον ψευδή αντισιωνισμό των ριζοσπαστών ισλαμιστών, που βασίζεται στο επιχείρημα ότι η Δύση ακολουθεί μια πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών στην περίπτωση του Ισραήλ, που λαμβάνει έναν κρουνό χρημάτων και όπλων παρά τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους Παλαιστίνιους, διατηρώντας μια πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών στην περίπτωση του Ισραήλ που λαμβάνει έναν κρουνό χρημάτων και όπλων παρά τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους Παλαιστίνιους,

Αλήθεια,  αν  δεις έτσι τα πράγματα, τι μπορεί να πάει στραβά;

Σημείωση. Daesh: Άλλη ονομασία του ISIS, από τα αρχικά «al-Dawla al-Islamiya fi al-Iraq wa al-Sham». Η ονομασία (την οποία χρησιμοποιούν σκόπιμα Δυστικοί πολιτικοί, όπως και ο πρόεδρος Ολάντ, στο διάγγελμά του μετά την επίθεση) θεωρείται εξαιρετικά υποτιμητική, καθώς είναι ομόηχη με τις words daes (για κλοτσιές) και dahes (αυτός που σπέρνει τη διχόνοια).

Ο Sebastian Budgen είναι μέλος της εκδοτικής επιτροπής του Verso Books και του «Historical Materialism». Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο μπλογκ του versobooks.com, στις 19.11.2015

Οι επιδημίες του Έμπολα και οι αντιφάσεις της σύγχρονης ιατρικής

Standard

του Γιώργου Νικολαΐδη

Μονρόβια, Λιβερία: Ένας οχτάχρονος, που ενδεχομένως νοσεί από τον ιό του Έμπολα, μεταφέρεται σε νοσοκομείο στην προωτεύουσα της Λιβερίας, Μονρόβια. 9.9.2014. Φωτογραφία του  Daniel Berehulak από το flickr

Μονρόβια, Λιβερία: Ένας οχτάχρονος, που ενδεχομένως νοσεί από τον ιό του Έμπολα, μεταφέρεται σε νοσοκομείο στην προωτεύουσα της Λιβερίας, Μονρόβια. 9.9.2014. Φωτογραφία του Daniel Berehulak από το flickr

Ο ιατρικός λόγος δεν υπήρξε ποτέ ενιαίος και δίχως αντιφάσεις. Για παράδειγμα, από την αρχαιότητα η ιατρική αναπτύσσεται στη «γειτονιά μας» με δύο διαφορετικές παραδόσεις. Στην Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία, με πρωτοτυπικό παράδειγμα τις ενδημούσες εκεί παρασιτώσεις, αντιλαμβάνεται την ασθένεια σαν «έξωθεν εισβολή» που πρέπει να αντιμετωπιστεί, να εξαλειφθεί ή να αποβληθεί. Αντιθέτως, η ιπποκρατική παράδοση που αναπτύσσεται στον ελληνικό χώρο αντιλαμβάνεται την ασθένεια μάλλον ως διαταραχή της σχέσης ενός οργανισμού με το περιβάλλον του, συλλαμβάνοντας την έννοια της «ομοιόστασης», της ομαλής δηλαδή σχέσης ανταλλαγών ενός ατόμου με το σύνολο των συνθηκών γύρω του.

Εκπαίδευση για τον Έμπολα, σε νοσοκομείο του Πόντιακ, Μίσιγκαν.

Εκπαίδευση για τον Έμπολα, σε νοσοκομείο του Πόντιακ, Μίσιγκαν.

Η διχοτομία αυτή δεν αναιρέθηκε στον λόγο της αναδυόμενης ανάμεσα στο 1780 και το 1830 σύγχρονης ιατρικής. Ορισμένοι ερευνητές εξακολούθησαν να ψάχνουν τα «ξένα σώματα» στον οργανισμό, ακόμα κι αν αυτά πλέον ταυτοποιούνταν ως μέρη του (π.χ. καρκινικοί ιστοί), ενώ άλλοι προσανατολίστηκαν περισσότερο στην αναζήτηση των αιτιών της ασθένειας στις πολυεπίπεδες διαταραχές της ισορροπίας του ανθρώπου με το φυσικό, βιολογικό και κοινωνικό του περιβάλλον. Μάλιστα, μερικά πρωτοπόρα μυαλά κατόρθωσαν να ακολουθήσουν και τις δυο γραμμές σκέψης στη διαδρομή του έργου τους. Έτσι, π.χ., ο Ρούντολφ Βίρχοφ (Rudolf Virchow), θεμελιωτής της παθολογικής ανατομίας, ο άνθρωπος που τεκμηρίωσε πως όλοι οι ιστοί του ανθρώπου αποτελούνται από κύτταρα και άρα μπορούν να αντιμετωπιστούν, όταν πάσχουν, σαν να είχαν ανάμεσα στα υγιή και «ξένα» άρρωστα κύτταρα, ταυτόχρονα θεμελίωσε την επιστήμη της δημόσιας υγείας, υποστηρίζοντας ότι είναι οι κοινωνικές συνθήκες που προκαλούν κατεξοχήν τη νόσηση. Συνέχεια ανάγνωσης

Έμπολα: ανάμεσα στη δημόσια υγεία και το ιδιωτικό κέρδος

Standard

του Μπομπ Ριγκ

μετάφραση: Μάνος Αυγερίδης

Έργο του Φράνσις Μπέικον

Έργο του Φράνσις Μπέικον

Η προσοχή της κοινής γνώμης εστιάζεται τώρα στο πρωτοφανές ξέσπασμα του Έμπολα στη Δυτική Αφρική. Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη νόσο με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας που μπορεί να συνοδεύεται από σχεδόν ολοκληρωτική κατάρρευση του ανθρώπινου οργανισμού, καθώς και από ακραίες μορφές ακράτειας και αιμορραγίας· ένας φρικτός τρόπος να πεθαίνεις. Από τους πέντε τύπους του Έμπολα, αυτός που είναι τώρα ενεργός, ο Zaire ebolavirus, είναι ο πιο επιθετικός και θανατηφόρος, με ποσοστό θνησιμότητας που αγγίζει το 90%.

Γιατί λοιπόν, παρά τις 34 εξάρσεις του ιού από το 1976, δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα εμβόλιο για την αντιμετώπισή του; Η απάντηση βρίσκεται στην απροθυμία των μεγάλων δυτικών φαρμακοβιομηχανιών –οργανισμών εθισμένων στη μεγιστοποίηση των κερδών τους– να επενδύσουν σε πολυδάπανες έρευνες για εμβόλια και θεραπείες όσον αφορά μεταδοτικές ασθένεις που θερίζουν τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, κυρίως στην Αφρική.  

Η ταχύτητα και το απρόβλεπτο της παρούσας επιδημικής έξαρσης έφερε τη διεθνή κοινότητα αντιμέτωπη με την τρομακτική πιθανότητα η επιδημία να εξαπλωθεί ακόμα και στις ΗΠΑ και τη Δύση. Από τη στιγμή που έγινε αντιληπτό ότι ο Έμπολα μπορεί πια να μην περιοριστεί αποκλειστικά στην Αφρική, ο πλανήτης –που μέχρι τώρα είχε γυρίσει την πλάτη του στον Έμπολα και σε μια σειρά από άλλες τροπικές μεταδοτικές ασθένειες– αποφάσισε να αναλάβει δράση. Υπάρχει, βλέπετε, το ρίσκο αυτό το περίφημο «παγκόσμιο χωριό» να γίνει πραγματικότητα· μια άβολη πραγματικότητα. Συνέχεια ανάγνωσης

Το LSE και ο Καντάφι: για άλλη μια φορά στη λάθος πλευρά της Ιστορίας

Standard

του Τζέρομ Ρους

μετάφραση: Στρ. Μπουλαλάκης

Η εγκάρδια σχέση του LSE με το καθεστώς Καντάφι αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος: της μόνιμης αποτυχίας των φιλελεύθερων δυτικών υπερασπιστών της ελευθερίας και της δημοκρατίας να εφαρμόσουν στην πράξη αυτά που διακηρύσσουν. […]

 

Mνημείο στην Τρίπολη που αναπαριστά το «Πράσινο Βιβλίο» του Καντάφι. (The New York Times)

Οι φιλελεύθεροι της Δύσης μπορεί να πιστεύουν βαθιά ότι η ελευθερία και η δημοκρατία είναι αναπαλλοτρίωτες, όπως και τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα, η καταπάτηση των οποίων είναι απαράδεκτη, αλλά αυτή η γνήσια ηθική αίσθηση παραβιάζεται συστηματικά όταν συντρέχουν δύο προϋποθέσεις όσον αφορά τους συνομιλητές τους: α) είναι πλούσιοι, β) προσεγγίζουν οι ίδιοι την εξιδανικευμένη δυτική εικόνα του Άλλου ως αντανάκλαση του Εαυτού.

Πράγματι, σε αυτό το σημείο η ψυχολογία, η ανθρωπολογία, τα οικονομικά και η πολιτική συγκλίνουν. Όπως παρατήρησε εύστοχα ο Guardian, ο Σαΐφ αλ Καντάφι ήταν ένας άνθρωπος με τον οποίο οι Δυτικοί θα μπορούσαν να κάνουν μπίζνες. Εκτός του ότι ήταν πάμπλουτος, δεν είχε γένια, φορούσε κοστούμι και μιλούσε άπταιστα αγγλικά, ο Σαΐφ πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα από το LSE με θέμα «Ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών στον εκδημοκρατισμό της παγκόσμιας διακυβέρνησης», ενώ διακήρυσσε την ειλικρινή θέλησή του να μεταρρυθμίσει τη χώρα του σε μια φιλελεύθερη δημοκρατική κατεύθυνση. Με άλλα λόγια, ήταν ένας πραγματικός τζέντλεμαν, κι έτσι ο Λόρδος Μάντελσον, o Ναθάνιελ Ρότσιλντ, ο Δούκας του Γυορκ και ο Ντέιβιντ Χελντ μπορούσαν όλοι τους να συμφάγουν άνετα μαζί του, χωρίς να αισθάνονται άβολα με τη διαφορετικότητα του ομοτραπέζου τους. […]

Στην πραγματικότητα, όπως παρατήρησε πρόσφατα ο Ταρίκ Ραμαντάν σε μια διάλεξή του στο Άμστερνταμ η «Μεγάλη Φιλελεύθερη Προδοσία» βρίσκεται στο απώτατο σημείο της, κινούμενη από τον συνδυασμό της ξέφρενης επιδίωξης του κέρδους που έχει η Δύση, της επιθυμίας της να αναδημιουργήσει τον κόσμο κατ’ εικόνα της και του βαθιού τραύματος (και του βαθιά ριζωμένου φόβου) για τον μουσουλμάνο Άλλο. […] Συνέχεια ανάγνωσης