ΣΥΡΙΖΑ-Καμμένος-Venceremos;

Standard

του Γιώργου Γιαννακόπουλου

Τρίνκουλος: Πω, πω, να την η μπόρα! Έφτασε. Κάλλιο να κάμω δεν μου μένει, παρά να μπω και να χωθώ κάτω από την κάπα του. Δε βλέπω μέρος άλλος να κρυφτώ εδώ γύρω. Η δυστυχία σε κάνει να συναγελάζεσαι με συντροφιές πολύ παράξενες. Εδώ θα πάω να προφυλαχτώ, ώσπου να πέσει και η τελευταία σταγόνα της καταιγίδας.

Σαίξπηρ, Η τρικυμία, Πράξη Β΄, σκηνή 2 (μετ. Νικόλαος Μ. Παναγιωτάκης, εκδ. Στιγμή).

Αρχές του 2000. Δευτεροετής φοιτητής, αναλαμβάνω μια εργασία για τις ιδεολογικές τάσεις στη Νέα Δημοκρατία. Στόχος μου, να καταγράψω τις διαφορετικές πολιτικές ομάδες στον χώρο της και να ανιχνεύσω τις ιδεολογικές τους αφετηρίες. Μετά από κάποιο τσαλαβούτημα στη θεωρία περί ιδεολογίας (από τη μαρξιστική σκέψη στον μεταμαρξισμό των Μουφ-Λακλάου και την αναλυτική σκέψη του Μάικλ Φρήντεν) και λίγα ομολογουμένως διαβάσματα ελληνικής πολιτικής ιστορίας (όπου με δυσκολία βρήκα αναφορές στον χώρο της ΝΔ, καθώς το ΠΑΣΟΚ θεωρείτο πιο cool) καταπιάστηκα με το πιο ενδιαφέρον, εμπειρικό, μέρος της έρευνας.

Διαβάζοντας το έργο του Ε. Καντάβα για τη φωτογραφία, ο Α. Μπαλτάς αναφέρθηκε στις «απρόσκλητες εικόνες» που ξεπηδούν από το παρελθόν, αναφύονται από τις ρωγμές του χρόνου ως φωτογραφικά στιγμιότυπα ή θραύσματα λόγου. Θραύσματα. Που τραυματίζουν. Όπως αυτή εδώ η φωτογραφία. Γ. Γ.

Εκείνη την άνοιξη, λοιπόν, για πρώτη –και τελευταία– φορά, άρχισα να περιφέρομαι στους διαδρόμους της Bουλής και από εκεί σε πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία. Γνώρισα ενδιαφέροντες τύπους «πολιτικών ζώων». Δημοσιογράφοι μεγάλων μέσων και άλλοι μικρότερου βεληνεκούς, εξαρτημένοι από «πληροφορίες» και δίκτυα πατρωνίας μου προσέφεραν ενδιαφέρουσες εισαγωγές στα προσωποπαγή φέουδα του δεξιού χώρου. Πολιτικοί της επαρχίας έβρισκαν χρόνο να με δουν, ελπίζοντας σε λίγα λεπτά δημοσιότητας. Πολιτικοί του Κολωνακίου με παρέπεμπαν στους γραμματείς και τις κομματικές νεολαίες που ήλεγχαν. Γνώρισα, ακόμα, πολιτικούς επιστήμονες που έβλεπαν το πανεπιστήμιο ως πάρεργο, προτιμώντας να βρίσκονται στην υπηρεσία διαφόρων πολιτικών τζακιών. Συνέχεια ανάγνωσης

Στα Ενθέματα την Κυριακή 22 Ιουλίου

Standard

Έργο του Έγκον Σίλε

Ήλοι του τύπου: Δημήτρης Δημητρόπουλος

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης στη νεότερη εποχή (1942-1950): Σπύρος Κακουριώτης

Οι Νεφελίμ και τα φωνήεντα: Χρήστος Τριανταφύλλου

Δίκαιο ιθαγένειας: η ευθυγράμμιση με τον ευρωπαϊκό Νότο έχει ήδη συντελεστεί: Δημήτρης Χριστόπουλος

Αλλαγές στο νόμο για την ιθαγένεια: Εύλογος συμβιβασμός ή αδικαιολόγητη υποχώρηση; : Κωστής Παπαϊωάννου

Το τάμα του Έθνους ή η Χούντα δεν τελείωσε το 2021: Στρατής Μπουρνάζος

Για αυτούς που δεν ψηφίζουν: Βασίλης Παπαστεργίου

«Η αξιοπρέπεια του πνεύματος»: Δημοσθένης Δαγκλής

Οι αριστεροί χριστιανοί έχουν προφανώς ανάγκη από γραφεία γνωριμιών: Ντένια Αθανασοπούλου-Κυπρίου