Γιατί η Σουηδία απέχει ακόμα πολύ από το εξάωρο

Standard

 

Νέα από τη Σουηδία: Από το οχτάωρο στο εξάωρο;

της Μάντυ Σάβατζ

Μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Στοκχόλμη, 1.10.2015. Λίγο πριν το μεσημέρι δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από γνωστό δημοσιογράφο βρετανικού καναλιού ο οποίος με ρώτησε εάν θα μπορούσα να τον βοηθήσω με το θέμα που ο παραγωγός του περιέγραφε ως «η εξάωρη εργασία στην Σουηδία». Πρόσθεσε ότι «είχε εντοπίσει το θέμα στην Sydney Morning Herald».

Sigrid Hjertén - Κόκκινη κουρτίνα

Sigrid Hjertén – Κόκκινη κουρτίνα

Αρνήθηκα ευγενικά. Συνήθως μου αρέσει να μοιράζομαι τις γνώσεις μου για τη Σουηδία και τις εμπειρίες μου από τη ζωή μου εδώ, όταν μου απευθύνονται από διεθνή μέσα ενημέρωσης. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήμουν σε θέση να βοηθήσω. Απλούστατα, η ιδέα ότι υπάρχει μαζική θεσμοθέτηση του μειωμένου ωραρίου εργασίας στην καινούρια μου πατρίδα δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.

Μπορεί να είναι αλήθεια ότι οι Σουηδοί εργάζονται λιγότερες ώρες από τους περισσότερους Ευρωπαίους και σέβονται την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Αλλά μεταξύ των 100 πάνω-κάτω επαφών που έχω δημιουργήσει στη Στοκχόλμη τους τελευταίους 13 μήνες, κανείς τους δεν εργάζεται για λογαριασμό εργοδότη που παρέχει τέτοιο μειωμένο ωράριο. Από αλλοδαπούς εργαζόμενους μέχρι Σουηδούς που εργάζονται σε σχολεία, οργανισμούς μέσων ενημέρωσης ή στις μεγάλες σκανδιναβικές εταιρίες, δεν γνωρίζω κανέναν που να γυρνάει στο σπίτι του πριν το απογευματινό coffee break. Συνέχεια ανάγνωσης

Το σουηδικό πείραμα

Standard

Νέα από τη Σουηδία: Από το οχτάωρο στο εξάωρο;

του Ντέιβιντ Κράουτς

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Ένας σουηδικός οίκος ευγηρίας φαντάζει, μάλλον, απρόσμενο περιβάλλον για ένα πείραμα σχετικά με το μέλλον της εργασίας. Ωστόσο, μια μικρή ομάδα νοσηλευτών και νοσηλευτριών ηλικιωμένων στη Σουηδία έχει κάνει ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητά της, σε μια προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της.

Πίνακας της Sigrid Hjertén

Πίνακας της Sigrid Hjertén

Τον Φεβρουάριο οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες άρχισαν να δουλεύουν εξάωρο αντί για οκτάωρο με τον ίδιο μισθό. Είναι η πρώτη ελεγχόμενη δοκιμή μείωσης του χρόνου εργασίας, καθώς η δεξιά πολιτική μετατόπιση στη Σουηδία, μια δεκαετία πριν, είχε ακυρώσει προηγούμενες προσπάθειες διερεύνησης εναλλακτικών λύσεων για τον χρόνο εργασίας.

«Ήμουν εξαντλημένη όλη την ώρα, γύρναγα σπίτι από τη δουλειά και έπεφτα κατευθείαν στον καναπέ», λέει η Λιζ-Λότε Πέτερσον, σαράντα ενός χρονών, βοηθός νοσοκόμα στον οίκο ευγηρίας Svartedalens στο Γκέτεμποργκ. «Αλλά τώρα πλέον όχι. Είμαι πολύ πιο ακμαία. Έχω πολύ περισσότερη ενέργεια στη δουλειά μου, αλλά και στην οικογενειακή μου ζωή». Συνέχεια ανάγνωσης

Tο εργασιακό τοπίο στην Ελλάδα μετά το Μνημόνιο

Standard

του Γιαννή Κουζή

Φερνάν Λεζέ, "Ο μηχανικός", 1920

Ι. Οι εξελίξεις στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων που διαμορφώνονται στην Ελλάδα μετά την επιβολή του Μνημονίου συνιστούν την επίτευξη ενός στόχου που έχει δρομολογηθεί την τελευταία εικοσαετία από διεθνείς και εθνικούς κύκλους ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, και υλοποιείται με αφορμή και άλλοθι την κρίση και το Μνημόνιο. Οι αλλαγές εντάσσονται στο ίδιο πνεύμα των «μεταρρυθμίσεων» των δύο τελευταίων δεκαετιών υπό την επίκληση του στόχου της ανταγωνιστικότητας που μεταφράζεται με όρους μείωσης και συμπίεσης των δαπανών για την εργασία αβέβαιης αποτελεσματικότητας, πέραν της διασφάλισης της αυξημένης κερδοφορίας του κεφαλαίου, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων και της επέκτασης της επισφάλειας και ανασφάλειας στους κόλπους των εργαζομένων. Εντούτοις, παρά τις εντυπωσιακές αλλαγές που έχει υποστεί η ελληνική αγορά εργασίας, ήδη πριν την εκδήλωση της κρίσης, ο χαρακτηρισμός της ως «άκαμπτης» παραμένει επίμονα. Παρά το εύρος του φάσματος της θεσμοθετούμενης ευελιξίας που, σε συνδυασμό με την κραυγαλέα ανεπάρκεια των ελεγκτικών μηχανισμών εφαρμογής της νομοθεσίας, διευρύνει επικίνδυνα τους θύλακες του «εργασιακού Μεσαίωνα», οι πιέσεις εντείνονται και βρίσκουν με την κρίση πρόσφορο έδαφος για την ολοκλήρωση της εφαρμογής μιας παλιάς ατζέντας, που οι συγκυρίες δεν ευνόησαν την πλήρη υλοποίησή της. Συνέχεια ανάγνωσης