Κείμενα και συνεντεύξεις για την ιθαγένεια στα Ενθέματα

Standard

22 ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Σία Αναγνωστοπούλου, Λίνα Βεντούρα, Νάσος Θεοδωρίδης, Αποστόλης Καψάλης, Γεράσιμος Κουζέλης,  Γκάζι Καπλάνι, Χριστίνα Κουλούρη, Αντώνης Λιάκος, Μαρία Μουσμούτη, Λάμπρος Μπαλτσιώτης, Στρατής Μπουρνάζος, Γιάννης Παπαθεοδώρου, Κωστή Παπαϊωάννου, Περικλής Παπανδρέου, Φίλιππος Παππάς, Βασίλης Παπαστεργίου, Μίλτος Παύλου, Απόστολος Στραγαλινός,  Κωσνταντίνος Τσιτσελίκης, Ανδρέας Τάκης, Γιώργος Φουρτούνης, Δημήτρης Χριστόπουλος.

Το νομοσχέδιο «Τροποποίηση Διατάξεων Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας και άλλες διατάξεις ήρθε στη Βουλή. Με το νομοσχέδιο αυτό, ρυθμίζεται, επιτέλους, το ζήτημα της ιθαγένειας της «δεύτερης γενιάς» (που είχε παγώσει μετά τη γνωστή απόφαση του ΣτΕ, στις αρχές του 2013, που έκρινε συνταγματικές βασικές διατάξεις του Νόμου 3838/2010). Επίσης, το νομοσχε΄διο περιλαμβάνει σειρά άλλων σημαντικών διατάξεων για ζητήματα μεταναστευτικής πολιτικής.

Σχετικά με το νομοσχέδιο, μπορείτε να διαβάσετε, στα Ενθέματα το άρθρο του Δημήτρη Χριστόπουλου  «Αριστερά και ιθαγένεια: τίποτε δεν είναι αυτονόητο» (29.05.2015). Επίσης, εκτός «Ενθεμάτων», ενδεικτικά αναφέρουμε  τα άρθρα του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου, «Ιθαγένεια: ένα πολύ δικό μας νομοσχέδιο» (Η Αυγή, 29.5.2015), του Βασίλη Παπαστεργίου, «Η δεύτερη ευκαρία για τα παιδιά της δεύτερης γενιάς» (Εποχή, 25.5.2015). Ακόμα, την κριτική του Θανάση Καμπαγιάννη (σε μια συγκεντρωτική έκδοση της ΚΕΕΡΦΑ) και τις παρατηρήσεις της ΕΕΔΑ

Τα «Ενθέματα» έχουν ασχοληθεί συστηματικά με το μεταναστευτικό και την ιθαγένεια, αλλά και ειδικότερα τον νόμο 3838 (από την εποχή που κατατέθηκε και ψηφίστηκε). Ακολουθεί ένας συγκεντρωτικός κατάλογος άρθρων, ξεκινώντας  από σήμερα  και φτάνοντας προς  τα πίσω μέχρι τον Γενάρη του 2010. Συνέχεια ανάγνωσης

Ποιος (θέλουμε να) είναι ο ελληνικός λαός; Ο νέος Κώδικας Ιθαγένειας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας

Standard

του Βασίλη Παπαστεργίου

Νίκος Εγγονόπουλος, "Σύνθεσις από την Επανάσταση", 1936

Την ερχόμενη Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) θα γίνουν δύο σημαντικές δίκες. Εκείνη που εύλογα συγκεντρώνει την προσοχή της κοινής γνώμης είναι η συζήτηση των προσφυγών των Δικηγορικών Συλλόγων Αθηνών και Καλαμάτας κατά του Ειδικού Τέλους Ακίνητης Περιουσίας που επιβάλλεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Την ίδια ωστόσο ημέρα συζητείται στο ακροατήριο του ίδιου δικαστηρίου η αίτηση ενός δικηγόρου Αθηνών, δραστηριοποιημένου στον πέραν της ΝΔ «πατριωτικό» χώρο, κατά των υπουργικών αποφάσεων που ρυθμίζουν την εφαρμογή του νέου κώδικα περί ιθαγένειας και τη συμμετοχή μη κοινοτικών αλλοδαπών στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Ήδη με την υπ’ αριθμ. 350/2011 απόφασή του το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ έχει αποφανθεί υπέρ της ασυμβατότητας των νέων αυτών ρυθμίσεων προς το Σύνταγμα και έχει παραπέμψει το θέμα στην Ολομέλεια. Αν η Ολομέλεια επιβεβαιώσει την απόφαση του τμήματος, τότε οι διατάξεις του Ν. 3838/2010 για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε ανήλικους αλλοδαπούς που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή φοίτησαν σε ελληνικά σχολεία επί έξι χρόνια και για τη συμμετοχή μη κοινοτικών αλλοδαπών στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές πρακτικά θα καταργηθούν.

Η απόφαση του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ –ιδίως το σκεπτικό της– μας προϊδεάζει για την έκβαση της μάχης αυτής, αποκαλύπτοντας παράλληλα κάτι εξαιρετικά ενοχλητικό: τη διεισδυτικότητα του ακροδεξιού λόγου στο σκεπτικό του ανώτερου διοικητικού δικαστηρίου.

Αλλοδαποί στην Ελλάδα: νόμιμοι ή νομιμοποιημένοι;

Το ΣτΕ με την υπ’ αριθμ.350/2011 απόφασή του κρίνει ότι οι διατάξεις περί απονομής της ελληνικής ιθαγένειας στα τέκνα αλλοδαπών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς έξι τάξεις ελληνικού σχολείου (με τους όρους που θέτει ο νέος κώδικας ιδίως σε σχέση με τη νομιμότητα διαμονής των γονέων τους) αντίκειται στα άρθρα 1§2 και 3 και 4§3 του Συντάγματος.

Ας δούμε λοιπόν τι λένε τα άρθρα αυτά: Άρθρο 1§2 και 3: «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. ΄Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Άρθρο 4§3 «Έλληνες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος […]».

Εν πρώτοις δηλαδή, η διατύπωση του Συντάγματος φαίνεται να επιτρέπει στον κοινό νομοθέτη να ορίζει εκείνος με νόμο ποιος έχει τα προσόντα να λάβει την ελληνική ιθαγένεια. Πως λοιπόν φθάνει το ΣτΕ στο αντίθετο συμπέρασμα; Συνέχεια ανάγνωσης