Δύσκολοι αποχωρισμοί

Standard

Η «Νέα Εστία» του Σταύρου Ζουμπουλάκη

 του Στρατή Μπουρνάζου

Τεύχος 1843, Απρίλιος 2011

«Μετά από 14 πλήρη χρόνια, 152 τεύχη και 30.000 σελίδες ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού». Με τον λιτό αυτό τρόπο αποχαιρετά ο Σταύρος Ζουμπουλάκης τους αναγνώστες της Νέας Εστίας στο τεύχος 1855, που βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία από τον Ιούλιο. Και συνεχίζει: «Στο τεύχος 1704, τον Σεπτέμβριο του 1998, όταν άρχιζε η τέταρτη περίοδος της Νέας Εστίας υπό τη δική μου διεύθυνση, αποφεύγοντας εκτενείς προγραμματικές δηλώσεις, έκλεινα τον προλογικό χαιρετισμό λέγοντας ότι κάθε δέντρο γνωρίζεται από τους καρπούς του. Ούτε τώρα θα κάνω απολογισμό. Τους καρπούς θα τους κρίνουν οι αναγνώστες».

Οι καρποί, μπορούμε τώρα πια να το πούμε με σιγουριά, ήταν πολλοί και εύχυμοι. Αρκούν δύο κινήσεις για να βεβαιωθεί κανείς: ας βάλει δίπλα δίπλα το τεύχος 1704, το πρώτο υπό τη διεύθυνση Ζουμπουλάκη, και το αμέσως προηγούμενο. Και, μετά, ας βάλει παραδίπλα και το 1855, το πιο πρόσφατο. Η διαφορά, και στις δύο συγκρίσεις, είναι εντυπωσιακή. Με δυο λόγια, ο νέος διευθυντής κατάφερε να αναστήσει ένα περιοδικό που το 1998 ήταν μάλλον σκιά της βαριάς ιστορίας του, να φτιάξει μια νέα Νέα Εστία. Του εμφύσησε νέα πνοή, χαρίζοντάς μας ένα περιοδικό έγκυρο, πλούσιο και ζωντανό, βαρύ αλλά και διαυγές, που άνοιγε ορίζοντες και έδινε το παρών στην πνευματική κίνηση. Όλα όσα ζηλεύει κάθε διευθυντής και εκδότης. Συνέχεια ανάγνωσης