Παραγωγική Ανασυγκρότηση και οικολογία

Standard

Η σημασία της εμπλοκής των τοπικών κοινωνιών

 του Γ. Π. Στάμου

Αν κάτι αναδείχθηκε καθαρά τον καιρό των Μνημονίων, είναι η αδήριτη ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, με τη γεωργία να αποτελεί το βασικό πεδίο της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Από όσο είμαι σε θέση τουλάχιστον να γνωρίζω, η παρέμβαση του οικολογικού κινήματος στη σχετική συζήτηση είναι ανύπαρκτη. Είμαι της γνώμης, ωστόσο, ότι χωρίς την οικολογική προοπτική η οποιαδήποτε απόπειρα ανάταξης του χώρου της γεωργίας θα οδηγήσει και πάλι στα γνωστά αδιέξοδα.

Διαμαντής Διαμαντόπουλος – Kαρπούζια

Τι μπορεί να προσφέρει η οικολογική προοπτική, και μάλιστα η αριστερή; Την ιδέα ότι η κατανόηση των φαινομένων της γεωργικής παραγωγής δεν είναι υπόθεση γεωργικών τεχνικών, αλλά διαμορφώνεται στο πλαίσιο μιας συζήτησης όπου μετέχουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι. Σε ότι αφορά την Αριστερά, βασική της επιδίωξη είναι να εδράσει τη συζήτηση στο έδαφος του ρεαλισμού, την παραδοχή δηλαδή ότι είναι άλλο πράγμα τα φυσικά φαινόμενα που τρέχουν εκεί έξω και άλλο η γνώση που αποκτάμε γι’ αυτά μέσω έντονης διανοητικής προσπάθειας και συλλογισμών. Να πει, με άλλα λόγια, ότι τα φυσικά φαινόμενα εκεί έξω διαθέτουν τη δική τους αντικειμενική δυναμική, ανεξάρτητα από την αντίληψη και τη γνώση που σχηματίζουν οι άνθρωποι για αυτά. Να προσθέσει, όμως, ότι ο τρόπος που κατανοούμε τα αντικειμενικά φυσικά αντικείμενα είναι διαδικασία κοινωνική και αντανακλά τον συσχετισμό κοινωνικών δυνάμεων. Κατά συνέπεια, διαθέτει ισχυρά ιδεολογικά φορτία, εξυπηρετεί κοινωνικά προτάγματα και πραγματώνεται σε ένα πεδίο κοινωνικών συγκρούσεων. Συνέχεια ανάγνωσης

Ο πόλεμος ενάντια στην κλιματική αλλαγή

Standard

της Κεϊτ Αρόνοφ

Μετάφραση: Χάρης Κωνσταντάτος

Ο Μπέρνι Σάντερς έχει ήδη αποκαλέσει την κλιματική αλλαγή ως «τη μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια» των ΗΠΑ. Πρώτα, στη διάρκεια του εναρκτήριου ντιμπέιτ των υποψηφίων των Δημοκρατικών στις 13 Οκτωβρίου. Και ένα μήνα μετά, στη συνέχιση του ίδιου ντιμπέιτ που προβλήθηκε, με συγκριτικά μικρότερη τηλεθέαση, λίγες ώρες μετά τις δολοφονικές επιθέσεις οκτώ Ευρωπαίων υπηκόων – μελών του ISIS στο Παρίσι:

«Η κλιματική αλλαγή σχετίζεται άμεσα με την άνοδο της τρομοκρατίας» είπε ο Σάντερς. «Αν δεν συσπειρωθούμε και δεν ακούσουμε τι λένε οι επιστήμονες, θα δούμε χώρες σε όλο τον κόσμο […] να διαγκωνίζονται για περιορισμένες ποσότητες νερού και καλλιεργήσιμης γης. Θα δούμε όλα τα είδη διεθνών συγκρούσεων».

Αυτές τις ημέρες, η γαλλική πρωτεύουσα φιλοξενεί την 21η ετήσια Διάσκεψη για το κλίμα (COP21). Ηγέτες από όλο τον κόσμο και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών αναζητούν πώς θα περιοριστούν οι εκπομπές άνθρακα και, ιδεωδώς, η άνοδος της θερμοκρασίας.

Άρθουρ Ντόουβ, «Κόκκινος ήλιος», 1935

Άρθουρ Ντόουβ, «Κόκκινος ήλιος», 1935

Μετά την απόλυτη κατάρρευση των διαπραγματεύσεων το 2009 στην Κοπεγχάγη, η COP21 έχει χαρακτηριστεί ως η τελευταία ευκαιρία για τις κυβερνήσεις να συνομολογήσουν μια δεσμευτική συνθήκη που μπορεί να αποτρέψει τις χειρότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Αυτό που συνδέει τις συνομιλίες για το κλίμα με την ειδεχθή επίθεση του ISIS δεν είναι κατ’ ανάγκη η ίδια η τρομοκρατία, όπως θα μπορούσαν να υποδηλώνουν οι δηλώσεις Σάντερς. Είναι το πώς ορισμένα επιθετικά, καλά εξοπλισμένα κράτη αντιδρούν σε αυτή, αλλά και σε οτιδήποτε άλλο προσλαμβάνουν ως υπαρξιακή απειλή. Συνέχεια ανάγνωσης

Το παράκτιο μέτωπο έχει ιστορία αγώνων

Standard

 Παράκτιο μέτωπο Αττικής: πωλείται όπως είναι επιπλωμένο-1

 της Ελένης Πορτάλιου

Πειραιάς 1906. Φωτογραφία του Φρεντ Μπουασσονά

Πειραιάς 1906. Φωτογραφία του Φρεντ Μπουασσονά

Τη δεκαετία του 1950 η αξιοποίηση/τουριστική εκμετάλλευση των ακτών του Σαρωνικού είχε τεθεί στην ημερήσια διάταξη, αρχικά από την κυβέρνηση Συναγερμού και τον υπουργό Δημοσίων Έργων Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος λίγο αργότερα, ως πρωθυπουργός, θα προχωρήσει στην υλοποίηση του «οράματος». Προϋπόθεση της ανάπτυξης, η διάνοιξη της παραλιακής λεωφόρου, η οποία φέρει σήμερα το όνομα του «εθνάρχη». Στην εφημερίδα Εμπρός (Ιούλιος 1953), το «όραμα» σκιαγραφείται με τη μορφή ενός «θαυμάσιου αυτοκινητόδρομου», που «οδηγεί σε τουριστικά και λαϊκά κέντρα αφρικάνικου τύπου με μπαρ, αναψυκτήρια, αίθουσες χορού και αμμώδη παραλία, καθώς και σε πολυτελές ξενοδοχείο στον Άγιο Κοσμά».

Οι πρώτες περιοχές που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης ήταν η Γλυφάδα και η Βούλα ενώ το Ελληνικό, στο πλαίσιο της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας, θα παραμείνει αεροδρόμιο. Η ανάπτυξη θα συνεχιστεί στο Καβούρι και τη Βουλιαγμένη. Για τους παραπάνω σκοπούς αξιοποιούνται εκατοντάδες στρέμματα δημόσιας γης, ενώ στο παιχνίδι μπαίνει και ο Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας, καθώς η Εκκλησία (με το 90-95% των εκτάσεων σε Καβούρι-Βουλιαγμένη) είναι ο μεγάλος «τσιφλικάς» της περιοχής. Με τη δημοσίευση της σχετικής χωροταξικής μελέτης, Τα Νέα πανηγυρίζουν: «Με ευρείας κλίμακας εξωραϊστικά έργα, η Βουλιαγμένη θα μεταμορφωθεί σε χρυσωρυχείο της εθνικής μας οικονομίας».

Τα έργα συνδέονται με μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα. Για τα έργα της Γλυφάδας, η σκανδαλώδης σύμβαση, που χαρακτηρίστηκε «αρπαγή της δημοτικής περιουσίας», υπογράφτηκε μεταξύ του Δημοσίου και της Εταιρείας Αστήρ ΑΕ, ιδρυτής της οποίας ήταν ο διοικητής της ΕΤΕ Ηλιάσκος. Συνέχεια ανάγνωσης